Χριστόφορος Παπακαλιάτης: Μίλησε για την πρώτη του κινηματογραφική απόπειρα και για τις δυσκολίες όταν σκηνοθετεί τον εαυτό του
Μια ειλικρινή αναδρομή έκανε λίγο πριν επιστρέψει στο σύμπαν του Maestro ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης. Μιλώντας στο vidcast «Johnny@TheMovies», αναφέρθηκε στον σταθμό της καριέρας του, την ταινία «Αν», έφτασε μέχρι τις υποψηφιότητες για τις Χρυσές Σφαίρες, αλλά παραμένει για τον ίδιο μια γλυκόπικρη ανάμνηση, με έντονη διάθεση αυτοκριτικής.
Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτηςπαραδέχτηκε με χιούμορ πως πλέον δεν αντέχει να βλέπει το «Αν» για περισσότερα από πέντε λεπτά στο Netflix. «Σήμερα όταν το βλέπω στο Netflix – στα πέντε λεπτά βέβαια έχω σταματήσει, δεν αντέχω περισσότερη ώρα – λέω “Θεέ μου τι λάθη είναι αυτά, τι έχω κάνει”; Δεν θα το έκανα έτσι σήμερα με τίποτα», εξομολογήθηκε, σημειώνοντας πως το πέρασμα από την τηλεόραση στον κινηματογράφο έγινε μεν με ενθουσιασμό, αλλά πλέον βλέπει τις ατέλειες εκείνης της πρώτης προσπάθειας.
Παρόλα αυτά, το «Αν» ήταν μια παραγωγή που γεννήθηκε από μια εσωτερική ανάγκη και δεν τον ταλαιπώρησε στη δημιουργία της. «Η ταινία πάντως αφορούσε εμένα σε εκείνη την ηλικία πολύ έντονα. Στα 37 μου χρόνια, ήταν η θεματολογία αυτή, το μόνος ή με μία σύντροφο και ένα παιδί και όλο αυτό», εξήγησε ο Χριστόφορος, συμπληρώνοντας πως το σενάριο «δεν με βασάνισε όπως άλλα πράγματα». Η απλότητα της κεντρικής ιδέας και η οικειότητα του σκηνικού στην Πλάκα έκαναν τα γυρίσματα να κυλήσουν ομαλά και αβίαστα.
Ο δημιουργός μίλησε ακόμη για τις δυσκολίες που καλείται να διαχειριστεί, όταν σκηνοθετεί τον εαυτό του, κάνοντας λόγο για «καταστροφή». Ο ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος εμφανίστηκε με διάθεση αυτοκριτικής σε συνέντευξή του, αφού, όπως είπε, φτάνει κάποιες στιγμές να θεωρεί πως είναι ατάλαντος.
«Όταν με σκηνοθετώ είναι καταστροφή. Εκνευρίζομαι. ''Μίλα ατάλαντε, άντε δεν μπορείς να μιλήσεις. Cut''. Βρίζω πάρα πολύ τον εαυτό μου. Αυτό έχει να κάνει και με το τι μπάλα παίζεις. Δεν είναι ένα, είναι ένα άθροισμα διαφορετικών στοιχείων που υπάρχουν. Μπορείς να γράψεις κάτι που είναι δυνατό και ακραίο, οι σκηνές μου με τη Στεφανία Γουλιώτη. Εκεί, επειδή έχω γράψει το σενάριο, μπορώ πιο εύκολα να κινηθώ», είπε χαρακτηριστικά μιλώντας στο vidcast «Johnny@TheMovies».
Το πρόβλημα, επισήμανε, είναι το γεγονός ότι, όταν βρίσκεται στο σετ, δεν λειτουργεί μόνο ως ηθοποιός. Αντιθέτως, έχει να διευθετήσει την ίδια στιγμή πολλά ζητήματα, με αποτέλεσμα να παραγκωνίζει το κομμάτι της υποκριτικής. Συγκεκριμένα, ανέφερε: «Όταν είμαι εγώ μόνος μου, εγώ σε σχέση με τη μουσική, δυσκολεύομαι. Αλλά δυσκολεύομαι, επειδή χάνω πολλές φορές την μπάλα από τις πολλές υποχρεώσεις που έχω. Είναι τόσες πολλές οι υποχρεώσεις που έχω, τόσα πολλά τα θέματα με τα οποία ασχολούμαι, όταν κάνω το γύρισμα. Αυτό είναι εγκληματικό.
Οπότε, μοιραία το υποκριτικό κομμάτι μπαίνει σε δεύτερη και τρίτη θέση. Επίσης, περνάει πολύ δύσκολα ο ηθοποιός που παίζει μαζί μου. Είναι πολύ δύσκολο γιατί την ώρα που παίζει, εγώ παράλληλα τον σκηνοθετώ. Δεν είμαι ο ήρωας, δεν είμαι ο ρόλος».
17°
