Τι συμβολίζει ακριβώς η «βυσσιναδί» απόχρωση στο μαλλί του αρχηγού των ΠΑΜΕιανών που αποκλείουν το λιμάνι;
Μα, απ’ ό,τι λένε, η προστακτική «ΠΑΜΕ» εννοεί «πάμε στο κομμωτήριο». Το βαμμένο μαλλί μάς λέει δηλαδή ότι δεν έχουν μόνο οι πλουτοκράτες το προνόμιο στην κοκεταρία και στα ακριβά κομμωτήρια. Και ότι με αγώνα και με ακόμα πιο πολλούς αποκλεισμούς του λιμανιού, στο μέλλον κάθε ναυτικός θα μπορεί να κάνει πραγματικότητα το όραμα μιας δίκαιης κοινωνίας χωρίς προλεταριακές λευκές τρίχες. Οπότε ο αρχηγός, με το μαλλί του (που σχεδόν το ακούς να αντηχεί “Avanti Popolo, Coiffure Rosa”), θέλει να στείλει διπλό μήνυμα: Από τη μια στους εργαζόμενους, για να τους πει να μην εγκαταλείψουν τις θέσεις τους, αν θέλουν κάποτε, όπως αυτός, να έχουν τα χρήματα που απαιτούνται για μια βαφή Νο 288 (της «σκληρής», αγωνιστικής collection της L’ Oréal). Και από την άλλη θέλει να πει στους επιβάτες, που διαμαρτύρονται απεγνωσμένοι, «να λείπει το βύσσινο».
Συγνώμη, αλλά δεν καταλαβαίνω: για ποιο λόγο ο Ανδρέας Λοβέρδος να θέλει να περάσει σκληρότερα μέτρα για το ασφαλιστικό από αυτά που τον υποχρεώνει το ΔΝΤ; Του αρέσουν τα μπινελίκια;
Για να παίξει το παιχνίδι των μεγάλων ιδιωτικών εταιρειών, που τις συμφέρει οι νέοι εργαζόμενοι να είναι τόσο απελπισμένοι ώστε να σκέφτονται τη δουλειά και όχι πότε θα πάρουν σύνταξη. Πράγμα βαθιά αντιλαϊκό, αφού έτσι η εργασία θα αρχίσει να θεωρείται αυτοσκοπός και όχι μια περίοδος αναμονής μέχρι τη σύνταξη.
Σε ένα σεβαστό αριθμό πρόσφατων φωτογραφιών της, η Τζούλια υψώνει το μεσαίο δάχτυλο. Γιατί; Τι της κάναμε;
Μα η χειρονομία δεν απευθύνεται σ’ εμάς! Απλώς οι μύες του δαχτύλου χρειάζονται stretching, γιατί είναι πιασμένοι. Πιθανότατα επειδή δεν έκαναν σωστή αποθεραπεία μετά την εντατική χρήση.
Αφού όλοι συμφωνούν πως πρέπει να αλλάξουν όλα, γιατί μόλις πάει να γίνει μια αλλαγή ξεσηκώνονται; Μήπως στην πραγματικότητα δεν το θέλουμε στα σοβαρά;
Γιατί το λες αυτό; Είδες καμιά αντίδραση στην ανατρεπτική αλλαγή που έκανε η Ευγενία Μανωλίδου, όταν αποφάσισε να αφήσει τον Antenna και να πάει στο Mega; Ή στις συνεχείς ανατροπές που συμβαίνουν στη ζωή της Ελένης Μενεγάκη; Για να μην αναφερθώ στα σενάρια του «Η Ζωή της Άλλης» και του «Χίλιες και μια Νύχτες». Τι μας διδάσκουν λοιπόν αυτά τα παραδείγματα; Ότι ο ελληνικός λαός όχι μόνο δεν φοβάται τις αλλαγές, αλλά τις επιβραβεύει και με επιπλέον τηλεθέαση!
Μα όσοι ποντάρουν στην πτώχευση της Ελλάδας πώς θα μπορέσουν μετά να χαρούν τα κέρδη τους, όταν όλη η υπόλοιπη χώρα θα είναι σε κατάθλιψη;
Μα θα ευχαριστηθούν επιτέλους αυτό που πάντα ονειρεύονταν και είχαν στερηθεί εξαιτίας της γενικευμένης ευημερίας: τις άδειες ξαπλώστρες στην Ψαρρού, το φαγητό σε ακριβά εστιατόρια χωρίς να χρειάζεται να κλείσουν τραπέζι, τις άφθονες θέσεις παρκαρίσματος στο Κολωνάκι και το χώρο για να δέσουν το σκάφος τους στις μαρίνες. Άσε που όταν όλοι είναι αφοσιωμένοι στον αγώνα για επιβίωση, οι γκόμενες που ψάχνουν αποκατάσταση έχουν μειωμένες απαιτήσεις και δεν κοστίζει τόσο πολύ να τις εντυπωσιάσεις και να τις «ψήσεις».
Είδα τα νέα σκηνικά με τις γιγαντοοθόνες στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας και κατάλαβα ότι έχουν αλλάξει! Μήπως πρέπει να τους δώσουμε μια ακόμα ευκαιρία, τώρα που θυμίζουν πιο πολύ τα αμερικάνικα κόμματα;
Έχεις δίκιο, πράγματι έχουν αλλάξει: Καταρχήν δεν ακούστηκε ούτε μια φορά το «Θα ’ρθεις σαν αστραπή» που έπαιζε όταν έβγαινε στη σκηνή ο Κώστας Καραμανλής. Διότι τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν δύσκολο για το κοινό να καταλάβει ότι η «αστραπή» δεν αφορούσε τον αρχηγό αλλά την ταχύτητα των διορισμών. Και επιπλέον, τώρα με τα τεράστια matrix, δεν χρειάζεται ο Γιώργος Σιούφας να ζωγραφίζει τους τοίχους της Βουλής με τη μορφή του. Μπορεί να προβάλλει εικόνες από τη δράση του σε εκσυγχρονισμένες γιγαντοοθόνες.
Όλη την εβδομάδα ακούω ότι η βόμβα στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη εξυπηρετεί την ψήφιση του Ασφαλιστικού. Ενώ όμως μου αρέσει θεωρητικά, δεν μπορώ να το εξηγήσω. Μπορείτε να με βοηθήσετε;
Ασφαλώς: Η βόμβα δείχνει ότι όπως κάθε ηλίθιος μπορεί να σκοτώσει στην τύχη, έτσι και κάθε ηλίθιος μπορεί να φτιάξει μια θεωρία συνωμοσίας.
Άσπρο ή μαύρο;
Ασφαλώς μαύρο. Γιατί δεν ασπρίζει ποτέ. Ενώ το άσπρο μαυρίζει πολύ εύκολα. Ιδιότητα που άλλωστε ευθύνεται και για το αξίωμα σύμφωνα με το οποίο «το άσπρο είναι το νέο μαύρο».
