Και να η κρίση, και να οι ΦΠΑδες, να και τα κέφια που δεν τα βρίσκω σε κανέναν μας ανεβασμένα… θα περίμενε κανείς πως φέτος δεν θα κουνιόταν φύλλο. Προχτές έλεγα για μια φουρνιά νέων αφίξεων, σήμερα ξεχωρίζω τρία από αυτά που τα θεωρώ καλές και συμφέρουσες προτάσεις εξόδου.
Καταρχήν το J της Κηφισιάς (Αργυροπούλου 6, 210 8013.896), που είναι και το πιο «grande». Ωραίες μοντερνιές του ντιζάιν όπου κι αν πέσει το μάτι σου, κόσμος τίγκα, χωρισμένα τα τραπέζια για καφέ και φαγητό, άνετη μπάρα, τέλειος φωτισμός, τα παιδιά του σέρβις κάτι παραπάνω από εξυπηρετικά. Κάθισα στην μπάρα για να είμαι στην «καρδιά των γεγονότων» και είχα την ευκαιρία να δω πώς ένα μαγαζί μπορεί να δουλεύει ρολόι, τσίμπησα σαλάτα με φακές και σύγκλινο, μπρουσκέτες με μελιτζάνα και ψητό ταλαγάνι, «γύρο του λεπτού» που ήταν ψιλοκομμένο χοιρινό με πίτες, πατάτες, κρεμμύδια, κοκκινοπίπερα – η μερίδα χόρταινε τουλάχιστον δύο πεινασμένους. Μετά γνώρισα το νεαρό ιδιοκτήτη James Κοσκινά που είναι μεγαλωμένος στο Αμέρικα και κατάλαβα γιατί όλα κυλάνε ρολόι, γενικά πέρασα θαυμάσια. Από τιμές, αναλόγως διαθέσεων και πάντως μέσα στο πνεύμα της εποχής. Ζητήστε να κάτσετε στο μαρμάρινο τραπέζι με το τζάκι μπροστά του.
Μια άλλη μέρα, βράδυ, κινήσαμε για τον Πειραιά και το καινούργιο «κέντρον διασκεδάσεως» Ντόρτια(Α. Πρωτοψάλτη 9-11, 210 4121.611). Σε στιλ νοσταλζίκ αυτό, με παλιές διαφημίσεις, μια τέντα μπαλκονιού με τριανταφυλλάκια κι ένα νησιώτικο καναπέ από κάτω, στα μεγάφωνα ελληνικά «του κεφιού». Στην αρχή πήγαμε να πούμε τσ, τσ, τσ... παλιό... μετά όμως φάγαμε από το μικρό κατάλογο την τέλεια σπιτική, με τα πολλά λεμόνια της, σαλάτα λάχανο-καρότο, κεφτεδάκια, σουβλάκια, γαρδουμπάκια, πατάτες τηγανητές άφθαστες, καλό κρασί χύμα και ισιώσαμε. Οι τιμές δεν ξεπερνούν τα € 7-8 το κάθε πιάτο, όσο για τα ελληνικά του κεφιού... με Ρέμο, Πέγκυ και Νατάσσα φύγαμε τις μικρές ώρες μέσα στα γέλια και τις χαρές. Ανοιχτό από Πέμπτη μέχρι και Κυριακή (και μεσημέρι), συστήνεται ανεπιφύλακτα για μια βραδιά που με το «τίποτα» μπορεί να εξελιχθεί σε μέγα γλέντι.
Τελευταίο αφήνω το Harvest (Αιόλου 64 & Ευριπίδου, 213 0252.284), την πρώτη φορά που πέρασα απ’ έξω είπα σιγά μην μπω να φάω στο καφέ... Δύο φίλοι, γνώστες, με ξαναφέρανε και τα παίρνω πίσω τα σχόλια, το φαγητό ήταν απλά ε-ξαι-ρε-τι-κό! Ανοιχτό κι αυτό από το πρωί, είναι ένα wine bar που σερβίρει πολύ καλές ποικιλίες καφέ, γλυκά, κρασί και ισπανική κουζίνα. Δοκίμασα τάπας (που έρχονται μαζί με το ποτήρι κρασί), croquetas de ropa vieja (με jamon και κοτόπουλο € 5,80), huevo de corral (αυγό σε φρεσκοψημένο ψωμί μπριός με λευκή τρούφα και jamon € 6), favada (φασόλια με λουκάνικα, chorizo και καπνιστή πάπρικα € 6), πανσέτα με πουρέ (€ 10). Και μου έχουν μείνει πολλά ακόμη στο Harvest, που μαθαίνω ότι αλλάζει συνέχεια τις νοστιμιές στον κατάλογο, άσε που έχει και τα άπαντα από κρασιά...
Η βάση είναι ξεκάθαρη: 100% φρέσκος ελληνικός μοσχαρίσιος κιμάς, αφράτα buns, σπιτικές σος, πατάτες κομμένες στο χέρι. Αλλά αυτό που μένει είναι η λεπτομέρεια.
17°
