To εμβόλιο και το app

Τον Μάρτιο που μας πέρασε, όταν τα πάντα τα σκίαζε ο Τσιόδρας και τα πλάκωνε ο Χαρδαλιάς, δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ (54/Α/11-3-2020) ο νόμος 4675 με διατάξεις για την υγειονομική πρόληψη. Στο άρθρο 4 αναφέρονται, κατά λέξη, τα εξής: «Σε περιπτώσεις εμφάνισης κινδύνου διάδοσης μεταδοτικού νοσήματος, που ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις στη Δημόσια Υγεία, μπορεί να επιβάλλεται δυνάμει απόφασης του υπουργού Υγείας, μετά από σχετική γνωμοδότηση της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων Δημόσιας Υγείας (ΕΕΔΥ), υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού με σκοπό την αποτροπή της διάδοσης της νόσου. Με την ανωτέρω απόφαση ορίζονται η ομάδα του πληθυσμού ως προς την οποία καθίσταται υποχρεωτικός ο εμβολιασμός με καθορισμένο εμβόλιο, η τυχόν καθορισμένη περιοχή υπαγωγής στην υποχρεωτικότητα, το χρονικό διάστημα ισχύος της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού, το οποίο πρέπει πάντοτε να αποφασίζεται ως έκτακτο και προσωρινό μέτρο προστασίας της δημόσιας υγείας για συγκεκριμένη ομάδα του πληθυσμού, η ρύθμιση της διαδικασίας του εμβολιασμού και κάθε άλλη σχετική λεπτομέρεια».

Με δυο λόγια, ο νόμος επιτρέπει πλέον στο κράτος να καταστήσει υποχρεωτική τη χορήγηση εμβολίου προς συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού. Ωστόσο δεν περιγράφει κυρώσεις ή άλλα μέτρα επιβολής στην περίπτωση που κάποιος αρνηθεί τον εμβολιασμό. Δεν θα μπορούσε, άλλωστε, να κάνει κάτι τέτοιο. Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής εκτιμά ότι ο νόμος αναφέρεται σε ειδικές ομάδες πληθυσμού, για παράδειγμα στο υγειονομικό προσωπικό. Το να σε τσιμπήσουν και να σε εμβολιάσουν χωρίς τη θέλησή σου, όπως κάνουν, ας πούμε, στον Στρατό, παρακάμπτει την ελευθερία της ατομικής βούλησης. Όμως το τι ακριβώς σημαίνει «ομάδα πληθυσμού» και «περιοχή υπαγωγής στην υποχρεωτικότητα» είναι θέματα που, ενδεχομένως, να σηκώσουν αρκετή συζήτηση σε περίπτωση που η πανδημία επανακάμψει, οι ΜΕΘ είναι sold out και το εμβόλιο για Covid-19 είναι διαθέσιμο. Θα μπορούσε, ας πούμε, η κυβέρνηση να καταστήσει υποχρεωτικό τον εμβολιασμό όλων όσων θεωρούνται μέλη ευπαθών ομάδων; Περιέργως το αντιεμβολιαστικό κίνημα δεν αφυπνίστηκε, προφανώς επειδή εκείνη την περίοδο τους ψέκαζαν με τα τσιπάκια του Bill Gates και την κατασκευή του ιού σε κινέζικο εργαστήριο. Όμως κρατήστε στην άκρη του μυαλού σας, για το μέλλον, τον νόμο 4675. Δεν αποκλείεται το θέμα (και το θέαμα) να είναι μεγάλο.

Η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία συζητούν πλέον πολύ σοβαρά να υιοθετήσουν τις τεχνολογίες της Apple και της Google για τη δημιουργία του app που θα εγκαθίσταται στα κινητά και θα επιτρέπει την ιχνηλάτηση επαφών που είχαν οι φορείς του ιού. Η Γερμανία και η Ιταλία το έχουν ήδη κάνει. Η λειτουργία είναι απλή στην κατανόηση της. Όταν έρχεστε κοντά με άλλους ανθρώπους, τα τηλέφωνα σας ανταλλάσσουν στοιχεία, πάντα υπό πρωτόκολλο αυστηρής κρυπτογράφησης. Αν αρρωστήσετε, ενημερώνετε το app και αυτό με τη σειρά του στέλνει την πληροφόρηση σε όλα τα τηλέφωνα με τα οποία ήρθατε σε επαφή μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Έτσι, για παράδειγμα, ένας άνθρωπος με τον οποίο βρεθήκατε μέσα στο ίδιο βαγόνι του μετρό, δέχεται μήνυμα που τον πληροφορεί ότι βρέθηκε κοντά σε κάποιον φορέα. Σήμερα για την ίδια πληροφορία πρέπει να σε ψάξει η Πολιτική Προστασία. Αύριο μπορεί να σε βρίσκει το κινητό σου. Τα δεδομένα, κατά δήλωση των εταιρειών, είναι κλειδωμένα και οι κυβερνήσεις δεν θα έχουν πρόσβαση σε αυτά πέρα από συγκεντρωτικά στοιχεία. Τώρα θα πεταχτεί κάποιος και θα πει ότι αν αρρωστήσει, δεν θέλει να το ξέρει η Google και η Apple. Άλλη σκασίλα δεν είχαν η Google και η Apple. Τι πρέπει να κάνουμε, λοιπόν; Να ενσωματώσουμε την τεχνολογία το συντομότερο δυνατό. Καλές οι ψηφιακές εφαρμογές με τα ληξιαρχεία, υπέροχες οι υπεύθυνες δηλώσεις από τον υπολογιστή, αλλά καιρός είναι να γίνει και αυτό το αποφασιστικό βήμα. Υπάρχει θέμα προστασίας των προσωπικών δεδομένων; Ασφαλώς και υπάρχει, αλλά δεν προέχει αυτή τη στιγμή. Από τη στιγμή που το λύνουν οι εταίροι, ας ακολουθήσουμε και εμείς τον νομικό τους βηματισμό. Καλά τα τεστ, εξαίρετη η κινητοποίηση των αρχών, αλλά, συγγνώμη, η δουλειά δεν γίνεται μόνο με τηλεφωνήματα από το τοπικό αστυνομικό τμήμα και συνεντεύξεις των φορέων. Χρόνος δεν υπάρχει. Όλα πρέπει να γίνουν άμεσα. Τώρα.