Το δικαίωμα στην ανία και η μεταφυσική της ραστώνης | Mode Pause: Οδηγός επιβίωσης για βαριεστημένους
H επανάληψη και η ρουτίνα θεωρούνται πράγματα βαρετά, αλλά βέβαια είναι το θεμέλιο της ζωής, του πολιτισμού, και των πάντων. Χωρίς αυτά, δεν υπάρχει τίποτε, ούτε μπορεί να υπάρξει κάτι. Όλη μας η ύπαρξη στηρίζεται στη σωτήρια πλήξη της επανάληψης και μόνον. Σ’ αυτή την ιερή τε και παλαιοτάτη των ημερών σπειροειδή διαδοχή των εποχών μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο.
Η ζωή έχει κάτι από έναν οικιακό ηλεκτρονικό μηχανισμό που ζητά διαρκώς επαναφορά, ενημέρωση, και reset. Τίποτα δεν μένει ως έχει, και όλα —από την άλλη— επιστρέφουν ξανά στην αρχή. Κι αυτό είναι καλό, γιατί μόνο αυτό είναι ζωή. Το φαγητό φτιάχνεται και καταναλώνεται, φτιάχνεται και καταναλώνεται, τα ρούχα λερώνονται και ξαναλερώνονται, λερώνονται και ξαναλερώνονται, το σπίτι σκονίζεται και ξεσκονίζεται, σκονίζεται και ξεσκονίζεται, το ψυγείο γεμίζει, αδειάζει, ξαναγεμίζει και ξαναδειάζει, το σώμα αναπνέει διαρκώς με συνέπεια, πεινάει, χορταίνει και πεινάει ξανά, όλο πεινάει και όλο χορταίνει, όταν χορταίνει. Τα πάντα γίνονται με μια επιμονή που, αν την είχε άνθρωπος, θα τη λέγαμε αγένεια. Γιατί οπωσδήποτε δεν σκεφτόμαστε πάντα λογικά, και η κρίση μας δεν είναι κάθε στιγμή στα καλύτερά της. Σπανίως είναι. Όποτε τύχει να συμβεί, αναστατωνόμαστε και κάνουμε τον σταυρό μας.
Ένα μεγάλο (βασικά, μακράν το μεγαλύτερο) μέρος της ζωής δεν αφιερώνεται σε κάποιου είδους πρόοδο, σε μια θριαμβευτική πορεία προς τα άστρα, δηλαδή στον τελικό προορισμό μας, αλλά στην ωραία, αριστοκρατική, φιλελεύθερη συντήρηση. Κάνεις πράγματα απλώς και μόνο για να επιστρέψουν εντέλει στην προηγούμενη κατάστασή τους. Και τα κάνεις έτσι που να μη φαίνονται, με μια πειθαρχημένη ευφυΐα που αντλείται ακριβώς από την ίδια την επανάληψη και τις καλά κατακτημένες μεθόδους της.
Δεν μπορούμε να ζήσουμε αυτοσχεδιάζοντας. Ούτε εμείς, ούτε τα άλλα ζώα. Ούτε καν τα φυτά ή οι μονοκύτταροι οργανισμοί. Τα πάντα χρειάζονται σταθερές κινήσεις, συγκεκριμένες διαδρομές, και μικρές τελετουργίες. Αν έπρεπε κάθε πρωί να ανακαλύπτουμε από την αρχή πώς φτιάχνεται ο καφές, πού βρίσκονται τα κλειδιά μας, και με ποια σειρά φοριούνται τα ρούχα, η ανθρωπότητα θα είχε εγκαταλείψει τον πολιτισμό πριν τις εφτά το πρωί και θα γλένταγε γύρω από μια φωτιά κοντά στην παραλία, τραγουδώντας αυτοσχέδια σουξέ, προδρομικά τού Λοΐζου και του Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Και τον προαιώνιο «Αύγουστο». Λίγο πριν τη φάει ο κροκόδειλος.
