Θα ήθελες να ξέρεις πότε θα πεθάνεις;

Το μεγάλο ερώτημα
Ένα είναι το ερώτημα που όλοι θα κάνουμε σίγουρα στον εαυτό μας κάποια στιγμή: Πότε θα πεθάνω; Οι άνθρωποι προσπαθούν εδώ και χιλιάδες χρόνια να βρουν τρόπο για να προβλέπουν πόσο καιρό θα ζήσουν. Παρά τις προσπάθειες, με δόκιμους αλλά και αδόκιμους τρόπους, δεν έχει βρεθεί μια αξιόπιστη φόρμουλα. Οι επιστήμονες έχουν σχεδόν τις ίδιες πιθανότητες με τα μέντιουμ για να δώσουν σωστή απάντηση. Κάτι όμως έχει αρχίσει να αλλάζει το τελευταίο διάστημα.

Έχουμε το περιθώριο να κάνουμε κάτι έτσι ώστε το ρολόι μας να τρέχει πιο αργά, και ένα από τα πιο σημαντικά είναι ο καλός ύπνος.

Η μελέτη
Ο Steve Horvath, βιοστατιστικός στο UCLA, παρατήρησε ότι κάποιες χημικές αλλαγές στην κυτοσίνη –μία από τις τέσσερις βάσεις του DNA, τα «γράμματα» που σχηματίζουν όλο τον γενετικό μας κώδικα– μαρτυρούν αν το σώμα ενός ατόμου γερνάει γρήγορα ή αργά σε σχέση με την ηλικία του. Αυτές οι αλλαγές λέγονται επιγενετικές και ενεργοποιούν ή διακόπτουν τη λειτουργία συγκεκριμένων γονιδίων χωρίς να αλλάζουν το DNA (έτσι εξηγείται για ποιο λόγο είναι διαφορετικοί σε ουσιώδη θέματα 2 δίδυμοι με πανομοιότυπο DNA). Ο Horvath εξέτασε τη θεωρία του «επιγενετικού ρολογιού» σε 13.000 δείγματα αίματος που συλλέχθηκαν εδώ και δεκαετίες, από ανθρώπους των οποίων η μετέπειτα ημερομηνία θανάτου ήταν γνωστή.

Τα συμπεράσματα
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το ρολόι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να προβλέψει κανείς πόσο χρόνο θα ζήσει κάποιος και πόσα χρόνια θα είναι απαλλαγμένα από ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία. Το επιγενετικό ρολόι προβλέπει με ακρίβεια όσο πιο νεαρό είναι το άτομο, ενώ είναι ανακριβές για τους πολύ ηλικιωμένους, λέει ο Horvath. Ένα άλλο χρήσιμο συμπέρασμα που βγήκε ήταν ότι τα γονίδια ευθύνονται για το 40% της ταχύτητας που τρέχει το βιολογικό μας ρολόι, ενώ το υπόλοιπο 60% οφείλεται στον τρόπο ζωής μας και την τύχη.

Έχουμε, δηλαδή, το περιθώριο να κάνουμε κάτι έτσι ώστε το ρολόι μας να τρέχει πιο αργά, και ένα από τα πιο σημαντικά είναι ο καλός ύπνος.

Προσωπικά δεδομένα
Όπως είναι φανερό οι ασφαλιστικές εταιρείες «λιγουρεύονται» την έρευνα του Horvath για να μας χρεώνουν τις υπηρεσίες τους ανάλογα με το ρολόι μας. Για την ώρα αυτού του είδους τα δεδομένα θεωρούνται αυστηρώς προσωπικά και προστατεύονται (όσο γίνεται να προστατευτούν) από τον νόμο. Για πόσο ακόμα όμως;