Σήμερα η μερική έκλειψη ηλίου - Πού θα είναι ορατή - Δείτε LIVE το φαινόμενο - Πότε αναμένεται η επόμενη ολική έκλειψη Ηλίου
Μερική έκλειψη Ηλίου θα καταγραφεί σήμερα (29.3) στο βόρειο ημισφαίριο. Η έκλειψη αναμένεται να είναι ορατή και στην Ευρώπη.
Τη μερική έκλειψη Ηλίου θα μπορούν να παρακολουθήσουν όσοι ενδιαφέρονται στη δυτική Αφρική, στην ανατολική Βόρεια Αμερική και βόρεια Ασία, στις βορειοανατολικές ΗΠΑ, τη Γροιλανδία και τον ανατολικό Καναδά. Η μερική έκλειψη, η οποία είναι η πρώτη του έτους και η 17η για αυτόν τον αιώνα, θα διαρκέσει περίπου τέσσερις ώρες από τις 08:50 GMT έως τις 12:43 GMT.
Όσοι επιθυμούν να τη δουν θα πρέπει να φροντίσουν να προστατεύουν τα μάτια τους, φορώντας ειδικά γυαλιά. «Οι εκλείψεις είναι απλώς ένα παιχνίδι φωτός και σκιάς που παίζονται από τον ήλιο, το φεγγάρι και τη Γη», δήλωσε στο AP η Auriane Egal από το Πλανητάριο στο Μόντρεαλ. Οι ηλιακές και σεληνιακές εκλείψεις συμβαίνουν 4-7 φορές το χρόνο, σύμφωνα με τη NASA. Η έκλειψη θα είναι ορατή κατά την ανατολή του Ηλίου για τις περισσότερες περιοχές της Αμερικής, αργά το πρωί για τη δυτική Ευρώπη και την Αφρική, και το απόγευμα για την ανατολική Ευρώπη και τη βόρεια Ασία.
Πότε θα είναι η επόμενη ολική έκλειψη Ηλίου
Η επόμενη ολική έκλειψη Ηλίου θα είναι ορατή από το Ηνωμένο Βασίλειο το 2090. Ωστόσο, τον Αύγουστο του 2026 μια ολική έκλειψη Ηλίου θα ήταν ορατή σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένων περιοχών της Ισπανίας.
Έκλειψη ηλίου ονομάζεται το φαινόμενο κατά το οποίο η Σελήνη παρεμβάλλεται ανάμεσα στον Ήλιο και τη Γη, με αποτέλεσμα ορισμένες περιοχές της Γης να δέχονται λιγότερο φως από ότι συνήθως. Μπορεί να είναι μερική, ολική ή δακτυλιοειδής. Κάθε έτος πραγματοποιούνται τουλάχιστον δύο εκλείψεις Ηλίου, ενώ ο μέγιστος αριθμός εκλείψεων Ηλίου που μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ένα έτος είναι 5.
Μία ολική έκλειψη ηλίου είναι ένα σπάνιο ουράνιο φαινόμενο κατά το οποίο ο δίσκος της σελήνης εφάπτεται εσωτερικά με τον ηλιακό δίσκο κρύβοντας κάθε ίχνος ηλιακού φωτός για μερικά λεπτά. Αυτό συμβαίνει διότι, στον ουράνιο θόλο, τα δύο σώματα φαίνεται πως έχουν το ίδιο ακριβώς μέγεθος. Πρόκειται για μία κοσμική σύμπτωση, αφού η απόσταση Ηλίου-Γης είναι περίπου 400 φορές μεγαλύτερη από την απόσταση Σελήνης-Γης, αλλά ταυτόχρονα ο Ήλιος είναι περίπου 400 φορές μεγαλύτερος από τη Σελήνη.
Επειδή η τροχιά της γης γύρω από τον ήλιο δεν είναι κυκλική αλλά ελλειπτική, και σε συνδυασμό με την επίσης ελλειπτική τροχιά της σελήνης γύρω από τη γη, για τον επίγειο παρατηρητή τα δύο σώματα αλλάζουν συνεχώς μέγεθος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία τριών ειδών εκλείψεων.
