Ο Ηλίας Αποστόλου γυρίζει σελίδα φέρνοντας το ιστορικό deli στο σήμερα
Ήταν αρχές του 2000 όταν ο Ηλίας Αποστόλου άνοιξε το Degustation του στο Κολωνάκι, πάνω στην πλατεία. Ήταν το πρώτο ντελικατέσεν της πόλης και έμελλε να γίνει θρυλικό και να γράψει ιστορία. Έφερνε γαλλικά τυριά, ιταλικά αλλαντικά, εκλεκτά βούτυρα, ζυμαρικά, και κάθε λογής προϊόντα, κλασικά και ιδιαίτερα, και έμαθε στους Αθηναίους τις μικρές, κομψές, ιδιαίτερες «μπουκίτσες πολυτελείας» που άνθιζαν εδώ και δεκαετίες στο εξωτερικό.
Από εκεί ψώνιζε για το τραπέζι του όλο το Κολωνάκι, από πολιτικούς και επιχειρηματίες, μέχρι γνωστούς δημοσιογράφους και καλλιτέχνες αλλά και όλοι όσοι ήθελαν κάτι νόστιμο, δυσεύρετο και διαφορετικό για τα καλέσματα ή και για το καθημερινό τραπέζι. Το όνομα Degustation για πολλούς έγινε συνώνυμο του deli. Μέχρι που οι εποχές άλλαξαν και μαζί τους και το Κολωνάκι. Έτσι, κάποια στιγμή, ο Ηλίας αποφάσισε να αφήσει τα παλιά του λημέρια και να κατηφορίσει εκεί που χτυπά η καρδιά της πόλης. Στο Παγκράτι.
Εδώ και λίγους μήνες μας ξανασυστήνει την τέχνη και την νοστιμιά του ντελικατέσεν στην πιο urban μορφή της στην πιάτσα της Αρχελάου με το όνομα «Leo’s Degustation». Κάθομαι στο κομψό τραπεζάκι με την ψάθινη καρέκλα και αμέσως με σερβίρουν ένα αρωματικό ιταλικό εσπρέσο, που τον συνοδεύουν κουλουράκια κανέλας με σουσάμι. Ο Ηλίας μου συστήνεται και ξεκινάμε να μιλάμε για τη ζωή του, το Degustation στο Κολωνάκι αλλά και το νέο του κεφάλαιο που ξεκίνησε να γράφεται στο Παγκράτι…
Από το Σίδνεϊ στο Κολωνάκι
Είμαι Έλληνας, γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αυστραλία. Εδώ είμαι 25-26 χρόνια. Έχω τελειώσει μαθηματικός, μετά έκανα MBA, δούλεψα σε πολυεθνικές, όμως ήμουν μια ζωή μέσα στο φαγητό. Ο πατέρας μου είχε ντελικατέσεν στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας οπότε κάπου εκεί κι εγώ «τσίμπησα» με το φαγητό. Και όταν βαρέθηκα το corporate world, είπα «θα κάνω αυτό που αγαπώ!» ήρθα εδώ και έκανα αυτό. Είμαι πλέον το πιο παλιό deli της Αθήνας, από τότε που ξεκίνησα στις αρχές του 2000 στο Κολωνάκι.
Το Degustation βρισκόταν πάνω στην πλατεία Κολωνακίου, στην Κουμπάρη, δίπλα στο Christofle, σημείο αναφοράς, σε πολύ καλή θέση. Όμως τώρα, καθώς φτιάχνεται το μετρό, έχει αλλάξει τελείως το τοπίο, η πλατεία δεν έχει την ίδια κίνηση, ο κόσμος σχεδόν την αποφεύγει. Μέσα σ’ όλα, μας υπερδιπλασίασαν και το ενοίκιο οπότε πέρυσι τέτοιο καιρό, αποφασίσαμε να φύγουμε.
Η αλήθεια είναι πως μέσα σε αυτά τα 25 χρόνια είδα την περιοχή να αλλάζει πάρα πολύ. Πρόλαβα το παλιό Κολωνάκι και πέτυχα τις πολύ καλές εποχές που ο κόσμος ήταν κάπως πιο ανέμελος. Υπήρχε το παλιό «κυριλέ», με την καλή έννοια… ο αστός, η αστική οικογένεια, τα ωραία τραπεζώματα. Όλοι περνούσαν από εμάς και έκαναν τα ψώνια τους. Με την κρίση αυτό άλλαξε. Έφυγε πάρα πολύς κόσμος. Πολλοί πήγαν σε άλλες γειτονιές, κάποιοι στα βόρεια προάστια ή και στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στο Ντουμπάι. Κράτησα πολλούς από αυτούς πηγαίνοντάς τους πράγματα, ενώ αυτοί που έφυγαν για το εξωτερικό αλλά κράτησαν τα σπίτια τους εδώ, όταν επέστρεφαν ψώνιζαν και πάλι από εμάς. Το Κολωνάκι άδειασε από παλιούς Κολωνακιώτες. Αγόρασαν τα σπίτια πάρα πολλοί Ισραηλινοί, πλούσιοι Λιβανέζοι, Άραβες, Τούρκοι, και έχουν πια το αποκούμπι τους εδώ στην Αθήνα. Οι πιο πολλοί από αυτούς όμως έρχονται μια φορά στους δύο μήνες για δύο μέρες. Οπότε, εφόσον έπεσε και η ροή του περαστικού κόσμου, έπεσε και η κίνηση.
