Προσέξτε όταν τηγανίζετε τα φελάφελ, να μην κολλήσουν το ένα με το άλλο. Καλύτερα το λάδι να τα σκεπάζει ώστε να τηγανιστούν ομοιόμορφα και από τις δυο πλευρές.
Τι χρειαζόμαστε 1 κούπα ρεβίθια ●1 κούπα φασόλια ξερά ● 1 μέτριο κρεμμύδι ● μισό μάτσο μαϊντανό ● μισό μάτσο φρέσκο κόλιαντρο (ή 1 κ.κ. σκόνη) ● 2-3 σκελίδες σκόρδο ● 1 κ.κ. κύμινο ● λίγο τσίλι (ή ½ κ.κ. μπούκοβο) ● 1 κ.κ. μπέικιν πάουντερ ● ελάχιστο τουρμέρικ (προαιρετικό) ● 3/4 κούπας καλαμποκέλαιο ή ελαιόλαδο ● ½ κούπας ταχίνι ● χυμό από 2 λεμόνια ● 4-6 κ.σ. χλιαρό νερό ● αλάτι ● αραβικά πιτάκια ή μικρές κυπριακές πίτες ● ντομάτες και αγγούρι σε λεπτοκομμένες φέτες για γαρνιτούρα.
Πώς το φτιάχνουμε Μέσα σε αλατισμένο χλιαρό νερό μουλιάζουμε τα ρεβίθια και τα φασόλια όλη τη νύχτα. Το επόμενο πρωί τα βράζουμε μέσα σε άφθονο νερό μέχρι να μαλακώσουν. Τα σουρώνουμε, τα στεγνώνουμε και τα βάζουμε στο μπλέντερ μαζί με το κρεμμύδι, το μαϊντανό, τον κόλιαντρο, το αλάτι και όλα τα υπόλοιπα μπαχαρικά. Ανακατεύουμε μέχρι να γίνει μια ομοιόμορφη «τραγανή» πάστα. Μεταφέρουμε το μείγμα σε ένα μπολ, προσθέτουμε το μπέικιν πάουντερ και το ανακατεύουμε καλά. Σκεπάζουμε το μπολ με μια πετσέτα και αφήνουμε το μείγμα να ξεκουραστεί για μία περίπου ώρα. Σε ένα βαθύ τηγάνι ζεσταίνουμε το λάδι. Πλάθουμε το μείγμα σε μικρούς κεφτέδες στο μέγεθος ενός καρυδιού, πιέζουμε ελαφρά ώστε να γίνουν «λίγο» επίπεδοι και τους τηγανίζουμε για 5-6 λεπτά. Τοποθετούμε πάνω σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας. Σε ένα μπολ ή στο μπλέντερ ανακατεύομε καλά το ταχίνι, το χυμό λεμονιού, το νερό και το αλάτι μέχρι να γίνουν μια πηχτή σάλτσα. Ζεσταίνουμε ελαφρά τις αραβικές ή κυπριακές πίτες, τις ανοίγουμε στη μέση και βάζουμε μέσα τα φελάφελ ζεστά. Ρίχνουμε λίγη από τη σάλτσα ταχινιού, γαρνίρουμε με αγγούρι και ντομάτα και σερβίρουμε.
Μάθε ιστορία Σύμφωνα με το μύθο, το πρώτο σάντουιτς το έφτιαξε την εποχή του βασιλιά Ηρώδη ο σοφός Ιουδαίος Hillel ο πρεσβύτερος. Το concept πάντως του ντελικάτου finger food που σέρβιραν ανάμεσα σε φέτες ψωμιού ήταν γνωστό στους αρχαίους Έλληνες, στους λαούς της Ανατολικής Μεσογείου και αργότερα στους Οθωμανούς. Τον Μεσαίωνα και στην Αγγλία των Τύδωρ, τοποθετούσαν φέτες σκληρού μπαγιάτικου ψωμιού σε ξύλινους δίσκους και πάνω τους σέρβιραν κρέατα και άλλες τροφές. Οι ιστορικοί θεωρούν αυτά τα «ψωμένια πιάτα», ή trenchers όπως τα ονόμαζαν, ως τα πρώτα «ανοιχτά σάντουιτς».Γραπτές αναφορές σε διάφορα είδη σάντουιτς εμφανίζονται στην Αγγλία, περίπου το 1760. Σχεδόν την ίδια εποχή, την εικόνα ξεκαθαρίζει ο John Montagu, 4ος κόμης του Σάντουιτς και αθεράπευτος χαρτοπαίκτης. Όπως λέει η ιστορία, μετά από 24 ώρες ασταμάτητου παιχνιδιού, επινόησε ένα φαγητό που δεν θα τον ανάγκαζε να σηκωθεί από το τραπέζι της χαρτοπαιξίας. Έτσι γεννήθηκε το πρώτο σάντουιτς και φυσικά πήρε το όνομά του. Το 19ο αιώνα, με τη βιομηχανική επανάσταση, τα σάντουιτς από αγαπημένο late δείπνο των ξενύχτηδων αριστοκρατών πέρασαν στα χέρια της εργατικής τάξης ως ένα γρήγορο και φτηνό γεύμα.
● Σκονάκι Προσέξτε όταν τηγανίζετε τα φελάφελ, να μην κολλήσουν το ένα με το άλλο. Καλύτερα το λάδι να τα σκεπάζει ώστε να τηγανιστούν ομοιόμορφα και από τις δυο πλευρές.
Οι παλιές νοικοκυρές δεν φεύγουν ποτέ. Ζουν πάνω στα ράφια, μέσα στις κατσαρόλες, κληρονομιά ζωντανή, να μαρτυρά για πάντα τα έργα και τις ημέρες τους και πόσο σκόρδο έβαζαν στο κοκκινιστό
Η Δρ. Άννα Παπαγεωργίου εξηγεί πώς τρία φυτικά πιάτα συνδυάζουν πρωτεΐνη, καλά λιπαρά, φυτικές ίνες και γεύση, αποδεικνύοντας ότι η υγιεινή διατροφή βασίζεται στην ποικιλία και όχι στη στέρηση
17°
