Τεχνολογια - Επιστημη

Ο εγκέφαλος συνεχίζει και μετά θάνατον για... 10 λεπτά

Τεράστιες οι ιατρικές και ηθικές διαστάσεις της νέας καναδικής έρευνας

10.03.2017, 14:33
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Ο φωτογράφος Τάκης Σπυρόπουλος μιλά για τις «Γενεές της Ίου», τη μνήμη, την κοινότητα και το μέλλον του νησιού.

Φωτογραφια Ο Τάκης Σπυρόπουλος φωτογραφίζει τις «Γενεές της Ίου» και δημιουργεί ένα ζωντανό αρχείο για το νησί

Δημήτρης Αθανασιάδης

Ελλαδα Στέλιος Ράμφος 1939 - 2026 – Αφιέρωμα: Η Ελλάδα στον καθρέφτη της σκέψης του

A.V. Team

Πώς τα ευρωπαϊκά κονδύλια χρηματοδοτούν τουρκικές ΜΚΟ που συνδέονται με την οικογένεια Ερντογάν και προωθούν ισλαμιστικά δίκτυα εντός της ΕΕ

Κοσμος Πώς η Ευρώπη χρηματοδοτεί τα ισλαμιστικά δίκτυα της οικογένειας Ερντογάν

Σώτη Τριανταφύλλου

Καναδική έρευνα έφερε στο φως καινούρια στοιχεία σχετικά με το τι συμβαίνει στο ανθρώπινο σώμα, μετά το θάνατο. Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες με επικεφαλής τον Λ. Νόρτον του Πανεπιστημίου του Δυτικού Οντάριο, δημοσίευσαν την περίπτωση ενός ατόμου, το οποίο ενώ ήταν κλινικά νεκρό, ο εγκέφαλος του συνέχισε να λειτουργεί για 10 λεπτά.

Η δημοσίευση έγινε στο νευρολογικό περιοδικό «Canadian Journal of Neurological Studies». Σύμφωνα με αυτή, η ηλεκτρική εγκεφαλική δραστηριότητά του εμφάνιζε μεγάλες ομοιότητες με τα εγκεφαλικά κύματα δέλτα, που παρατηρούνται στη φάση του βαθύ ύπνου. Αν και πρόκειται για μεμονωμένη περίπτωση, οι επιστήμονες δήλωσαν σίγουροι ότι δεν έχουν κάνει λάθος, οι ίδιοι ή τα όργανά τους.

Βέβαια, οι επιστήμονες μελέτησαν με ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα τις περιπτώσεις τεσσάρων ασθενών. Μόνο ο ένας είχε εγκεφαλική δραστηριότητα μετά τον κλινικό του θάνατο. Όσον αφορά στους υπολοίπους τρεις, ο εγκέφαλος σταμάτησε να λειτουργεί πριν σταματήσει να χτυπά η καρδιά τους. Ωστόσο, να σημειωθεί ότι και οι τέσσερις εγκέφαλοι εμφάνισαν μια ελαφρώς διαφορετική συμπεριφορά μεταξύ τους, τα αμέσως επόμενα λεπτά μετά τον κλινικό τους θάνατο.

Ωστόσο, επιστημονική μελέτη που δημοσιεύτηκε πέρυσι έδειξε ότι τα γονίδια συνεχίζουν να είναι ενεργά επί μέρες μετά το θάνατο του ατόμου. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα είναι ακόμη πιο ενεργά ακόμη κι από όταν ζούσε το άτομο.

Η συγκεκριμένη μελέτη φέρεται να εντείνει τα ηθικά διλήμματα που αφορούν στο πότε είναι σωστό να αφαιρούνται από τους δωρητές τα όργανα προς μεταμόσχευση, μετά τη διαπίστωση του κλινικού τους θανάτου