Πέτρος Παρθένης: Τα δικά μου Νότια Προάστια

Υπάρχουν αυτοί που ακούνε «φωνές», υπάρχω και εγώ που ακούω κάθε μέρα μια εσωτερική φωνή να με καλεί να βρίσκομαι μέσα στο νερό κάθε μέρα. Δεν μπορώ να αντισταθώ, υπακούω! Παιδί του κέντρου, μια ζωή έζησα στα Εξάρχεια, στον Λυκαβηττό, στην Κυψέλη και σε όλες τις γειτονιές της Αθήνας, αλλά σχεδόν κάθε μέρα βρισκόμουν είτε πραγματικά είτε νοερά στη Θάλασσα (χειμώνα-καλοκαίρι). Σήμερα έχτισα έτσι τη ζωή μου με οδηγό αυτή την αγάπη και πλέον έχω την επιχείρησή μου στο Ίδρυμα Νιάρχος, δίπλα στη θάλασσα, ενώ όλες μου οι δραστηριότητες ή τουλάχιστον οι περισσότερες σχεδιάζονται στην Αθηναϊκή Ριβιέρα την οποία λατρεύω. Το δικό μου μυστικό είναι οι κολυμβητικές διαδρομές που σχεδιάζω για τουρίστες κάθε καλοκαίρι στον Σαρωνικό και η προσπάθειά μου να τους εμφυσήσω την Αθηναϊκή Ριβιέρα σαν νέος ιεραπόστολος με μαγιό που κηρύττει «κολύμπι 365 μέρες τον χρόνο».

Όχι αγαπημένη, αλλά λατρεμένη είναι η κολυμβητική διαδρομή από τις Νηρηίδες μέχρι την Ωκεανίδα. Μαγικό παράκτιο κολύμπι ανάμεσα στον Λαιμό, τον Κασίδη και τις Φλέβες, σε γαλαζοπράσινα νερά χειμώνα-καλοκαίρι, είτε με το weswim είτε με κάποιον συνκολυμβητή απολαμβάνοντας την ακτογραμμή σε πλήρη ησυχία, σαν ψάρι. Πού θα πήγαινα έναν ξένο; Φυσικά για κολύμπι στην Ωκεανίδα, βόλτα στον λόφο της Φασκομηλιάς και στη λίμνη της Βουλιαγμένης για μαγικές φωτογραφίες και κλείσιμο με χωριάτικη σαλάτα και σουβλάκι με μπίρα στον Ζάχο. Μόλις σας περιέγραψα το τρίπτυχο της ευτυχίας μου στη Βουλιαγμένη, όπως ακριβώς δηλαδή κάνω και στα After Office Swimming Wednesdays μέσα στο καλοκαίρι και τα Weswim Sundays τον χειμώνα. Αν τα Νότια ήταν ταινία θα ήταν το «Απέραντο γαλάζιο» του Luc Besson κι αν ήταν τραγούδι σίγουρα το «Children of the sun» των δικών μας Nightstalker.

*Ο  Πέτρος Παρθένης είναι ιδρυτής του project weswim