Με αφορμή την ανάρτηση του Αχιλλέα Γραβάνη για την επιβολή κυρώσεων του Ιατρικού Συλλόγου Λάρισας σε μέλος του για παρακίνηση των πολιτών να μην εμβολιαστούν
Δεν γίνεται να είσαι κλινικός γιατρός ή καθηγητής πανεπιστημίου Ιατρικής ή Φαρμακευτικής Σχολής και να μην καταλαβαίνεις πώς λειτουργούν τα εμβόλια και πόσο ζήτημα ζωής και θανάτου είναι να εμβολιαστούν όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες σε συνθήκες πανδημίας. Δεν μπορείς να είσαι γιατρός οποιασδήποτε ειδικότητας, φαρμακοποιός, να εργάζεσαι στον χώρο της Υγείας, να έρχεσαι σε επαφή με ασθενείς, και να μην είσαι εμβολιασμένος ή να διαδίδεις αντιεπιστημονικές απόψεις εναντίον των εμβολίων για τον κορωνοϊό. Και επίσης, το απολύτως στοιχειώδες, δεν είναι δυνατόν να είσαι σε ένα νοσοκομείο ως ασθενής ή συνοδός και να έχεις ανασφάλεια για το αν οι άνθρωποι που σε φροντίζουν είναι εμβολιασμένοι.
Και την ίδια στιγμή, να ακούμε καθημερινά τις δραματικές εκκλήσεις των ειδικών για το πόσο απίστευτα μεταδοτικό, πόσο τρομακτικό μπορεί να είναι το 4ο κύμα το επόμενο διάστημα, πόσο μπορεί να κινδυνεύσουν ο κοινωνικός δεσμός, η υγεία, η οικονομία, για το ότι αρκούν 10-20 δευτερόλεπτα και ενάμιση μέτρο απόσταση για να κολλήσει ένας ανεμβολίαστος ή ένας εμβολιασμένος ή μη ανοσοκατεσταλμένος τη μετάλλαξη Δέλτα που έχει επικρατήσει, ότι είναι ζήτημα χρόνου όποιος δεν έχει εμβολιαστεί να έρθει σε επαφή με τον ιό, ότι οι ΜΕΘ τον επόμενο καιρό θα γεμίσουν ασφυκτικά όσο δεν προχωράει ο εμβολιασμός...
Κι όμως, δεν είναι λίγες οι φορές που ακούμε συμπολίτες μας να λένε «ο γιατρός μου μού είπε να μην εμβολιαστώ»... γιατί έχω αυτοάνοσα, ιστορικό θρομβώσεων, είμαι σε αναπαραγωγική ηλικία, ή που παρακολουθούμε καθηγητές Φαρμακολογίας να ισχυρίζονται δημοσίως αντιεπιστημονικές απόψεις όπως ότι «οι ανεμβολίαστοι κινδυνεύουν από τους εμβολιασμένους» (!!!) Σε συνθήκες πανδημίας όποιος διαδίδει επικίνδυνες για τη δημόσια υγεία απόψεις οφείλει να τεκμηριώνει ή να λογοδοτεί, κι έτσι μόνο αισιόδοξο μπορεί να είναι το μήνυμα που στέλνει ο Ιατρικός Σύλλογος Λάρισας με τηνεπιβολή κυρώσεων σε ιατρό, μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Λάρισας, στα πλαίσια πειθαρχικής δίωξης, για παρακίνηση των πολιτών να μην εμβολιαστούν.
Δεν έχουμε να πούμε κάτι περισσότερο για το θέμα από όσα γράφει στην ανάρτησή του ο Αχιλλέας Γραβάνης, καθηγητής φαρμακολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης και ερευνητής στο Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας & Βιοτεχνολογίας, με τίτλο «ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΙΑΤΡΙΚΟ - ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΕΛΛΑΔΟΣ».
«Είναι κορυφαίο καθήκον των συλλόγων αυτών να προστατεύουν τους πολίτες και τη δημόσια υγεία από επιστημονικά ανακριβείς ιατρικές απόψεις, δοξασίες και αντιδεοντολογικές συμπεριφορές που έχουν επίπτωση στη δημόσια υγεία. Δεν αποτελούν τους συνδικαλιστικούς αλλά τους κορυφαίους επιστημονικούς συλλόγους μας που προωθούν και προάγουν την βιοϊατρική επιστήμη. Η υπεύθυνη και ουσιαστική τοποθέτηση του Ιατρικού Συλλόγου Λάρισας για συνάδελφο που διέδιδε επιστημονικά ατεκμηρίωτες και επικίνδυνες για τη δημόσια υγεία απόψεις για τα εμβόλια δείχνει τον δρόμο. Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος, ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος οφείλουν να τοποθετηθούν για αντίστοιχες απόψεις “συναδέλφων” που έχουν κάνει τεράστια ζημιά στην εμβολιαστική προσπάθεια της χώρας. Έχουν το επιστημονικό δυναμικό να γνωμοδοτήσει για τις ατεκμηρίωτες επιστημονικά απόψεις και μάλιστα σε πλήρη αντίθεση με τα δημοσιευμένα επιστημονικά δεδομένα και τις αποφάσεις των διεθνών και εθνικών ρυθμιστικών οργανισμών αδειοδότησης και κλινικής χρήσης των εμβολίων. Η για μήνες ανεπίτρεπτη ολιγωρία των επιστημονικών συλλόγων μας δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα στην προσπάθεια αντιμετώπισης της πανδημίας.
» Οι γιατροί-φαρμακοποιοί αμφισβητίες του εμβολιασμού πρέπει να κληθούν να τεκμηριώσουν τις απόψεις τους. Οι μη γιατροί-φαρμακοποιοί πολίτες που εκφέρουν δημόσιο λόγο και προτάσεις για την κλινική χρήση φαρμάκων και εμβολίων έξω από τις επίσημες οδηγίες των ρυθμιστικών οργανισμών αδειοδότησης και χρήσης φαρμάκων πρέπει να ελεγχθούν από τη δικαιοσύνη για αντιποίηση ιατρικού-φαρμακευτικού επαγγέλματος. Επιτέλους, η δημοκρατική κοινωνία μας έχει αρχές και νόμους λειτουργίας, η όχι;»
Στο σημείο που βρισκόμαστε δεν υπάρχουν περιθώρια να υπονομεύεται η εθνική προσπάθεια επιβίωσης, που είναι η εκστρατεία εμβολιασμού. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα, πόσο μάλλον με το κύρος που του προσδίδει η ιδιότητά του, να οδηγεί ανενόχλητα και χωρίς κυρώσεις συνανθρώπους μας στα νοσοκομεία ή στην απώλεια ζωής.
Υ.Γ. Ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου δίνει το παράδειγμα με μια κίνηση ισχυρού συμβολισμού, καθώς η 15,5 ετών κόρη του μετά από δική της απόφαση θέλησε να είναι η πρώτη έφηβος που εμβολιάστηκε στη Λάρισα: «Εγώ εμβολίασα και την κόρη μου 15,5 ετών γιατί θέλαμε να παρακινήσουμε τους εφήβους ώστε να μη φοβηθούν τίποτα και να εμβολιαστούν».
Στο βιβλίο προσπάθησα να καταγράψω με εντιμότητα τη διεθνή πρακτική για να καταλάβουμε εάν είμαστε εγκλωβισμένοι στις υπερβολές και στα «δίκαιά» μας ή στον «ρεαλισμό» μας
17°
