Στεκόμουν στην ουρά στην Κάνιγγος στο γνωστό φθηνότερο-φθηνό (το σνακ μπαρ με το ανεξήγητο όνομα “Loving Family”), για χυμό πορτοκάλι στο χέρι: μια εποχή έστυβα κάθε πρωί πορτοκάλια κι έπινα ένα ποτήρι χυμό αλλά δεν το κάνω πια, βαριέμαι, ξεχνάω να αγοράσω πορτοκάλια, δεν ξέρω πού είναι ο στίφτης. Η εποχή του καθημερινού πορτοκαλο-χυμού ήταν μια σύντομη περίοδος της ζωής μου πολύ υγιεινή, είχε τις χάρες της αλλά πέρασε όπως περνάνε τα τρένα.
Προχθές όμως περνούσα απέξω από το “Loving family”, με άρπαξε η μυρωδιά (φλούδα πορτοκαλιού + χυμός), η μέρα ήταν ζεστή… και οι τιμές σούπερ. Δηλαδή τον τσιμπάς τον χυμό (50 λεπτά!) χωρίς δεύτερη σκέψη, όσο κοστίζει ένα νεράκι περιπτέρου (που εδώ το παίρνεις με 20…), κι άμα έχει ζέστη σου έρχεται κουτί. Συνέρχεσαι, στην αναμμένη Ακαδημίας, μια θολούρα που είχες εξαφανίζεται, η πίεσή σου ή το οτιδήποτε είχες ευχαρίστηση, έρχεται στα ίσια της/ του.
Μπροστά μου στεκόταν άτομα κάθε ηλικίας, ίσως και κοινωνικής τάξης. Στην αριστερή προθήκη είχε κεκάκια με 40 λεπτά, ίσως από πακέτο των 200, ή ακόμα μαζικότερο, αλλά δεν περιμένεις να είναι και βιολογικό το σνακ που αγοράζεις τσέτουλο στο κέντρο της Αθήνας. Περιμένεις να τρώγεται, και τρώγεται. Όπως και το τοστ (70 λεπτά) που δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από ένα αντίστοιχο τοστ των 3 ευρώ. Ή ο καπουτσίνο (70 λεπτά), επίσης υπεράνω άλλων ακριβότερων καπουτσίνων-στο-χέρι.
Λούης
Υπάρχουν ολόκληρα σάιτ για τα φθηνά της Αθήνας – ποτά, φαγητά, σνακς, σουβλάκια, καφέδες και αναψυκτικά. Υπάρχουν μπλόγκερ που ασχολούνται με τα μαγαζιά της γειτονιάς και με τον καλύτερο-φθηνότερο γύρο, την πιο τζάμπα μπίρα, το πιο τσιπουίτα ουίσκι που όμως πίνεται, δεν σου ξεβάφει τα σώψυχα. Γράφοντας για (μερικά) φθηνά μέρη δεν ανακαλύπτω την πιτυρίδα. Ούτε εγώ ούτε οι μπλόγκερ. Αλλά έχω απευθυνθεί σε επιστήμονες του είδους, συγκεκριμένα μια φίλη που βγαίνει πολύ χωρίς να είναι παμπλούτογλου.
Η οποία μου πρότεινε το «Μπενάκη 67» και τον «Λούη» για «τα πάντα» όπως μου λέει – το «Μπενάκη 67» σερβίρει ποτήρι κρασί με 2,50 ευρώ και το συνοδεύει με τυράκι. Μάλιστα έχει αυτό το ποντιακό τυράκι-λαστιχάκι, πεντανόστιμο, το βρίσκεις κανονικά σε ποντιακά μπακάλικα μόνο, και επειδή είναι στεγνό και μαστιχωτό σηκώνει πολύ κρασί. Σερβίρει μεζέδες με ελάχιστα χρήματα, η βότκα έχει 5 ευρώ, η μεγάλη παγωμένη μπίρα (ποτήρι) 3…. και είναι πολύ όμορφο μαγαζί, ειδικά από δω και πέρα με τα τραπεζάκια-έξω του και την ωραία μπάρα να φαντάζει σαν σκηνικό ταινίας στο βάθος της εικόνας.
Μπενάκη 67/ Φωτογραφία: Μαριλίζα Κοντού
Φυσικά ο κόσμος είναι νέος – πιτσιρικάδες, σκασίλα σου, όλοι οι καλοί χωράνε. Το να είσαι ο μεγαλύτερος σε ένα μαγαζί δεν είναι πια σαρπράιζ (το να είσαι ο μικρότερος, είναι…) εκτός που δεν σε χαλάει καθόλου – εδώ δεν σε χαλάνε άλλα κι άλλα, σιγά μη σκάσεις που δεν ξέρεις πως λέγεται το τρεντι-ότερο κοκτέιλ του μαγαζιού. Το οποίο δεν είναι ένα μόνον: μια αλυσίδα από κοκτέιλ, το ένα καλύτερο από το άλλο, σε περιμένουν δροσερά και πρωτότυπα στο μυαλό του μπάρμαν. Το έγραψα με ποιητικό τρόπο αλλά ναι, το «67» έχει σούπερ κοκτέιλ σε μεγάλη ποικιλία και στην τιμή των 7 ευρώ.
Λούης
Επίσης για στεναχωρημένα σημερινά μπάτζετ είναι ο «Λούης», τσιπουράδικο-καφενείο-μεζεδοπωλείο με μεγάλη ποικιλία ούζων – ένας φίλος μου ουζο-γνώστης λέει ότι είναι το «πλουσιότερο» στην Αθήνα, με αγαπημένες μάρκες ούζων που δύσκολα τις βρίσκεις αλλού. Με 10-12 ευρώ το άτομο, πίνεις ούζο και τσιμπάς ταυτόχρονα μερικά πιτσικωτά μεζεδάκια, αλλά κυρίως αράζεις με τις ώρες, όπως είναι το προαπαιτούμενο για τσιπουράδικο περιωπής.
Το «Καμπεθόν» (Cabezon επι το ισπανικότερο) έχει μια ωραία αυλή εντελώς νησιώτικη/χωριάτικη, λες και βρίσκεσαι στην πλατεία του αγαπημένου σου χωριού. Έχει νόστιμα πιάτα με 5 ευρώ και με 2,50 το μικρό ποτήρι μπίρας, ισπανικά τύπου τάπας, μεζεδάκια μεσογειακού ύφους, σωστό σέρβις και καλοκαιρινή ατμόσφαιρα. Με 10-15 ευρώ είσαι μια χαρά, και απολαμβάνεις τη δροσιά της αυλής μαζί με την μπίρα σου.
Cabezon
Ελπίζω όλα τα προαναφερθέντα να λειτουργούν ακόμα (ναι, τρώω τη γλώσσα μου) και να κάνουν χρυσές δουλειές όλο το καλοκαίρι… μέχρι του χρόνου ή και μέχρι τον άλλο μήνα, μακάρι να ανοίξουν άλλα τόσα, με την ίδια λογική – low budget fun.
20°
