Στο Κουκάκι

Ό,τι και να γινόταν στο Κουκάκι, οι περισσότεροι θα έβλεπαν από την πρώτη στιγμή, πριν δημοσιοποιηθούν εικόνες και βίντεο, αυτό που ήταν έτοιμοι να δουν. Άλλοι ότι έγινε μια νομιμότατη επιχείρηση εκκένωσης μιας φοβερής και τρομερής κατάληψης, άλλοι ότι αστυνομικοί κακοποίησαν τρεις αθώους για να τους τιμωρήσουν επειδή δεν συνεργάστηκαν (επιτρέποντάς τους να ανέβουν στην ταράτσα του σπιτιού τους).

Το πρόβλημα είναι -και πάλι- ότι ο φανατισμός σκοτώνει την κρίση, απαγορεύονται οι αμφιβολίες, ποινικοποιούνται οι επιφυλάξεις, δαιμονοποιείται η σκέψη γιατί προηγούνται τα ένστικτα. Ή με εμάς ή με τους άλλους, άσπρο ή μαύρο, από εδώ ή από κει. Δεν επιτρέπονται αποχρώσεις, αμφισβήτηση, αναμονή. Διαλέγεις χαράκωμα και ουρλιάζεις - αυτή είναι η συνταγή. Χαμηλοί τόνοι, σύνθετοι συλλογισμοί και άλλα τέτοια θεωρούνται ύποπτα. Όποιος αντέξει. Συνήθως αντέχουν οι πιο σκληροί νάρκισσοι, αυτοί που ερωτεύονται τις τσιρίδες τους και περηφανεύονται για τη γυαλάδα στο μάτι τους.

Στον δημόσιο διάλογο, έτσι όπως εξελίσσεται στα media και τα social media, νικούν μόνο οι σίγουροι, αυτοί που ξέρουν από πριν, οι υπερασπιστές της μίας και μοναδικής αλήθειας που προϋπήρχε και θα υπάρχει και μετά (από τα υπό συζήτηση γεγονότα). Κερδίζουν οι πιο φωνακλάδες, οι επιθετικοί, οι φασαριόζοι, οι αγριεμένοι. Οι άλλοι, οι μετριοπαθείς και χαμηλών τόνων, συνήθως ισοπεδώνονται από τη δύναμη των απέναντι.

Κάπως έτσι ο Ν. Αλιβιζάτος είναι -ζαίος επειδή είδε στο Κουκάκι αστυνομική αυθαιρεσία, ο Άδωνις βρήκε την ευκαιρία να δηλώσει ότι η αστυνομία δεν πηγαίνει με κουραμπιέδες και μελομακάρονα αφήνοντας πίσω του τον Βορίδη που πρώτος μίλησε για την «αναγκαστικότητα του ξύλου», ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει αυταρχισμό ξεχνώντας (για μια ακόμη φορά) να μιλήσει για την ανομία και κερδίζοντας μια ακόμη πιο χαμηλή θέση στις δημοσκοπήσεις, ενώ ο Μ. Χρυσοχοΐδης μιλά σαν εκπρόσωπος γρ. τύπου της αστυνομίας πριν γίνει έρευνα - είναι κι αυτός βέβαιος, τα ξέρει από πριν.

Τι έγινε στο Κουκάκι; Το μόνο που προκύπτει με βεβαιότητα είναι ότι στο βίντεο ο Δ. Ινδαρές δεν ακούγεται σαν ανενδοίαστος αντιεξουσιαστής που προστατεύει τους καταληψίες γιους του. Και το κολάρο στο λαιμό του μαζί με το χτυπημένο του πρόσωπο δεν πείθουν ότι αυτά τα έπαθε επειδή αντιστάθηκε ή και προσπάθησε να πάρει το όπλο αστυνομικού! Τα λόγια του, ενώ είναι δεμένος πισθάγκωνα, είναι -νομίζω- συγκλονιστικά: «Το δέσιμο είναι ταπείνωση. (…) Γιατί μας έχετε δεμένους; Δεν σας αντιστάθηκε κανείς. (…) Αυτή είναι η Ελλάδα, ένας διαρκής εμφύλιος με τους μεν να βασανίζουν τους δε σε εναλλασσόμενους ρόλους».

Τι έγινε μετά το Κουκάκι; Τα αναμενόμενα. Εσείς που προστατεύετε τους μπαχαλάκηδες/Εσείς που παραβιάζετε ανθρώπινα δικαιώματα στο όνομα της καταστολής. Και στο μεταξύ περιμένουμε τα αποτελέσματα της εισαγγελικής έρευνας και της ΕΔΕ. Μεταξύ άλλων να μάθουμε αν υπάρχει dna των γιων στην κατάληψη. Αν έχουν πάει για καφέ πχ, την πάτησαν. Δεν επιτρέπεται να μιλάς σε καταληψίες. Δεν το προβλέπει ο ποινικός κώδικας αλλά το υπαγορεύει το twitter.

Τα πράγματα είναι απλά:

Αν είσαι με τον Ινδαρέ είσαι και με τον Ρουβίκωνα. Αν είσαι με τον Χρυσοχοΐδη, είσαι ακροδεξιός. Αν είσαι με τον Χρυσοχοΐδη αρκεί να προστατεύει τη νομιμότητα με νομιμότητα είσαι εκτός κλίματος. Και αν δεν αντέχεις άλλο, έχασες.