Ο Τραβόλτα είναι ψαροταβέρνα με ιδιοκτήτες τους αδελφούς Λιάκου, (Σπύρος και Βαγγέλης), που έχουν και το περίφημο Base Grill, το κρεατάδικο που κάνει θραύση στο Μπουρνάζι. Στην ίδια περιοχή και η ψαροταβέρνα τους, ακριβώς δίπλα της βρισκόταν για 25 χρόνια και η παλιά ψαροταβέρνα του Λάκη του Τραβόλτα, το καλύτερο τηγάνι της Αθήνας. Μαζί με τους Λιάκους βρίσκεται τώρα ο Ανέστης, δεξί χέρι του Λάκη ο οποίος πέθανε πριν λίγο καιρό και προς τιμήν του έδωσαν το όνομα, να συνεχιστεί η ιστορία… Βρέθηκα εκεί προχτές και είχα απορίες.
Πώς γίνεται, διερωτώμαι η γυναίκα, έχοντας ήδη ένα από τα πιο πετυχημένα εστιατόρια της Αθήνας και εν μέσω κρίσης να ανοίγεις κι άλλο, εκ διαμέτρου αντίθετο μαγαζί… «Η χαρά της δημιουργίας» με αποστομώνει ο Σπύρος και συμπληρώνει: «Συν ότι είμαστε Χαλκιδαίοι και ξέρουμε από θάλασσα, από το κρέας γίναμε γνωστοί αλλά και στα ψάρια έχουμε μεγάλη γνώση».
Πρόλαβα να δοκιμάσω (και λέω πρόλαβα γιατί η γκάμα των πιάτων είναι μεγάλη, ενώ μαθαίνω ότι θα βγαίνουν ασταμάτητα και καινούργια) ταραμοσαλάτα (με αυγοτάραχο Τρικαλινού, παρακαλώ, και άπαιχτη), κυδώνια, στρείδια, χτένια, καλόγνωμες, όλα φρεσκότατα (η Χαλκίδα που λέγαμε), σουπιά με το μελάνι της μούρλια, μαριδάκι και μπακαλιαράκια με ωραίο τηγάνισμα, σαγανάκι με γαρίδες.
Γι αυτό το πιάτο φτάσανε οι αθεόφοβοι μέχρι τη «λαογράφο της γεύσης» Εύη Βουτσινά για να βρουν την απόλυτα σωστή παραδοσιακή συνταγή–, οπότε αυτό που γεύτηκα ήταν μια «κόλαση» από γαρίδες, φρέσκια ντομάτα, κεφαλοτύρι νιώτικο και έντονο άρωμα ρίγανης. Μαθαίνω ακόμη πως οι Λιάκοι έχουν αδυναμία στην «αμαρτωλή» νοστιμιά του τηγανιού, πως υπάρχουν σχεδόν καθημερινά ψαρόσουπες («έλα μια μέρα να δοκιμάσεις μαριδόσουπα να πάθεις πλάκα»), μαθαίνω για χταπόδι με σαφράν και ξύδι από ρόδι, για σουπιές και καλαμάρια, και πως υπάρχει ένα λιβάδι στην Κάλυμνο που ’χει τα πιο αλμυρά και νόστιμα ψάρια, με δυο λόγια να σας πω πως άμα κάτσεις μαζί με τους Λιάκους το παίρνεις το πτυχίο είτε στην κρεατικήν είτε στην ψαρικήν…
Τα κρασιά είναι χύμα, εξαιρετικό λευκό και ροζέ από την παλιά κάβα του Κορωναίου κάτω στη Λένορμαν, ενώ υπάρχουν λίγες και καλά επιλεγμένες ετικέτες. Κλείνω με τις επίσης εξαιρετικές τιμές του Τραβόλτα, πληρώσαμε ούτε 30 ευρώ το άτομο, μια άλλη παρέα που έστειλα πληρώσανε και οι τέσσερις 65 ευρώ, για τσιμπολόγημα με ψαρικά τις θεωρώ απλά τιμές ονειρεμένες!
Η βάση είναι ξεκάθαρη: 100% φρέσκος ελληνικός μοσχαρίσιος κιμάς, αφράτα buns, σπιτικές σος, πατάτες κομμένες στο χέρι. Αλλά αυτό που μένει είναι η λεπτομέρεια.
17°
