Πέφτω από τα σύννεφα

Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ πραγματικά σοκαρίστηκα όταν έμαθα ότι αρνητές στη Χαλκίδα έκαψαν το βιβλίο «Όχι!Δεν θα μας μπείτε στη μύτη» του Ευγένιου Τριβιζά, το οποίο διανεμήθηκε στα νηπιαγωγεία και τα δημοτικά  της χώρας. Αυτό από μόνο του, η διανομή δηλαδή, δεν ήταν η αιτία της καύσης, αν και καταλαβαίνω πόσο σοκαριστικό πρέπει να είναι για έναν αρνητή το να έρχεται σε επαφή με βιβλία το παιδί του. Η αιτία της καύσης ήταν ότι το βιβλίο αυτό προσπαθούσε να ενημερώσει τα μικρά παιδιά για τον κορωνοϊό και για τους τρόπους προστασίας απ’ αυτόν. Όπως κατήγγειλε ένας αρνητής, στο βιβλίο κανείς διαβάζει  «ο κορωνοϊός είναι κάτι που πρέπει να έχουμε έξω από το σπίτι μας κι εμείς να καθόμαστε μέσα στο σπίτι μας» (αλήθεια, τον άκουσα με τ' αυτιά μου να το καταγγέλλει με αυτόν ακριβώς τον τρόπο).

Αλλά η αιτία της καύσης δεν έχει τόσο σημασία όσο το σοκ που μου προκάλεσε η καύση αυτή καθεαυτή. Δεν περίμενα από καλλιεργημένους, μετριοπαθείς δημοκράτες, όπως είναι οι αρνητές, να καταφεύγουν σε εθνικοσοσιαλιστικές πρακτικές. Και είμαι σίγουρος ότι και κανείς άλλος δεν περίμενε από ανθρώπους που εδώ και δύο χρόνια έχουν ξεκινήσει μια εκστρατεία εναντίον της επιστήμης, που δημιουργούν και αναπαράγουν ό,τι ψέμα μπορεί να φανταστεί κανείς, που συκοφαντούν και απειλούν όποιον δεν τους ακολουθεί στην παράνοια τους, να καίνε βιβλία.

Να μην τα πολυλογώ, έπεσα από τα σύννεφα.

Κι αυτή δεν ήταν η μοναδική μου πτώση. Ακόμα μεγαλύτερο ήταν το σοκ από την είδηση ότι καταστράφηκε (όχι από μόνο του) ένα υπό κατάληψη σχολείο στον Πύργο. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι ένα σχολείο το οποίο κάποιοι μαθητές μετέτρεψαν στο ιδιωτικό τους κλαμπ, ένα σχολείο στο οποίο καταγγέλλονται περιστατικά εκφοβισμού και επιθέσεων σε μαθητές, είναι δυνατόν να βανδαλιστεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην μπορούν πια να γίνουν μαθήματα. Ποιος θα περίμενε από τους αγγέλους των καταλήψεων και του μπούλινγκ να βάλουν φωτιά σε ένα σχολείο;

Όπως κανείς δεν θα μπορούσε να περιμένει και το μέγεθος της καταστροφής που άγνωστοι προκάλεσαν στο 102ο Δημοτικό σχολείο της Αθήνας. Μπορεί το σχολείο, σύμφωνα με τους δασκάλους, να έχει γίνει κι άλλες φορές στόχος βανδαλισμών, αλλά ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι οι βάνδαλοι δεν μπορούν να βάλουν όρια στη δράση τους; Ποιος θα περίμενε ότι οι συμπολίτες που μπουκάρουν και αφοδεύουν και σπάνε τα τζάμια ενός σχολείου μπορεί να κάνουν και ακόμα μεγαλύτερες καταστροφές.

Ποιος θα μπορούσε να σκεφτεί ότι το μόνο αποτέλεσμα της άρνησης επιβολής του νόμου και της τάξης από την πολιτεία, το μόνο αποτέλεσμα της ατιμωρησίας θα είναι η αποθράσυνση των τραμπούκων και των εγκληματιών; Ποιος θα περίμενε ότι όταν ανέχεσαι την Α και τη Β παρανομία, σύντομα θα έρθεις αντιμέτωπος με όλα τα γράμματα της αλφαβήτου; Είναι να μην πέφτω από τα σύννεφα;