O Villem Keizer είναι 24 χρονών με παππού Ολλανδό και γιαγιά Αιγύπτια, που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα, κάτι που σημαίνει ότι ξέρει να παίζει στα δάχτυλα αρκετές κουζίνες. Αν σ’ αυτό προσθέσουμε και το πτυχίο της Le Monde… φτάνουμε στις Μακαρούνες.
Είναι πάντα ευχάριστο όταν ένας νέος άνθρωπος ξεκινάει κάτι δικό του από το μηδέν,αλλά είναι ακόμα πιο ευχάριστο όταν το κάνει καλά. Οι Μακαρούνες άνοιξαν πριν από περίπου 3 χρόνια και έκτοτε έχουν χαλάσει κόσμο (με την καλή έννοια). Δεν είναι μόνο ο χρωματιστός, φιλόξενος χώρος και οι reggae μουσικές, ούτε το χαμόγελο του μάγειρα, που σου κλέβουν την καρδιά. Είναι οι γεύσεις, που δεν βρίσκεις πουθενά αλλού. Όλα τα πιάτα είναι συνταγές του Villem και αν κάτι μπορεί να σε εκπλήξει περισσότερο από την κάθε μπουκιά που θα φας, είναι οι τιμές. Τίποτα στον κατάλογο δεν ξεπερνά τα €8, ενώ μια μέση τιμή πιάτου είναι τα €4.
Για αυτό και η πελατεία είναι σταθερή και η εξίσωση η ίδια: Αν πας μια φορά, θα πας και δεύτερη, καλό είναι να το ξέρεις. Αλλά αυτό είναι που αγαπά περισσότερο ο Villem στο μαγαζί του: «Οι πελάτες είναι και φίλοι ταυτόχρονα», μου ψιθυρίζει την ώρα που μπαίνει ένας κύριος στο μαγαζί και ζητά το «συνηθισμένο».
Για να πάρετε μια πρώτη γεύση, έχουμε και λέμε: από σαλάτες, δοκιμάστε την αγαπημένη ανάμεικτη σαλάτα με κοτόπουλο, παρμεζάνα, τραγανά κρουτόν και «πειραγμένη» ceasar sauce. Από ορεκτικά, οπωσδήποτε το ανθότυρο τυλιγμένο σε χωριάτικο φύλλο με σύκο, λευκό σουσάμι και μέλι πορτοκαλιού, που είναι και best seller στην κατηγορία του.
Όσο για τα κυρίως, θα σας πω αυτό: την πρώτη φορά που δοκίμασα το Caramelli tricolori (χειροποίητο ζυμαρικό με κοτόπουλο, διακριτική πάστα σκόρδου και βούτυρο μυρωδικών), η όσφρηση και η γεύση χτύπησαν κόκκινο. Και εκείνη τη στιγμή, χάρηκα τόσο που είχα αυτές τις δύο αισθήσεις, που ευχαρίστως χάριζα τις υπόλοιπες τρεις, φτάνει να τρώω τo Caramelli κάθε μέρα.
Και αυτό ο Villem δεν το θεωρεί καν το καλύτερό του πιάτο… Δηλώνει περισσότερο περήφανος για το strozzapreti με αλμυρή πραλίνα κάσιους, προσούτο και καρεδάκι από καπνιστό τυρί Μετσόβου, το raviolacci γεμιστό με κρέμα μανιταριών και λάδι λευκής τρούφας, το liguini με γαρίδες μαριναρισμένες σε πορτοκάλι και απαλή κρέμα οστρακοειδών, τα κανελόνια φούρνου γεμιστά με άγρια χόρτα και μάραθο, βουτηγμένα σε πικάντικη σάλτσα ντομάτας και τα φιλετάκια από χοιρομέρι, ψημένα σε κόκκινο κρασί και σάλτσα από δαμάσκηνα (συνοδεύεται με ριζότο αρωματισμένο με φρέσκα μυρωδικά).
Πρόσφατα έμαθα ότι στο μαγαζί κυκλοφορούν και τα λεγόμενα New York gourmet burger και έσπευσα να δοκιμάσω. Αν τους έβαζα λεζάντα, θα έγραφε «χωρίς λόγια».
Η φιλοσοφία του εστιατορίου βασίζεται στον σεβασμό προς την παράδοση και στις αξίες της ιταλικής «cucina povera»: μιας κουζίνας λιτής, αυθεντικής και γεμάτης ψυχή
17°
