Οι άνθρωποι που παθαίνουν έμφραγμα ή καρδιακή ανακοπή κοντά στην περιοχή της πόλης όπου διεξάγεται ένας μεγάλος μαραθώνιος δρόμος, είναι πιθανότερο να πεθάνουν μέσα σε ένα μήνα από το περιστατικό, λόγω της καθυστερημένης μεταφοράς τους στα επείγοντα του νοσοκομείου, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη, την πρώτη του είδους της.
Οι καθυστερήσεις, που μπορούν να αποβούν μοιραίες, οφείλονται στον πολύωρο αποκλεισμό των δρόμων λόγω του αγώνα. Οι επιστήμονες ζητούν να ληφθεί πιο σοβαρά υπόψη το θέμα - ανάλογο πρόβλημα μπορεί να δημιουργηθεί με τις παρελάσεις ή τις μεγάλες συγκεντρώσεις- ώστε να διευκολύνεται η απρόσκοπτη πρόσβαση στα νοσοκομεία.
Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Ανουπάμ Τζένα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό "New England Journal of Medicine", ανέλυσαν ιατρικά στοιχεία σε βάθος δεκαετίας για τους θανάτους ανθρώπων άνω των 65 ετών, οι οποίοι συνέβησαν σε 11 πόλεις που διοργάνωσαν μαραθωνίους. Οι επιστήμονες συνέκριναν τα ποσοστά θανάτων μεταξύ των ασθενών που εισήχθησαν στο νοσοκομείο την μέρα του αγώνα (συχνά με καθυστέρηση), σε σχέση με τους θανάτους ανθρώπων που είχαν εισαχθεί για νοσηλεία πέντε εβδομάδες πριν και πέντε εβδομάδες μετά τον μαραθώνιο.
Διαπιστώθηκε ότι όσοι εισήχθησαν στο νοσοκομείο για καρδιολογικό περιστατικό την ίδια μέρα του αγώνα, είχαν κατά μέσο όρο 15% μεγαλύτερη πιθανότητα να πεθάνουν μέσα στις επόμενες 30 μέρες μετά το έμφραγμα ή την ανακοπή (το ποσοστό θανάτων αυξάνεται από 24,9% σε 28,2%). Για κάθε 100 ασθενείς με έμφραγμα ή ανακοπή, τρεις ή τέσσερις παραπάνω θα πεθάνουν μέσα σε ένα μήνα, αν έπρεπε να μεταφερθούν σε νοσοκομείο τη μέρα του αγώνα. Οι θάνατοι αυτοί θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί με την έγκαιρη εισαγωγή.
Σύμφωνα με τη μελέτη, τις μέρες του μαραθωνίου ένα ασθενοφόρο θα καθυστερήσει περίπου 4,5 λεπτά για να φθάσει στο νοσοκομείο (θα κάνει 18,1 λεπτά αντί για 13,7 λεπτά κατά μέσο όρο), τα οποία όμως μπορεί να αποβούν κρίσιμα για τη ζωή του ασθενούς. Η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη, αν η μετραφορά του ασθενούς γίνει με ιδιωτικό αυτοκίνητο από τον ίδιο ή τους συγγενείς του, κάτι που συμβαίνει περίπου στο ένα τέταρτο των περιπτώσεων.
«Παραδοσιακά έχουμε επικεντρώσει την προσοχή μας στην ιατρική φροντίδα των δρομέων, αλλά η μελέτη μας δείχνει ότι οι συνέπειες του μαραθωνίου μπορεί να επεκταθούν σε όσους ζουν ή τυχαίνει να βρίσκονται εκεί γύρω», δήλωσε ο δρ Τζένα. «Ακόμη και το παραμικρό λεπτό μετράει, όταν πρόκειται για έμφραγμα, καθώς στη διάρκεια του ο μυς της καρδιάς πεθαίνει γρήγορα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να γίνονται τέτοια μεγάλα αθλητικά ή άλλα γεγονότα, όμως οι διοργανωτές οφείλουν να φροντίζουν καλύτερα για την υγεία και την ασφάλεια όχι μόνο των συμμετεχόντων, αλλά και όσων ζουν εκεί κοντά», πρόσθεσε.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