Κατά την ολική έκλειψη ηλίου, το μέγεθος της σελήνης είναι τέτοιο ώστε να καλύπτει πλήρως τον ηλιακό δίσκο. Ο παρατηρητής βρίσκεται μέσα στη σκιά της σελήνης (στο σχήμα δεξιά, η Γη βρίσκεται στη μαύρη περιοχή). Κατά τη δακτυλιοειδή έκλειψη ο κώνος της σκιάς της σελήνης δεν ακουμπάει στην επιφάνεια της Γης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο παρατηρητής να βλέπει ένα ηλιακό δαχτυλίδι γύρω από το σκοτεινό σώμα της σελήνης (μοβ περιοχή). Στη μερική έκλειψη ηλίου ο παρατηρητής βλέπει ένα ποσοστό του ήλιου «φαγωμένο» από τη σελήνη (ανοιχτή μοβ περιοχή).
Οι ολικές ηλιακές εκλείψεις μπορούν θεωρητικά να διαρκέσουν έως και 7:30 λεπτά. Οι δακτυλιοειδείς ηλιακές εκλείψεις μπορούν θεωρητικά να διαρκέσουν έως και 12:30 λεπτά.
Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά ηλιακής έκλειψης έρχεται από την Κίνα το 2136 ή 2159 π.Χ. Οι υπηρέτες Χο και Χι θανατώθηκαν από τον αυτοκράτορα γιατί δεν κατάφεραν να προβλέψουν την έκλειψη. Στην Κίνα πίστευαν ότι ένας δράκος καταπίνει τον ήλιο. Το 1178 π.Χ. και συγκεκριμένα η 16η Απριλίου αναφέρεται στην Οδύσσεια του Ομήρου: «...και ο ήλιος χάθηκε μέσα στον ουρανό και μία ανίερη ομίχλη κάλυψε τα πάντα».
Αναφορά του Αρχίλοχου για την ολική έκλειψη ηλίου της 6ης Απριλίου 648 π.Χ.: «Ο Δίας, ο πατέρας των Ολύμπιων Θεών, μετέτρεψε τη μέρα σε νύκτα κρύβοντας το φως του απαστράπτοντος ηλίου, και βαθύς φόβος κυρίευσε τους ανθρώπους». Το 585 π.Χ. έχουμε την πρώτη πιθανή πρόβλεψη ηλιακής έκλειψης από τον Θαλή το Μιλήσιο, όπως την καταγράφει ο Ηρόδοτος. Η έκλειψη έγινε η αφορμή για την παύση των εχθροπραξιών ανάμεσα στους Μήδειους και τους Λήδειους. Αναρίθμητες είναι οι αναφορές των ηλιακών εκλείψεων από Έλληνες, Κινέζους, Ρωμαίους και άλλους λαούς της αρχαιότητας. Στην αρχαιότητα μια έκλειψη θεωρούνταν κακός οιωνός. Στις μέρες μας θεωρείται η αφρόκρεμα των ουράνιων φαινομένων· ορισμένοι άνθρωποι ταξιδεύουν στα άκρα του κόσμου για να ζήσουν την εμπειρία της ολικότητας έστω και για λίγα λεπτά.
Μία ολική ηλιακή έκλειψη διαρκεί συνήθως τρεις ώρες (εάν ο παρατηρητής βρίσκεται στο μονοπάτι της ολικότητας). Στην αρχή η Σελήνη κάνει την εμφάνισή της πάνω στον ηλιακό δίσκο σαν μία «δαγκωματιά». Αυτή ονομάζεται πρώτη επαφή και σημαίνει την έναρξη της έκλειψης. Το φαινόμενο προοδεύει χωρίς να δίνει στον παρατηρητή κανένα σημάδι για την δραματική εξέλιξη που θα έχει. Όταν η κάλυψη του ηλιακού δίσκου από τη σελήνη ξεπεράσει το 70% αρχίζει να γίνεται αντιληπτή μία αμυδρή μείωση της φωτεινότητας του περιβάλλοντα χώρου. Στο 90% το φως του ήλιου έχει ήδη μειωθεί αισθητά.
17°
