Είναι ο καιρός που, πράγματι, όλα τα ξενοδοχεία της πόλης ζουν νέα περίοδο λαμπρής δόξας. Με την αύξηση του αθηναϊκού τουρισμού πολλά είναι τα καινούργια κτίρια που τώρα χτίζονται –ή μετατρέπονται, μια και ελάχιστοι είναι μέσα στο κέντρο οι νέοι χώροι– σε ξενοδοχειακές μονάδες. Φυσικά είναι και όλα τα παλιά, γνωστά αθηναϊκά ξενοδοχεία που άλλο λιγότερο κι άλλο περισσότερο εκσυγχρονίζονται ώστε να μπουν κι αυτά στο παιχνίδι. Μέσα σ’ αυτά είναι και το Caravel του ομίλου Διβάνη που πρόσφατα ανακαίνισε εκ βάθρων το εστιατόριο Brown το οποίο απλώνεται στο ισόγειο του εμβληματικού ξενοδοχείου. Το καινούργιο μάς συστήνεται με το πικάντικο όνομα Juju (bar &resto), σε κάποια εξωτική γλώσσα που αυτή τη στιγμή μου διαφεύγει, και σημαίνει «τα μάγια για την καλή τύχη».
Καθόλου δεν μου διαφεύγει το πώς αμέσως γοητεύτηκα από την ονειρώδη και μαζί κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα που αποπνέει ο χώρος. Αίσθηση που αποκομίζεις με το που μπαίνεις από το lobby του ξενοδοχείου στο εστιατόριο. Το concept εμπνέεται από τη θρυλική ταινία «8 1/2» του Φελίνι και συνδυάζει με επιτυχία ονειρικά με σουρεάλ στοιχεία: μαύρα μάρμαρα στο πάτωμα, έβενος, κομψά art deco έπιπλα κι ένα εντυπωσιακό installation να σκορπίζει χρώματα και να σε βάζει κατευθείαν σε ένα θερμό «κουκούλι», ενώ οι μεγάλες τζαμαρίες διατηρούν τη σύνδεση με τον μονίμως σε κίνηση «έξω κόσμο».
Το ίδιο μοντέρνο αλλά και με νοσταλγικά στοιχεία concept συνεχίζεται και στην κουζίνα του νέου εστιατορίου την οποία έχει αναλάβει ο νεαρός ταλαντούχος Σάββας Ληχανίδης, από την περσινή ομάδα του Master Chef.
Υπάρχουν πιάτα όπως το ceviche λαβράκι με τη περουβιάνικη σαλάτα, το ταρτάρ καβουριού, τα bao buns γεμιστά με χοιρινό ή αστακό, τα dumplings με το μοσχάρι ραγού και το κατσικίσιο τυρί, η σαλάτα «σπανακόπιτα», όλα τους εκφράζουν επαξίως και πεντανόστιμα τα νέα trends.
Υπάρχουν όμως και νοσταλγικές νύξεις, όπως το θαυμάσιο παγιάρ, η τυρόπιτα που απογειώνεται χάρη στο chutney μανταρινιού, ο μουσακάς που εμφανίζεται σε μορφή κροκέτας με κρούστα μπεσαμέλ, οι γαρίδες κοκτέιλ που έρχονται από τα αστικά τραπέζια των 70s. Κοντά σε αυτά υπάρχουν και φιλέτα Black Angus, burgers, σατομπριάν και άλλα που στήνουν ένα ευέλικτο μενού για όλες τις ορέξεις.
Η κάβα διαθέτει όλα τα ωραία του ελληνικού και διεθνούς αμπελώνα αλλά υπάρχει και το κομμάτι του μπαρ όπου κάποιος μπορεί να τσιμπήσει πρωτότυπα finger foods –τέλεια τα homemade τσιπς με τρούφα– και να απολαύσει τα surreal signature cocktails, κι εδώ με ονόματα από την περίφημη ταινία, όπως τα Guido και Carla που δοκίμασα και τα βρήκα και τα δύο εξαίσια.
Ανοιχτό κάθε μέρα από τις 6.30 το απόγευμα μέχρι τη 1 το βράδυ και με dj που παίζει εξαιρετικές και εντελώς συνοδευτικές του όλου ύφους μουσικές, το καινούργιο είναι από τις πιο φίνες και εκλεπτυσμένες προτάσεις της σεζόν που διανύουμε. Μαθαίνω πως στα σχέδια είναι να ανοίξουν και το μικρό κηπάκι τώρα που ο καιρός ζεσταίνει και όλοι μας θέλουμε τον αττικό ουρανό να στολίζει τις βραδιές μας.
Η φιλοσοφία του εστιατορίου βασίζεται στον σεβασμό προς την παράδοση και στις αξίες της ιταλικής «cucina povera»: μιας κουζίνας λιτής, αυθεντικής και γεμάτης ψυχή
17°
