Ο Έμπολα πίσω από λοιμό της Αθήνας το 430 π.Χ.

Μπορεί οι περισσότεροι ερευνητές να υποστηρίζουν ότι η πρώτη εμφάνιση του Έμπολα ήταν το 1976 στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, όμως ο καθηγητής Πάουελ Καζαντζιάν από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν πάει πολύ πιο πίσω στο χρόνο και φθάνει μέχρι την Αθήνα του Περικλή.

Σύμφωνα με την Washington Post, σε αυτή τη νέα έρευνα ο καθηγητής Πάουελ Καζαντζιάν επιχειρεί να αποδείξει ότι ο ιός ‘Εμπολα ευθύνεται για τον λοιμό της Αθήνας του Περικλή, την πενταετή επιδημία που ξεκίνησε το 430 π.Χ. κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Η ασθένεια έχει επονομασθεί και «σύνδρομο του Θουκυδίδη» προς τιμήν του ιστορικού που κατέγραψε τα γεγονότα στη διάρκεια του πολέμου, ο οποίος νόσησε αλλά κατάφερε να επιβιώσει.

Όπως γράφει η Καθημερινή, σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, οι ασθενείς εμφάνισαν ξαφνικό πυρετό, πονοκεφάλους, κόπωση, πόνο στο στομάχι και συνεχείς εμετούς. Εκείνοι που επιβίωσαν για περισσότερες από έξι ημέρες παρουσίασαν διάρροια, ενώ ορισμένοι εκδήλωσαν αιμόπτυση, βήχα, επιληπτικές κρίσεις, σύγχυση, έλκη, ακόμη και απώλεια των δαχτύλων, η οποία μπορεί να οφειλόταν σε γάγγραινα. Καθώς η ασθένεια προχωρούσε, ο Θουκυδίδης αναφέρει ότι οι πάσχοντες αφυδατώνονταν με αποτέλεσμα πολλοί να πέφτουν σε πηγάδια στην προσπάθεια να «σβήσουν» τη δίψα τους. Η βασανιστική αρρώστια συνήθως κατέληγε σε θάνατο ύστερα από επτά με εννέα ημέρες. Οι απόπειρες ιατρικής αντιμετώπισης ήταν μάταιες. «Η ζωντανή περιγραφή του Θουκυδίδη επιτρέπει στους σύγχρονους ιστορικούς και ιατρούς να πραγματοποιούν υποθέσεις σχετικά με προηγούμενες επιδημίες και με τις ρίζες των επιδημιών που αντιμετωπίζουμε σήμερα» σχολίασε ο Καζαντζιάν που θεωρεί ότι τα συμπτώματα, ο αριθμός θνησιμότητας και η προέλευση της ασθένειας από την υποσαχάρια Αφρική –που χαρακτηρίζουν τον λοιμό των Αθηνών– ταιριάζουν απόλυτα με εκείνα του Έμπολα. Κατά την αρχαιότητα, Αφρικανοί από την υποσαχάρια Αφρική μετοικούσαν στην Ελλάδα προκειμένου να εργαστούν ως αγρότες ή υπηρέτες.