Το μάθημα που κάποιοι δεν πήρανε

Η Αθήνα, για όσους τυχόν δεν το γνωρίζουν, έχει πρόβλημα με τους αστέγους μετανάστες. Περιοχές όπως η Πλατεία Βικτωρίας είναι γεμάτες από εξαθλιωμένους ανθρώπους που δεν έχουν πού να κοιμηθούν, πού να λουστούν, πού να κάνουν τις σωματικές τους ανάγκες, ανθρώπους που συχνά χρειάζεται να αυτοσχεδιάσουν – με ό,τι σημαίνει αυτό – για να διασφαλίσουν τα προς το ζην. Ανθρώπους, οι οποίοι μπήκαν στη χώρα μας παράνομα και στην πλειονότητά τους δεν πληρούν τις πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις για να τύχουν του προσφυγικού ασύλου.

Οι μόνιμοι κάτοικοι αυτών των περιοχών της πόλης, Έλληνες αλλά και ενταγμένοι και νοικοκυρεμένοι μετανάστες, σηκώνουν σήμερα για μια ακόμη φορά ένα βαρύ φορτίο στην καθημερινότητά τους. Ο Δήμος και η Κυβέρνηση ήδη έχουν αναλάβει δράσεις για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Όμως τα αποτελέσματα αυτών των δράσεων δεν μπορούν να είναι αμέσως ορατά. Και οι δημότες έχουν κάθε λόγο να εκφράζουν την αγωνία τους.

Ευτυχώς σήμερα ούτε στο τιμόνι της χώρας είναι ο Αλέξης Τσίπρας, ούτε στο τιμόνι του Δήμου είναι ο Γιώργος Καμίνης. Όμως οι αλλοπρόσαλλες απόψεις που εξέφρασαν πολιτικά οι δύο άνδρες στις θητείες τους παραμένουν δυστυχώς ζωντανές. Κάποιοι ακόμη και σήμερα σπεύδουν να βαφτίσουν ρατσιστές και ναζιστές όσους απλώς τολμούν να δουν και να πουν ότι όντως υπάρχει πρόβλημα στην Αθήνα. Κάποιοι θα ήθελαν ο πραγματικός ναζιστής να έχει την άνεση να μονοπωλεί με τους προβοκάτορές του μια εκδήλωση πολιτών για το πρόβλημα του μεταναστευτικού. Κάποιοι ξεχνούν το πώς ακριβώς η Χρυσή Αυγή μπήκε στη Βουλή, πώς έφτασε να πάρει 7% στις εθνικές εκλογές και 9,4% στις ευρωεκλογές - στήνοντας συστηματικά την εικόνα ότι μόνο οι φασίστες ακούν την αγωνία εκείνων που κάποιοι ελιτιστές της κακιάς ώρας έσπευδαν και τότε απαξιωτικά να καταδικάσουν ως καθ’ ημάς «deplorables».

Προσωπικά, ως βουλευτής Α’ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας είμαι αποφασισμένος να μην αφήσω κανέναν δημοκράτη πολίτη της πρωτεύουσας να αισθανθεί ότι οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των δημοκρατικών πολιτικών δυνάμεων του τόπου δεν ακούν τη φωνή του, τα προβλήματα και τις αγωνίες του. Είμαι αποφασισμένος να μην αφήσω κανέναν δημοκράτη πολίτη της πρωτεύουσας να αισθανθεί ότι κάποιοι ελιτιστές της κακιάς ώρας και του κακοχωνεμένου δήθεν δικαιωματισμού αμφισβητούν χωρίς αντίδραση τη δημοκρατικότητά του χαρακτηρίζοντάς τον φασίστα και ναζιστή από την άνεση κάποιου προαστίου.

Και ακόμη περισσότερο: Είμαι αποφασισμένος, όπως αποφασισμένη είναι ολόκληρη η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με πρώτο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, να μην αφήσω κανέναν εθνικοσοσιαλιστή να σπείρει εκ νέου ανενόχλητος το φαρμάκι του μίσους υπονοώντας ότι το μεταναστευτικό είναι ένα πρόβλημα που δεν λύνεται με τους κανόνες και τις διαδικασίες της φιλελεύθερης δημοκρατίας, πάρα μόνο μέσα από τον ολοκληρωτισμό.

Είναι λοιπόν ζήτημα φιλελεύθερης δημοκρατίας να μην αφήνουμε τις κραυγές των ναζιστών αναπάντητες. Είναι ζήτημα φιλελεύθερης δημοκρατίας να κατεβαίνουμε στον δρόμο με τους πολίτες. Και όσοι από τον υψηλό τους πύργο δεν το αντιλαμβάνονται, ξυδάκι.