Το Park Hotel βρίσκεται στην Αλεξάνδρας από τα τέλη της δεκαετίας του ’70. Ένα ξενοδοχείο που έζησε δόξες στα καφέ του και τα εστιατόριά του, όταν η βραδινή, θεατρική και καλλιτεχνική Αθήνα το είχε κάνει στέκι της. Η νέα γενιά της οικογένειας Δεβερίκου επιχειρεί στις μέρες μας μια συνολική αλλαγή της εικόνας του ξενοδοχείου, κάνοντας εκλεκτικές επεμβάσεις στο κτίριο μέσα-έξω. Η αλλαγή είναι εντυπωσιακή, επόμενο άλλωστε αφού οι μελετητές είναι και σκηνογράφοι. Το δίδυμο Γ. Γαβαλάς - Γ. Μουρίκης έχουν στήσει ένα θεματικό σκηνικό πάρκου, για να συνδέσουν το επίσης «νέο» Πεδίο του Άρεως με τον εσωτερικό χώρο του ξενοδοχείου. Κορμοί δέντρων σε φυσικό ύψος, ήδη από το καφέ του lobby δίπλα στη ρεσεψιόν, σε προϊδεάζουν για το εστιατόριο, το οποίο «φοράει» ζεστούς τόνους του καφέ και έχει ωραίους, έντονα βαμμένους τοίχους. Ειδικά στον τοίχο πίσω από το μπαρ, η εγκατάσταση του εικαστικού Στ. Διαμαντά δημιουργεί πολύ ευχάριστη οπτική εντύπωση.
Όλα αυτά φτιάχνουν εικόνα, αλλά με τη γεύση τι γίνεται; Γίνεται! Γίνεται! Καταρχήν και κυρίως με τη μεταγραφή του Gian Luca Barlucchi από την Bandanna της Μυκόνου. Που με χέρι σωστό και αγάπη στη ρουστίκ κουζίνα του τόπου του θα σου προσφέρει τα «πάντα όλα» της ιταλικής κουζίνας.
Η αγάπη στο σκόρδο είναι γνωστή σε Ιταλούς και Έλληνες, γι’ αυτό ξεκίνα με μια pizza bianca (για τους αμύητους, πίτσα χωρίς ντομάτα) και θα με θυμηθείς, θα μιλάς μέρες για τη ζύμη-μυστικό του Gian Luca. Ελαφρύ σκόρδο, χοντρό αλάτι, έξτρα παρθένα ελαιόλαδο και δενδρολίβανο. Προχώρα άφοβα στα φρέσκα αχνιστά μύδια, τα οποία θα εκτιμήσεις πολύ. Το ίδιο και την επιτυχημένη και πρωτότυπη σαλάτα Sun salad (καρότα, αβοκάντο, μαριναρισμένα αμύγδαλα, ελαιόλαδο, πορτοκάλι). Από πάστα εμείς δοκιμάσαμε το πολύ καλό πιάτο ημέρας τορτελόνι με γέμιση αστακού και καβουριού με γλυκιά σάλτσα καρότου, φίνο και προχωρημένο. Εσύ μπορείς να δοκιμάσεις τα πάντα, από την απλοϊκή αλλά μαστορική aglio olio μέχρι τις ταλιατέλες al salmone rosso με ροζ σάλτσα σολομού και ροζ πιπέρι. Προχώρα ακάθεκτος στα δεύτερα, μια tagliata με τρούφα είναι ό,τι καλύτερο.
Συνόδευσε με ένα Castello di Pomino bianco (παρεμπιπτόντως, οι τιμές των κρασιών είναι πολύ καλές). Στο τέλος φύλαξε θέση για ένα από τα γλυκά-σουξέ της φετινής χρονιάς: το calzone dolce, τουτέστιν «πίτσα» γεμιστή με σοκολάτα και mascarpone.
Αν πας μετά το θέατρο ή το σινεμά θα σε περιμένουν-σερβίρουν μέχρι αργά, αν πάλι πας πρωί θα δοκιμάσεις και τα snacks, πολύ ωραία κι αυτά. Ανοιχτό μεσημέρι-βράδυ όλη τη βδομάδα.
Η φιλοσοφία του εστιατορίου βασίζεται στον σεβασμό προς την παράδοση και στις αξίες της ιταλικής «cucina povera»: μιας κουζίνας λιτής, αυθεντικής και γεμάτης ψυχή
17°
