Σύμφωνα με μια νέα σουηδική επιστημονική έρευνα, η κακή όσφρηση σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου και για τα δύο φύλα.
Ειδικότερα, οι ερευνητές με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή του Τμήματος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης Γιόνας Όλοφσον -που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Αμερικανικής Γηριατρικής Εταιρείας "Journal of American Geriatrics Society"- ανέλυσαν στοιχεία για 1.774 άτομα ηλικίας 40 έως 90 ετών.
Από τους συμμετέχοντες, οι 411 (23%) πέθαναν στη διάρκεια δέκα ετών. Διαπιστώθηκε ότι όσο καλύτερη όσφρηση διατηρούσε ένας άνθρωπος, τόσο μειωνόταν η πιθανότητα να πεθάνει πρόωρα.
Οι άνθρωποι που εμφάνιζαν σχεδόν πλήρη απώλεια της όσφρησης και η απόδοσή τους στα σχετικά τεστ δεν διέφερε από το αν έδιναν απαντήσεις στην τύχη, είχαν κατά μέσο όρο 19% μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με όσους είχαν κανονική όσφρηση.
Κάθε πρόσθετη οσμή που μύριζε κανείς σωστά στο τεστ, σχετιζόταν με μια έξτρα μείωση κατά 8% της πιθανότητας να πεθάνει πρόωρα. Ο δρ Όλοφσον διευκρίνισε ότι η άνοια συνδέεται με την απώλεια όσφρησης, αλλά η νέα μελέτη δείχνει πως η αυξημένος κίνδυνος πρόωρου θανάτου για όποιον έχει χάσει την όσφρησή του, είναι άσχετος με το αν έχει άνοια ή όχι.
Την ίδια ώρα, μία δεύτερη αμερικανική μελέτη υποδεικνύει ότι η απώλεια της όσφρησης στις ηλικιωμένες σχετίζεται με λιγότερες κοινωνικές επαφές.
Η συγκεκριμένη μελέτη από ερευνητές του Κέντρου Χημικών Αισθήσεων Monell με επικεφαλής τον γνωσιακό νευροεπιστήμονα Γιόχαν Λούντστρομ −η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Scientific Reports"− δείχνει ότι η κοινωνική ζωή μιας γυναίκας σχετίζεται με το πόσο καλή όσφρηση έχει. Οι ηλικιωμένες με κακή όσφρηση τείνουν να έχουν λιγότερες κοινωνικές επαφές.
«Τα ευρήματά μας επιβεβαιώνουν ότι η αίσθηση της όσφρησης αποτελεί ένα δείκτη-κλειδί για την υγεία του πληθυσμού των ηλικιωμένων» δήλωσε ο Λούντμπεργκ. Όπως είπε, πάνω από το 20% των ανθρώπων άνω των 50 ετών έχουν μειωμένη όσφρηση.
Η μελέτη ανέλυσε στοιχεία για 3.000 άτομα ηλικίας 57 έως 85 ετών. Οι ηλικιωμένες με θαυμάσια όσφρηση είχαν επίσης πιο ενεργή κοινωνική ζωή, κάτι που πάντως δεν φαίνεται να ισχύει εξίσου για τους άνδρες με καλή όσφρηση. Δεν είναι επίσης σαφές κατά πόσο κάτι ανάλογο ισχύει για τις νεαρές γυναίκες, αν δηλαδή έχουν λιγότερες φιλίες, όταν η όσφρησή τους δεν είναι καλή.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
