Λύπη, ο βασιλιάς των ανθρώπινων συναισθημάτων

Η λύπη διαρκεί περισσότερο από κάθε άλλο ανθρώπινο συναίσθημα, σύμφωνα με μια νέα βελγική επιστημονική έρευνα, καθώς μπορεί να διαρκέσει έως 240 φορές περισσότερο από τη ντροπή, την έκπληξη, τον θυμό ή τη βαρεμάρα.

Είναι η πρώτη μελέτη που έκανε μια άμεση σύγκριση της διάρκειας των διαφόρων συναισθημάτων και των αιτιών που ορισμένα από αυτά διαρκούν περισσότερο από άλλα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τους Φιλίπ Βερντουάν και Σάσκια Λαβρίσεν του Πανεπιστημίου της Λουβέν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχολογίας «Motivation and Emotion», μελέτησαν 233 μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίοι κλήθηκαν να αναφέρουν τη διάρκεια 27 διαφορετικών συναισθημάτων τους στο παρελθόν, καθώς και πώς τα αντιμετώπισαν. Η βασική διαπίστωση ήταν ότι ο «βασιλιάς» των συναισθημάτων, τουλάχιστον όσον αφορά τη διάρκεια, είναι αναμφισβήτητα η λύπη, κυρίως επειδή προκαλείται από πιο σοβαρές αιτίες, όπως ένας θάνατος ή ένα ατύχημα. Αντίθετα, ανάμεσα στα πιο σύντομα συναισθήματα, που εξαφανίζονται σχετικά γρήγορα, είναι η ντροπή, η έκπληξη, ο φόβος, η αηδία, η βαρεμάρα, η ανακούφιση κ.α. Η ενοχή διαρκεί πολύ περισσότερο από τη ντροπή, ενώ το άγχος πολύ περισσότερο από τον φόβο.

Ειδικά για τη βαρεμάρα, ένα συναίσθημα που συχνά νιώθουν έφηβοι και ενήλικοι, οι ερευνητές ανέφεραν ότι, αν και όταν βαριέται κανείς, ο χρόνος φαίνεται να περνά αργά (μερικές φορές απελπιστικά αργά), στην πραγματικότητα ένα επεισόδιο βαρεμάρας συνήθως δεν διαρκεί πολύ - χωρίς ασφαλώς να λείπουν εκείνοι που βαριούνται... πιο μόνιμα.

Τα συναισθήματα που διαρκούν λίγο, είναι κατά βάση εκείνα που προκαλούνται από γεγονότα, τα οποία έχουν σχετικά μικρή προσωπική σημασία για κάποιον.

Όσο πιο βαθιά επιδρά ένα συμβάν σε έναν άνθρωπο, τόσο περισσότερο διαρκεί το αντίστοιχο συναίσθημα. Για παράδειγμα, σύμφωνα με την μελέτη, το συναίσθημα της λύπης τείνει να ανανεώνεται στην πορεία του χρόνου, καθώς ένας άνθρωπος σκέφτεται ξανά και ξανά το συμβάν που του προκάλεσε τη λύπη και τις συνέπειες που έχει αυτό για τη ζωή του. Όπως είπε ο Φιλίπ Βερντουάν, το «κλειδί» τελικά για τη διάρκεια ενός οποιουδήποτε συναισθήματος, είναι το στοχαστικό «αναμάσημα» του συμβάντος και του αντίστοιχου συναισθήματος στο μυαλό κάποιου - και αυτό ισχύει τόσο για τα θετικά, όσο και για τα αρνητικά συναισθήματα.

Κεντρική εικόνα: «Μελαγχολία», Edvard Munch. 1894-96.