Λεύκες

Οι Λεύκες (για το πλήρες: Το Σπίτι με τις Λεύκες) είναι ένα εστιατόριο που εκτιμώ για πολλούς λόγους. Στεγάζεται σε ένα παλιό σπίτι στη λεωφόρο Γαλατσίου που μάλιστα έχει τεράστιο κήπο με ψηλές λεύκες και μουριές, λουλούδια και μυρωδικά – το σύνολο των φυτών, μαθαίνω, φτάνει τα 100 είδη! Είναι σε συνεχή λειτουργία 17 ολόκληρα χρόνια (υπό την καθοδήγηση του δυναμικού Τάσου Ντούμα) και παρ’ όλα αυτά συνέχεια ανανεώνεται. Ο χώρος έχει δική του ταυτότητα και είναι γεμάτος από παλιά αντικείμενα που έχουν μαζευτεί ένα-ένα από Ελλάδα και εξωτερικό μέσα από χρόνια αναζήτησης. Τα πιάτα του ενώ πατάνε στην ελληνική παράδοση πάντα έχουν και το κάτι παραπάνω. Κάτι όχι απαραίτητα «μοδάτο», αλλά πάντως προϊόν των πειραματισμών του Τάσου και του υπόλοιπου team της κουζίνας. Το σέρβις είναι «δεμένο», φιλικό όσο πρέπει, ταχύτατο – μέχρι να παραγγείλεις αρχίζουν να καταφτάνουν τα πρώτα. Για όλα αυτά, προχτές που πήγα, μια τυχαία Τετάρτη εν μέσω καύσωνος αλλά και κρίσης, ο κόσμος, σε μικρότερες ή μεγαλύτερες παρέες, ήταν πολύς κι έδειχνε να περνάει καλά και να «ξεφεύγει». Τσιμπήσαμε ωραίους πληθωρικούς μελιτζανοκεφτέδες, μια φέτα παναρισμένη με κορνφλέικς που πάνω της ρίξαμε κι ένα σφηνάκι ούζο (της δίνει πολύ ωραίο άρωμα), μια σαλάτα «υπερπαραγωγή» με πρασινάδες, σοτέ σπανάκι, λεπτές φέτες μπέικον που στο κέντρο τους είχαν νόστιμο λιωμένο τυρί, μικρές φωλιές από ρύζι κι από πάνω μια πολύ νόστιμη σος γιαουρτιού και πολλά εξίσου νόστιμα κρουτόν σε μεγάλο μέγεθος για να κάνεις μπουκιές-βούτες. Άλλοι θα μπορούσαν να μουρμουρίσουν για την πολυπλοκότητα, όταν όμως το αποτέλεσμα είναι τόσο εύγεστο προτιμώ να επικροτήσω. Προχωρήσαμε σε ένα ακόμη τεραστιώδους μεγέθους πιάτο: ντολμάδες αμπελόφυλλο με ελαφριά σος από κρόκο Κοζάνης – αμ μαμαδίσιοι και πεντανόστιμοι, αμ με το κατιτίς που λέγαμε. Σιγοπίνοντας παγωμένο λευκό κρασί (υπάρχουν ενδιαφέρουσες ξένες ετικέτες και μάλιστα σε καλές τιμές), έριχνα ματιές μια στο λουλουδιασμένο ντεκόρ, μια στο ζευγαράκι που ήταν απομονωμένο στο μικρό κατάδικό του βεραντάκι κι απολάμβανε έρωτα και μελωδίες (μαθαίνω ότι στις Λεύκες εμφανίζονται συχνά και live μουσικές, έντεχνα ελληνικά, αλλά και ροκιές). Στα κυρίως μοιραστήκαμε με την κομψή φίλη ένα συκώτι σχάρας άψογο σε ψήσιμο και νοστιμιά, που ήρθε μαζί με ωραίο σπυρωτό ρύζι, οι Λεύκες φημίζονται για τα κρεατικά τους και υπάρχουν πολλές επιλογές. Μείναμε στις δροσιές του κήπου μέχρι αργά πίνοντας παγωμένες, δυνατές όπως μ’ αρέσουν μαργαρίτες και κόβοντας γερές κουταλιές από ένα και πάλι πληθωρικό cheesecake. Ο Τάσος ήρθε στο τραπέζι μας και τα ’παμε για λίγο, φεύγει για λίγες μέρες στο Άγιο Όρος… σαν να τον βλέπω τώρα να κλέβει συνταγές και μυστικά από τους καλογέρους!  

Το Σπίτι με τις Λεύκες, Λ. Γαλατσίου 100 & Πυθαγόρα 1, 210 2924.458, ανοιχτά κάθε μέρα βράδυ, κλειστά (για το καλοκαίρι) Κυριακή, γύρω στα € 30 και με κρασί, η κουζίνα σερβίρει 20.00-1.30