Η εκδίκηση του Χάρη Δούκα

Ομολογώ ότι δεν ξέρω (και πολύ περισσότερο δεν με ενδιαφέρει να μάθω) τις εσωκομματικές ισορροπίες στο ΠΑΣΟΚ. Αλλά ξέρω να ξεχωρίσω έναν άνθρωπο-παγώνι ή έναν Βενιζέλο (του είδους Ευάγγελος) όταν τον βλέπω. Δεν καμαρώνω σα να πρόκειται για κάποια σπάνια ικανότητα και είμαι σίγουρος ότι πάρα πολλοί συμπολίτες με το που αντίκρισαν και άκουσαν τον Γιάνη τον Βαρουφάκη ή τον Στέφανο τον Κασσελάκη κατάλαβαν με τι είχαν να κάνουν. Για τον Χάρη τον Δούκα ενδεχομένως να χρειάστηκε λίγος περισσότερος χρόνος αλλά πια οι περισσότεροι καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για άνθρωπο ο οποίος βιάζεται να απολαύσει την αναγνώριση του πολιτικού του μεγαλείου. Και όπως συνήθως συμβαίνει με τους ανθρώπους που βιάζονται να αναγνωριστεί το πολιτικό τους μεγαλείο, δεν παίρνει πολύ καλά την αδυναμία των ανθρώπων να το διακρίνουν. Πράγμα που σημαίνει ότι οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ που επέλεξαν τον κραταιό Νικόλα για πρόεδρο του κόμματος θα υποστούν τις συνέπειες της επιλογής τους. Ο Χάρης ο Δούκας δεν θα τους αφήσει ατιμώρητους ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι μαζί τους θα τιμωρηθεί και ολόκληρο το ΠΑΣΟΚ.

Ο από σπόντα δήμαρχος Αθηναίων δεν φαίνεται διατεθειμένος να συγχωρήσει τους συντρόφους του και γι’ αυτό από την πρώτη στιγμή δείχνει την πρόθεση του να μην αφήσει το ΠΑΣΟΚ να περάσει λίγες ώρες ηρεμίας και να κάνει ένα βηματάκι μπροστά. Τι σημασία έχουν άλλωστε τα βήματα του ΠΑΣΟΚ όταν στο τιμόνι δεν είναι ο ίδιος. Γι’ αυτό πριν ακόμα προλάβει καλά-καλά ο σύντροφος Ανδρουλάκης να παρουσιάσει το νέο σχήμα του κόμματος εκείνος έσπευσε να γκρινιάξει και να δημιουργήσει αναστάτωση δείχνοντας σε όλους ότι δεν είναι διατεθειμένος να περιμένει να κρυώσει το πιάτο της εκδίκησης κι ότι εκείνος θα το σερβίρει καυτό: θα δουν τι θα πάθουν αυτοί που τον άφησαν στον δήμο της Αθήνας, εκεί που πρέπει να δουλέψει για να δείξει τις ικανότητες τους και δεν του χάρισαν μια θέση που το αποτέλεσμα της όποιας δουλειάς (και άρα και της απραξίας) θέλει χρόνια για να φανεί (αν φανεί ποτέ).

Κάποιος μπορεί να παρατηρήσει ότι ο σύντροφος Δούκας θα πρέπει να διοχετεύσει την ενέργειά του δουλεύοντας για το καλό του δήμου του οποίου είναι επικεφαλής αλλά α) αυτό προϋποθέτει σοβαρή, μεθοδική και άρα ιδιαιτέρως κουραστική δουλειά και β) δεν έχει ενδιαφέρον, αφού είναι ήδη δήμαρχος και εντός των πλαισίων του δήμου μεγαλύτερο αξίωμα δεν υπάρχει ώστε να το κυνηγήσει. Κάποιος άλλος μπορεί να τον προτρέψει να βρει την αναγνώριση που τόσο έχει ανάγκη σε άλλα κόμματα που ενδεχομένως να του ταιριάζουν καλύτερα (όπως ο ΣΥΡΙΖΑ), σε τηλεοπτικές εκπομπές ή να αναζητήσει καταφύγιο στην ποίηση η οποία –γιατί όχι– μπορεί να τον οδηγήσει σε κάποιο Νόμπελ. Όμως όλοι αυτοί δεν μπορούν να καταλάβουν το μέγεθος της πληγής που άφησε στον Χάρη τον Δούκα η απόρριψη του εκλογικού σώματος του ΠΑΣΟΚ και την οποία μόνο η εκδίκηση μπορεί να επουλώσει.

Παρ’ όλα αυτά οι σύντροφοι στο ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να ανησυχούν ιδιαιτέρως. Όχι μόνο γιατί στην πραγματική ζωή κανείς δεν νοιάζεται για τις πληγές του Χάρη του Δούκα αλλά κυρίως γιατί, όπως αποδεικνύουν οι πρώτοι 10 μήνες του στον δήμο της Αθήνας, το να επιλέγεις τον Χάρη τον Δούκα είναι πολύ πιο οδυνηρό από το να τον απορρίπτεις. Και μπράβο του.