Hush Coffee and Brunch: Η νέα άφιξη για καφέ, μπραντς, μεσημεριανό και ποτό στο Μουσείο Φωτογραφίας
Η θέα συγκλονιστική, τα νερά, τα κάργκο, τα ρυμουλκά, τα μεγάλα κρουαζερόπλοια, οι γερανοί, οι αποθήκες. Κάθεσαι στο Hush και από τη μεγάλη τζαμαρία της σάλας του παρελαύνει όλο το μεγαλείο της θάλασσας. Όπου Ηush, μια από τις πιο πολυσυζητημένες εισόδους στον γαστροχάρτη της Θεσσαλονίκης, με υπογραφή Βασίλης Σαμιωτάκης, ο οποίος εντός του Μουσείου Φωτογραφίας έστησε ένα χάρμα μποέμικο σημείο για καφέ και φαγητό. Είναι πλήρως εναρμονισμένο με το νέο του πνεύμα του MoMus, εξού και ο αρτισανάλ κατάλογος αλλά και τα τόσο φίνα και εκλεκτά πιάτα.
Το μίνιμαλ ιντέριορ ντιζάιν με την υπογραφή της Σοφίας Δημουλά μεταμόρφωσε το πάλαι πότε καφέ του μουσείο σε κάτι που μου θυμίζει ζεστά λονδρέζικα στέκια με θέα τον Τάμεση και νεοϋορκέζικα ντίνερ λάουντζ παρά τον ποτάμο Χάντσον, τέτοια ομορφιά και πολύ ωραίο στιλ.
Πάμε και στο επόμενο δυνατό χαρτί του Hush: Την επιμέλεια των πιάτων την έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου ο Αντώνης Μουστάκης του Extavaganza και αυτό είναι είδηση για τους κατέχοντες τι εστί Μουστάκης. Τι χαρά, επομένως για τον θεατή του Μουσείου αλλά και για τον σινεφεστιβαλιστή του 66ου, που περνάει τις μέρες του στο λιμάνι, όταν μετά τα θεάματα μπορεί να μπραντσάρει με έναν κατάλογο που με το καλημέρα που άνοιξε το Hush, εκτόξευσε τη φήμη του. Ένεκα της έκθεσης για την Κάλο, τα αυγά ποσέ σε pan de maiz (ψωμάκι καλαμποκιού) με πουρέ αβοκάντο, μαραθόριζα και salsa rocha, όπως και το καπνιστό πικάντικο κοκτέιλ με καρδιά από μεσκάλ και ένα καπνιστό φιλί φωτιάς από τη Φρίντα, είναι γεύσεις ειδικά στημένες για να τιμήσουν την έλευση της Μεξικάνας θεάς στη Θεσσαλονίκη.
Σπονδή στη Φρίντα Κάλο είναι και τα τάκος με pulled pork, σάλτσα rocha, πίκλα, κρεμμύδι και λάιμ, που φιγουράρουν ανεβάζοντας τη συνολική εμπειρία θέασης. Καθώς αυτές τις μέρες λόγω του 66ου σινεφεστιβάλ πάω κι έρχομαι από τη Φρίντα Κάλο στην αίθουσα της Φρίντας Λιάπας, έχω δοκιμάσει όλον τον κατάλογο του Hush και ένα έχω να πω: ο Σαμιωτάκης έστησε μια ομορφιά. Υμνώ το κουλούρι Θεσσαλονίκης με καπνιστό σολομό, αβγό ποσέ, κρέμα τυριού και ολλαντέζ, βάζω δεκάρι στον διπλό εσπρέσο τους και απονέμω εύφημο μνεία στο προζυμένιο πεϊνιρλί τους με ανεβατό Κοζάνης αρίστης οξύτητας και scrabbled eggs.
Βασίλης Σαμιωτάκης
Σντρολαλά (σντρό και ο λαλά) και για το καταπληκτικό κροκ μαντάμ τους, όπου τα τυριά είναι καπνιστό Μετσοβίτικο ανάμικτο με τσένταρ, γραβιέρα και μπεσαμέλ στο μπριος. Όταν ήρθαν τα δυο γλυκά αναφώνησα «Χελ γιες, αυτό είναι ένα απολύτως εκλεκτό και μεγαλοπρεπές θεσσαλονικοσμοπόλιταν μπραντς, και ορίστε γιατί: Η αβγόφετα τσουρέκι με σπιτική μαρμελάδα κόκκινων φρούτων και καραμελωμένη κρέμα μπουγάτσας, δίπλα στο croissant roll με κρέμα λευκής σοκολάτας πραλίνα και crumble φουντούκι, τιμούν τα πάτρια και δοξάζουν τα γκλομπάλ.
Τώρα, επειδή οι ώρες του Hush παρακολουθούν το μουσείο, η μεσημεριανή κουζίνα του σερβίρει ως τις 6 το απόγευμα ένα πολύ δυνατό μπέργερ (ευλογώ) και ένα καταπληκτικό πιάτο με στριφτάρια σιγομαγειρεμένου μοσχαρίσιου κιμά με γραβιέρα Κρήτης. Αναμφίβολα, δεδομένης και της signature λίστας με τα κοκτέιλ (Ανέστη Ρίζο, τον σεβασμό μου για το Boulevardier σου), το Hush παρουσιάζει μια πρόταση για καφέ, ποτό, μπραντς και φαγητό, που το τοποθετεί πάραυτα στην κορυφή της λίστας με τις νέες εισόδους.
Δεν είναι απλώς ένα εστιατόριο, λειτουργεί ταυτόχρονα ως wine spot και μικρό γαστρονομικό market, δημιουργώντας ένα χαλαρό αστικό στέκι γύρω από το φαγητό, το κρασί και την καλή πρώτη ύλη
17°
