Ευχάριστα κι άλλο τόσο νόστιμα τα νέα: ο κόσμος να χαλάσει, θα μείνουν τα εστιατόρια να μας παρηγορούν. Κάθε μέρα ανοίγουν καινούργια στέκια και είναι όλα τους γεμάτα κόσμο, ξεφυτρώνουν συνέχεια τρεντς και μόδες που το κοινό δοκιμάζει με μεγάλο ενδιαφέρον (σλουρπ), η χτεσινή «υψηλή γαστρονομία» είναι η σημερινή καθημερινή μας διατροφή, κεφάλαιο τεράστιο που παρακολουθούν οι πάντες. Ας δούμε τις τάσεις της νέας χρονιάς που ξεκινάει.
Τσιμπολογώντας έρχεται η όρεξη. Το πολύ αντικαταστάθηκε με το λίγο και καλό, οι μερίδες μίκρυναν, οι κατάλογοι έγιναν πιο συνοπτικοί, η Αθήνα γέμισε μεζεδοπωλεία που ξαφνιάζουν με την ποιότητα και τη φαντασία των πιάτων τους. Ζητούμενο δεν είναι πια η «χόρταση» αλλά η απόλαυση, το να μοιράζεσαι με την παρέα έχει παιχνίδι, οικειότητα, χαμηλότερους λογαριασμούς. Τελευταίο opening το «Άμα Λάχει Στης Νεφέλης», στην Καλλιδρομίου, με εξαιρετικά πιάτα και προϊόντα απ’ όλη την Ελλάδα.
«Gourmet street food», η καραμέλα της εποχής. Ήταν η ανάγκη που έκανε τους επιχειρηματίες της εστίασης να διευρύνουν το ωράριό τους, οπότε παρατηρήθηκε μια μεγάλη φουρνιά all day μαγαζιών που δεν καλύπτονταν πια από το «τοστ» αλλά προχώρησαν σε λιχουδιές πολύ πιο αναβαθμισμένες. Στη βόλτα σου στην πόλη θα γευτείς εξαιρετικά φαλάφελ στο πολυσύχναστο «Falafellas», φουρνιστούς και όχι τηγανητούς κεφτέδες στο «Rock ‘n’ Balls», arancini και άλλα νόστιμα σιτσιλιάνικα στο «Montepulciano», γαλλική κρεμμυδόσουπα στο «Osterman», burgers με τρούφα στο «Burger Joint». Είχαν προηγηθεί τα «αμπιγιέ» εστιατόρια που πρόσθεσαν στο μενού τις νοστιμιές του δρόμου – στο «Vezene» κάνουν θραύση τα steamed pork buns, το κορεάτικο street food, ο Πέσκιας στο καινούργιο «Κλίμα-Κλήμα» φτιάχνει πεϊνιρλί και «φαχίτα του Έλληνα σαβουροφάγου» και ξετρελαίνει το κοινό.
Κοκτέιλ και κρασιά. Τα πρώτα είναι πολύχρωμα… long, κάνουν παιχνίδι και μπορείς με ένα και καλό να περάσεις ολόκληρη βραδιά. Τα άλλα ανοίγουν συζητήσεις πάνω από μια ξεχασμένη ποικιλία που αναβιώνει, συνοδεύονται από νόστιμα πιατάκια, κοστίζουν λιγότερο από τα σκληρά αλκοολούχα, έχουν επίγευση που τραβάει όσο και η βραδιά. Ποτέ στην Αθήνα δεν είχαμε τόσο καλούς και έμπειρους mixologists, ενώ μια σειρά αναβαθμισμένων wine bars και resto όπως το «F & W» στο Κολωνάκι, το «Collage» και το «Wine Booth» στο κέντρο, η «Οκτάνα» στο Παγκράτι μαζεύουν καθημερινά ευχαριστημένους πελάτες.
Ψύχραιμος ασιατισμός. Ή το σούσι ποτέ δεν πεθαίνει. Το «Inbi» ξανανοίγει και γεμίζει τον έξτρα σικ χώρο του κάθε βράδυ, στο καινούργιο «Suba» της Σκουφά τα κοκτέιλ έχουν συνοδεία από maki rolls, το «Oozora» λανσάρει fusion γιαπωνέζικης και περουβιανής κουζίνας.
Άρωμα Γαλλίας. Στην αρχή τρομάξαμε πως το τοπίο, τέτοιους καιρούς, θα χωράει μόνο σουβλατζίδικα. Όμως όχι μόνο δεν εξαφανίστηκαν τα πραγματικά καλά εστιατόρια, αλλά τώρα στα αθηναϊκά δεδομένα κάνει δυναμική επανεμφάνιση και η «Μεγάλη Κυρία» της διεθνούς γαστρονομίας, η γαλλική κουζίνα. Την αρχή έκανε το «Cash» στο Κεφαλάρι, που μεταμορφώθηκε σε πολύ καλό γαλλικό εστιατόριο με σεφ τον βραβευμένο με αστέρι Michelin Γιάννη Παρίκο, συνέχισε το «Bistrot Le Mignon» –πρώην «Αλεπού»– στη Χάρητος, τελευταία άφιξη το (και πάλι) «Άμα Λάχει Chez Violette», όμορφο «μπιστρουδάκι» κάτω από το ομώνυμο ελληνικό μεζεδοπωλείο.
Η βάση είναι ξεκάθαρη: 100% φρέσκος ελληνικός μοσχαρίσιος κιμάς, αφράτα buns, σπιτικές σος, πατάτες κομμένες στο χέρι. Αλλά αυτό που μένει είναι η λεπτομέρεια.
17°
