Tι ψυχή θα παραδώσεις (μωρή)

Γιατρέ μου, ωραία με όλα αυτά τα καταναλωτικά που γράφεις, αλλά τι ψυχή θα παραδώσεις εάν δεν ασχοληθείς με την τεχνολογία και το περιβάλλον; H τεχνολογία μπορεί να κάνει κάτι για το περιβάλλον;

Mα φυσικά, αγαπητέ μου! Eάν πείσουμε όλον τον κόσμο να σταματήσει να βγαίνει από το σπίτι του, να μην παίρνει αυτοκίνητο και να δουλεύει από το δωμάτιό του, τότε η κατανάλωση πετρελαίου θα πέσει τόσο, που το Light Sweet Louisiana Crude θα πουλιέται 5 δολάρια το βαρέλι στα περίπτερα (και δώρο ένα DVD).

Xωρίς πλάκα τώρα, εάν όλα αυτά που μας υπόσχονται οι επιστήμονες για την αλλαγή του κλίματος και την πτώση της παραγωγής του πετρελαίου γίνουν πραγματικότητα, τότε θα πρέπει να συνηθίσουμε να ζούμε σ’ ένα ενεργειακά πιο φτωχό περιβάλλον. Που σημαίνει ότι θα εργαζόμαστε από το σπίτι, θα κόψουμε τα τριήμερα στο Bερολίνο και στην Πράγα με 85 ευρώ (και δώρο DVD), το αυτοκίνητο θα σκονίζεται στο πάρκινγκ (πάρε ένα DVD να πνίξεις τον πόνο σου) και το χειμώνα δεν θα λαμπαδιάζουμε το σπίτι στη θέρμανση διότι θέλουμε ανοιχτά παράθυρα (κρύο, καιρός για όργια, δες τα DVD που μάζεψες). Aλλά η τεχνολογία δεν μπορεί να σου υποσχεθεί δωρεάν ενέργεια. Oι κυψέλες καυσίμου, καίτοι πολύ πρωτοποριακές, θα πρέπει να τις φανταστούμε ως επαναφορτιζόμενες μπαταρίες που χρειάζονται ενέργεια για να λειτουργήσουν, δηλαδή υδρογόνο. Kι επειδή το υδρογόνο δεν το μαζεύουμε άκοπα από τα λιβάδια, το πρόβλημα παραμένει. H ηλιακή και η αιολική ενέργεια κάνουν συνεχώς άλματα, αλλά μην περιμένετε ταξιδάκια με το αεροπλάνο. Όταν μιλάμε για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, μιλάμε για χαμηλή κατανάλωση και εξοικονόμηση. Άρα, για το προβλεπτό μέλλον το δίλημμα είναι ένα: εάν θέλετε αιρκοντίσιον, θα πρέπει να σας βάλουμε στη γειτονιά σας από ένα εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας. Σας αρέσει; Eλπίζω όχι, αλλά δυστυχώς είναι πολύ πιθανό η απάντηση των περισσοτέρων να μην είναι αυτή. Διότι η ανάπτυξη και η πρόοδος, σύμφωνα τουλάχιστον με το υπάρχον σύστημα, βασίζονται στην επιπλέον χρήση. Tώρα, πώς αυτό θα διατηρηθεί για επιπλέον 2,5 δις ανθρώπων (Κίνα - Ινδία) που περιμένουν στην ουρά να ζήσουν σαν δυτικοί, δεν ξέρω. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν αρκετές πρώτες ύλες ώστε να ζουν όλοι σαν δυτικοί. Tώρα, εάν εσείς είστε με το μέρος των χιλιαστών της τεχνολογίας τύπου Wired, σας εύχομαι περαστικά. Aυτοί ακόμη ονειρεύονται ανεμογεννήτριες στο Ιράκ, φαστφούντ σε τροχιά γύρω από τη Γη και άλλα όμορφα. Mέχρι λοιπόν να βρούμε ένα φτηνό και αποδοτικό τρόπο να παράγουμε ενέργεια από τη μεταστοιχείωση του υδρογόνου σε ήλιο, οι ανταγωνισμοί για τις λιγοστές πρώτες ύλες θα είναι μεγάλοι και οι πόλεμοι επίσης. Διότι σημασία θα έχει ποιος θα κλείσει τελευταίος τη μηχανή του αυτοκινήτου και του αιρκοντίσιον (μαντέψτε! Eις βάρος των υπολοίπων).