Ο Μάνος Βουλαρίνος σχολιάζει τα κλισέ τηλεοπτικά ρεπορτάζ του καλοκαιριού
Καταλαβαίνω ότι εκπομπές και εφημερίδες πρέπει να γεμίσουν και αριθμός λέξεων να συμπληρωθεί αλλά σίγουρα υπάρχουν καλύτεροι τρόποι από αυτούς που υφιστάμεθα εδώ και χρόνια. Έτσι θα ήταν πολύ ωραίο για αλλαγή φέτος να μην πέφταμε πάνω σε καλοκαιρινά ρεπορτάζ, άρθρα, σχόλια για:
Τους Έλληνες που δεν μπορούν να πάνε διακοπές: κάθε χρόνο εδώ και πολλά χρόνια κυκλοφορεί κάποια έρευνα σύμφωνα με την οποία οι μισοί Έλληνες δεν μπορούν να πάνε διακοπές. Πράγμα που θα ήταν φοβερά δυσάρεστο αν ήταν αληθινό. Στην πραγματικότητα το «οι μισοί Έλληνες που δεν μπορούν να πάνε διακοπές» σημαίνει δεν μπορούν να πάνε σε νησί με πλοίο και ΙΧ ή δεν μπορούν να πάνε κάπου αλλού εκτός από εκεί που έχουν το εξοχικό/πατρικό τους. Φυσικά και υπάρχουν συμπολίτες που όντως δεν μπορούν και δεν έχουν ούτε εξοχικό ούτε πατρικό αλλά απέχουν πολύ από τους μισούς και κάθε τέτοιο κλαψιάρικο ρεπορτάζ προσβάλει πρώτα από όλα τους πραγματικά φτωχούς.
Τις ακριβές τιμές στα νησιά των Κυκλάδων: ναι, είναι δυσάρεστο να μην μπορεί όποιος και όποτε θέλει να πάει σε έναν από τους σημαντικότερους προορισμούς του παγκόσμιου τουρισμού αλλά έτσι γίνεται με τους σημαντικούς προορισμούς του παγκόσμιου τουρισμού. Κανονικά θα πρέπει να ευχαριστούμε την τύχη που η χώρα μας έχει αυτή τη βιομηχανία και ταυτοχρόνως πολλά άλλα ωραία (και ωραιότερα) μέρη από αυτά που η πληθώρα τουριστών από όλο τον κόσμο έχει κάνει απλησίαστα για πολλούς από μας.
Τις παλαβά ακριβές τιμές σε κάποιο κλαμπ/εστιατόριο/καφέ της Μυκόνου ή της Σαντορίνης: κανείς δεν κάνει γκρινιάρικα ρεπορτάζ για τις τιμές του πρωινού στο Μονακό ή τις τιμές των ποτών σε ένα ξενοδοχείο πολυτελείας στο Ντουμπάι και το ίδιο θα ήταν λογικό να συμβαίνει με τις τιμές στα κλαμπ της Μυκόνου ή της Σαντορίνης ή κάποιου άλλου ακριβού προορισμού. Οι πλούσιοι κάπως πρέπει να ξοδέψουν τα λεφτά τους και όταν το κάνουν στην χώρα μας είναι λόγος να χαιρόμαστε και η μόνη γκρίνια που δικαιολογείται είναι για τις αποδείξεις που δεν κόβονται.
Τις τιμές στις ξαπλώστρες: με δεδομένο ότι κανείς δεν σε υποχρεώνει να χρησιμοποιήσεις ξαπλώστρα, αυτές μπορούν να κοστίζουν όσο θέλουν οι μαγαζάτορες και όσο πληρώνουν οι συμπολίτες που θέλουν ακόμα και στην παραλία να νοιώθουν σα να βρίσκονται στο σαλόνι ή την κρεβατοκάμαρα τους. Η μόνη διαμαρτυρία που δικαιολογείται είναι για τους πειρατές μαγαζάτορες που καταλαμβάνουν χώρους μεγαλύτερους από αυτούς που επιτρέπεται.
Τις παραλίες που δεν τις ξέρει κανείς: Δε νομίζω ότι χρειάζεται να πω πολλά για τους ρουφιάνους που ανακαλύπτουν υπέροχες παραλίες και τις αποκαλύπτουν στις ορδές των παραθεριστών καταστρέφοντάς τις μια για πάντα.
Τους Αθηναίους που όταν κάνει ζέστη πάνε για μπάνιο κι όταν έχουν άδεια φεύγουν για διακοπές: είναι όντως συγκλονιστική είδηση οι κάτοικοι μιας παραθαλάσσιας πρωτεύουσας να πηγαίνουν στις παραλίες όταν ζεσταίνονται ή οι αδειούχοι να επιβιβάζονται σε πλοία αλλά ίσως το σοκ να είναι πολύ μεγάλο για να το αντέξουμε.
17°