Πώς αποφασίσατε να έρθετε στο Παγκράτι;
Βρήκα αυτά τα δύο παλιά μαγαζιά στο κέντρο της Αρχελάου, δρόμο που ήξερα έτσι κι αλλιώς, τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ ζωντανός και πολυσύχναστος. Η μεγάλη έκπληξη είναι ότι είχα πολλούς πελάτες εδώ που δεν ήξερα καν ότι έμεναν εδώ! Οπότε ήταν πολύ ευχάριστο και για μένα και για αυτούς. Κράτησα πολλούς από τους παλιούς πελάτες, έχω αποκτήσει και πολλούς καινούργιους, όλοι ανυπομονούν να βγάλουμε τραπέζια έξω. Έχει και νέο κόσμο, που μου αρέσει πολύ, στο Κολωνάκι ήταν πιο μεγάλοι σε ηλικία.
Τι θα βρούμε εδώ; Τι προϊόντα φέρνετε;
Όταν φτιάξαμε τον καινούργιο χώρο, με την ευκαιρία αλλάξαμε και λίγο το concept. Υπάρχει πάντα το deli, το οποίο είναι το ένα κομμάτι του μαγαζιού, και τώρα πια έχουμε και ωραίες σαλάτες που κάνουμε κάθε μέρα, φοκάτσιες, μπαγκέτες, γλυκά, ενώ θα βγουν και τα πολυπόθητα τραπέζια έξω σε λίγο καιρό για aperitivo και τσιμπολόγημα επί τόπου. Θα γίνει λίγο πιο ιταλικό deli όπου κάθεται κανείς, πίνει έναν εσπρέσο, παίρνει ένα prosecco, ένα σαντουιτσάκι, ψωνίζει και για το σπίτι του.
Καφέ έχουμε επιλέξει έναν πολύ ωραίο ιταλικό, τον Lucaffé. Όσοι τον δοκιμάζουν παθαίνουν πλάκα. Η φιλοσοφία μας είναι πάντα ίδια: ό,τι μπαίνει στο μαγαζί πρέπει να είναι τοπ. Το άλλο ευχάριστο είναι ότι, επειδή εδώ έχω μειωμένα έξοδα, το έχω περάσει και στην πώληση. Οι τιμές έχουν πέσει 10-15% , σε κάποιες περιπτώσεις και 20%, γιατί τα running costs στο Κολωνάκι ήταν αρκετά πιο υψηλά.
Το Leo’s Degustation είναι κουκλίστικο. Με το ανοιχτόχρωμο ξύλο, το μωσαϊκό στο πάτωμα, την τέντα έξω με τις ρίγες που θυμίζει λίγο Γαλλία, έχει όψη και «αίσθηση» ιταλογαλλικού μπιστρό. Διακόσμηση είναι τα ίδια τα προϊόντα, γιατί έχω πάρα πολλά και είναι όλα όμορφα. Μπαίνεις μέσα και είναι σαν να μπαίνεις σε βιβλιοπωλείο, σε μπουτίκ…θέλεις να κάτσεις να τα χαζέψεις όλα. Όταν διαλέγω πράγματα έχω τρία κριτήρια: Το πρώτο είναι η ποιότητα, το δεύτερο η όμορφη εμφάνιση και το τρίτο είναι η τιμή να αντιστοιχεί στα πρώτα δύο. Αν ένα από τα τρία δεν μου κάνει, δεν μπαίνει. Είναι τόσο απλό.
Παλιά τα ελληνικά προϊόντα είχαν μεν καλή ποιότητα, όμως το πρόβλημα ήταν ότι η ποιότητα δεν ήταν σταθερή. Αυτό έχει αλλάξει, άλλαξε στην κρίση. Το άλλο που δεν υπήρχε στην Ελλάδα ήταν η καλή εμφάνιση. Κι αυτό το έχουν φτιάξει πάρα πολύ, γι' αυτό τώρα πια έχω πιο πολλά ελληνικά προϊόντα. Βέβαια, οι Ιταλοί στο packaging είναι πρώτοι στον κόσμο, απλά δεν υπάρχει αυτό που κάνουν. (Μου δείχνει το ντελικάτο κουτάκι που χάζευα όταν μπήκα και που κάτι γράφει στα ιταλικά). Αυτό, ας πούμε είναι σαν βιβλίο, αλλά μέσα έχει μπισκοτάκια.
