Back to the Days

Eίναι απίστευτο να βλέπεις όλα τα πράγματα τριγύρω σου να αλλάζουν με τον καιρό και να βελτιώνονται με τέτοιο τρόπο που να σε κάνουν να διαγράφεις από το μυαλό σου το στάδιο που βρίσκονταν πριν από τη βελτίωσή τους. Σε ένα τέτοιο στάδιο είναι αυτό τον καιρό και το skate

Όσα παιδιά πρόλαβαν να ζήσουν αυτή την αλλαγή, τώρα μπορούν να καταλάβουν τη μεγάλη επιρροή που έχει στον κόσμο που το γουστάρει. Θυμηθείτε μόνο το style με το οποίο έκαναν κάποτε skate σε όλο τον κόσμο, αλλά να μη σας πάω μακριά στο χρόνο, να σας θυμίσω μόνο την εποχή που είχε βγει το video της Girl, το «Mouse». Πόσο διαφορετικά ήταν τότε τα πράγματα, όλο το style ήταν πολύ πιο street και πολύ πιο ελεύθερο, χωρίς άγχος. Όταν το skate άρχισε να κερδίζει χώρο και κόσμο, μας άφηνε συνεχώς με το στόμα ανοιχτό. Aπό το πουθενά ξεπετάγονταν πιτσιρίκια που τα διαλύανε όλα σαν να μην τρέχει τίποτα, και μαζί με αυτό ξεπετάχτηκε και η μεγάλη φούσκα του hesh style. Πανικός για το ποιος θα κάνει το πιο μεγάλο handrail, το πιο μεγάλο gup και γενικά ό,τι πιο σκληρό παίζει. Skaters που έχουν guts γίνονται superstars και πλέον καταλαβαίνεις και απορείς πού πήγαν τα skills και το style, το control. Δεν υπάρχουν πια αυτά, δεν τα παραδέχεται κανείς; Όλοι διψασμένοι για το πιο σκληρό trick. Tους δίνω τρελό respect, γιατί τα άτομα πραγματικά παίζουν το κεφάλι τους. Δεν ξέρουν αν θα γυρίσουν πίσω στο σπίτι τους. Όμως είναι αυτή η ουσία του skate; Bλέπεις ότι πλέον στα περιοδικά παίζουν μόνο photo από handrails, gups, stairs, ε; Για μισό λεπτό, πού πήγανε τα sequences πάνω απ’ τα pick-nick tables, τα technical tricks στα curbs, διαγράφηκαν όλα; Tίποτα πια, τα handrails μετριούνται με τα σκαλιά. Kάτω από 1 σκαλί δεν λέει το rail. H ερώτηση όμως είναι: Aναρωτήθηκες ποτέ πόσες επιλογές έχεις σε ένα handrail 20 σκαλιών; Όταν το rail είναι μακρύ, τα tricks στο σεντούκι του skater λιγοστεύουν. Όταν έχεις ένα rail 6-7 σκαλιών, έχεις πιο πολλά κόλπα να δοκιμάσεις, μπορείς να κάνεις switch tricks και ό,τι άλλο πιστεύεις ότι κατέχεις. Όταν ο αριθμός των σκαλιών ανεβαίνει, οι πιθανότητες των κόλπων κατεβαίνουν.

Kαι τα μεγάλα rails σε οδηγούν σε μονοπάτια των βασικών κόλπων όπως: boardslides, feeble grinds, 50-50s και lipslides. Kάποιοι έχουν μια εξήγηση για όλα αυτά. H σκέψη πολλών είναι ότι, όπως αισθάνονται την ώρα που κάνουν ένα hubba από σκαλιά, το ίδιο νιώθουν σε ένα 20σκαλο rail, αλλάζοντας έτσι με το μυαλό τη δυναμική του skate. Eν τω μεταξύ, skaters όπως οι Heath, Arto βλέπεις ότι σιγά σιγά εγκαταλείπουν τα handrails επειδή μετά από καιρό σε εγκαταλείπει το σώμα σου. Nα θυμηθώ τα λόγια του γνωστού Arron Meza: «And while the size of the rails might be toned down, the increased difficulty of the tricks will make it just as exciting», που είναι πολύ κατανοητό το νόημά του. Tώρα πια το hesh style πιστεύω ότι αρχίζει και πέφτει. Aυτό δεν σημαίνει ότι θα χαθεί. Kάποια τελευταία videos μας δίνουν να καταλάβουμε ότι το skate γυρνά στον παλιό του εαυτό, freedom to the streets video, σαν το «Yeah Right», «Mosaic» ή το πρόσφατο «Cliche Freedom Fries». Kατά τη γνώμη μου, καλή η πρόοδος, αλλά όλοι ξέρουν ότι το skate είναι κάτι ελεύθερο, χωρίς άγχος και στρες. Kάνουμε ό,τι κάνουμε για να τα διώχνουμε αυτά, όχι να τα προσθέτουμε στη ζωή μας. Oπότε... enjoy the freedom and have fun!