Η ρουτίνα είναι πρόκριμα ή συνώνυμη με την υποδομή και τις μεγάλες αποφάσεις. Και μητέρα των σπουδαίων Πρωτότυπων Πραγμάτων και κάθε αρχετύπου: χωρίς τη σωτήρια πλήξη της επανάληψης, δεν υπάρχει επιστήμη, δεν υπάρχει τέχνη, δεν υπάρχει η ηδονή του απρόβλεπτου, και η ηδονή σκέτη.
Γι’ αυτό, για να έχεις μια ελπίδα να τα γευτείς όλα αυτά, πρέπει κάθε μέρα…
να μπουκωθείς με στοματικό διάλυμα να κάνεις ντους
να ξυριστείς
να μακιγιαριστείς
να χτενιστείς
να βάλεις αποσμητικό
να βάλεις ενυδατική στο πρόσωπο και στο σώμα
να στρώσεις το κρεβάτι να τακτοποιήσεις το σπίτι
να ντυθείς
να ελέγξεις το κινητό σου
να φτιάξεις πρωινό
να πιεις καφέ
να διαβάσεις μηνύματα και τον Τύπο
να φορτίσεις τις συσκευές σου
να φτιάξεις λίστα με τα ψώνια
να μαζέψεις τα πιάτα
να μαγειρέψεις
να καθαρίσεις
να βάλεις το φαγητό σε τάπερ
να τακτοποιήσεις την κουζίνα
να ετοιμάσεις το πλυντήριο πιάτων
να σκουπίσεις
να σφουγγαρίσεις
να ξεσκονίσεις
να κάνεις τα τζάμια
να βγάλεις τα σκουπίδια
να ανακυκλώσεις
να βάλεις πλυντήριο και στεγνωτήριο
να σιδερώσεις
να αλλάξεις τα σεντόνια
να πλύνεις το μπάνιο
να φτιάξεις τα ντουλάπια και τα ράφια
να ποτίσεις
να ετοιμάσεις την τσάντα σου
να πάρεις τη συγκοινωνία
να πας στη δουλειά
να ελέγξεις τα μέιλ σου
να τα απαντήσεις
να τα κάνεις delete
να κάνεις συναντήσεις και μίτινγκ
να δουλέψεις
να κάνεις διάλειμμα
να δουλέψεις κι άλλο
να μην κάνεις άλλο διάλειμμα
να σχολάσεις
να κάνεις τα ψώνια σου
να γυρίσεις στο σπίτι
να πλυθείς
να πας στο γυμναστήριο
να κάνεις ντους
να πας να κάνεις τα νύχια σου
να πας κομμωτήριο
να γυρίσεις ξανά στο σπίτι
να οργανώσεις την επόμενη ημέρα
να διαβάσεις
να δεις τηλεόραση
να χαζέψεις στα σόσιαλ
να ετοιμάσεις το βραδινό σου
να το φας
να ξεμακιγιαριστείς
να βάλεις κρέμες
να πλύνεις τα δόντια σου
να ξαπλώσεις
να στείλεις memes σε φίλους
να διαβάσεις λίγες σελίδες ακόμα
να σκουπίσεις τα μάτια
να κλείσεις το φως
να τα ξανασκουπίσεις στο μαξιλάρι
Κι αυτά αν είσαι μόνος, χωρίς σύντροφο, παιδί, σκυλί, γατί ή πουλί. Άπαξ και έχεις και τέτοια, the plot thickens.
Η επανάληψη είναι ο τρόπος με τον οποίο κρατιέται κάτι ζωντανό και ακμαίο. Ένα σπίτι, ένα σώμα, μια σχέση, μια δουλειά, ένα ζώο, ένας άνθρωπος, μια κοινωνία, ένα κράτος, ένας πλανήτης, το ίδιο το σύμπαν με τις αιώνιες τροχιές του. Η καθημερινότητα δεν πρέπει να μεταμορφώνεται σε περιπέτεια. Που ασφαλώς και η περιπέτεια, που γι’ αυτήν και μόνο υπάρχουμε —μα προορίζεται για λίγους—, είναι απότοκο της επανάληψης.
Το αυγουστιάτικο Ημερολόγιο της Πλήξης κυκλοφορεί όλο τον μήνα, κάθε μέρα, στις 7 το πρωί. Ελπίζουμε να μη σας φαίνεται πολύ πληκτικό. Σας ευχαριστούμε.
17°