Ο κόσμος στην περιοχή πώς σας υποδέχτηκε; Τι πελάτες έρχονται;
Είναι ενθουσιασμένοι! Πολλοί γιατί μας ξέρανε από το Κολωνάκι, κάποιοι άλλοι γιατί μας λένε ότι δεν είχαν deli εδώ στη γειτονιά. Έχω πελάτες που θα μπουν μέσα καθημερινά και θα ψωνίσουν αυτό που χρειάζονται και σήμερα, και αύριο. Δεν το έκαναν παλιά γιατί δεν ήθελαν να πηγαίνουν μέχρι το Κολωνάκι.
Ήταν σκοτεινή αυτή η γωνιά της Αρχελάου - είχε αφίσες, δεν φαινόταν τίποτα - τώρα περνάνε και βλέπουν ότι έχουμε ανοίξει, έχουμε και μια μεγάλη πρόσοψη και τζαμαρία, έχει ομορφύνει ο τόπος.
Η Αρχελάου έχει πάρει ζωή, έχει πολλά μαγαζιά, είναι αυτό που λέμε «πιάτσα»…
Ναι, και έχει ωραία μαγαζιά. Για φαγητό, brunch, εστιατόρια, ιταλικό, δημιουργικό, σουβλάκια, παγωτό απέναντι, πίτσα. Και πιστεύω αυτό προσφέρει και σε αυτή την ποικιλία και στο δρόμο και σε εμάς. Δεν νομίζω πως παίρνουμε από αυτούς, νομίζω πως προσθέτουμε, όπως και αυτοί προσθέτουν σε εμένα, και αυτό είναι ευχάριστο. Γιατί δυστυχώς στην Ελλάδα βλέπεις πολλά μαγαζιά να ανοίγουν το ένα δίπλα στο άλλο και είναι όλα ίδια. Γιατί να γίνεται αυτό όταν μπορείς λίγο να διαφοροποιηθείς;
Τι θέλετε να δώσετε στη νέα σας γειτονιά;
Το Κολωνάκι το αγάπησα γιατί και με δεχτήκανε και είχα πολύ ωραία σχέση με όλους. Δηλαδή έβγαινα από το μαγαζί και μέχρι να πάω απέναντι, έλεγα 20 «καλημέρα». Αυτό έχει γίνει και εδώ. Γιατί είναι μια αστική γειτονιά, πυκνοκατοικημένη μεν, αλλά γειτονιά-γειτονιά, παλιά αθηναϊκή γειτονιά. Εμένα αυτό με συγκινεί, μου αρέσει πάρα πολύ. Επειδή έχω ζήσει σε πολλές χώρες του κόσμου, μου θυμίζει το Village της Νέας Υόρκης πριν 30 χρόνια, το Paddington στο Σίδνεϊ πριν 30-40 χρόνια, το Soho στο Λονδίνο πριν 30-40 χρόνια.
Πάρα πολλοί «expats» από το εξωτερικό έχουν επιλέξει να ζήσουν και να δουλέψουν στην Ελλάδα, να έχουν τη βάση τους εδώ. Έχουν αγοράσει διαμερίσματα ή νοικιάζουν. Υπάρχουν και πάρα πολλοί «Ελληνο-something», όπως είμαι και εγώ. Το «something» μπορεί να σημαίνει Καναδάς, Αμερική, Αγγλία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, ακόμη και Βενεζουέλα, έχουμε και από εκεί κόσμο. Είναι φανταστικό…δίνει άλλο ένα χρώμα σε αυτό το «μωσαϊκό» που υπάρχει εδώ. Έχει και πολύ καλλιτεχνικό κόσμο, επικρατεί μποέμ ατμόσφαιρα.
Φεύγοντας με κερνάει μια μπαμπάτσικη χορτόπιτα, με τραγανό φύλλο, ζεστή-ζεστή, που μόλις είχε βγει από τον φούρνο. Τον ευχαριστώ και ανανεώνουμε το ραντεβού μας σύντομα για aperitivo μετά νόστιμων τυρακίων και αλλαντικών στα τραπεζάκια, στην περαντζάδα της Αρχελάου.
Οι παλιές νοικοκυρές δεν φεύγουν ποτέ. Ζουν πάνω στα ράφια, μέσα στις κατσαρόλες, κληρονομιά ζωντανή, να μαρτυρά για πάντα τα έργα και τις ημέρες τους και πόσο σκόρδο έβαζαν στο κοκκινιστό
Η Δρ. Άννα Παπαγεωργίου εξηγεί πώς τρία φυτικά πιάτα συνδυάζουν πρωτεΐνη, καλά λιπαρά, φυτικές ίνες και γεύση, αποδεικνύοντας ότι η υγιεινή διατροφή βασίζεται στην ποικιλία και όχι στη στέρηση
17°
