2010 – 2020: Ο Φώτης Γεωργελές γράφει για την δεκαετία που πέρασε.
Αλλάζουμε χρονιά, αλλάζουμε δεκαετία. Σαν χθες θυμάμαι που γιορτάζαμε το Millennium, την πιο ιστορική ημερομηνία, νομίζαμε, της ζωής μας, και τώρα μπαίνουμε στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα.
Τα 10s που τελειώνουν σε λίγες μέρες, ήταν μια έντονη δεκαετία, ήταν χρόνια πυρετού, παραζάλης, κινδύνων, φόβου και ανασφάλειας. Ήταν η δεκαετία της εκτροχιασμένης παγκοσμιοποίησης. Η τελευταία της χρονιά τελειώνει με τον «Τζόκερ» και τα «Παράσιτα».
Ξεκινάει ένας «κινέζικος αιώνας»; Και πού θα βρισκόμαστε εμείς, καθώς το εκκρεμές μετατοπίζεται από τη Δύση στην Ανατολή;
Η δεκαετία που πέρασε έδειξε τα προβλήματα και τους κινδύνους. Δεν φανέρωσε όμως ακόμα καθόλου τις λύσεις. Δεν μας έδωσε σημάδια ή δεν είμαστε ακόμα ικανοί να διαβάσουμε τα σήματα, δεν ξέρουμε πώς θα είναι τα χρόνια του ’20 που έρχονται.
Η δεκαετία αυτή ήταν μια δύσκολη περίοδος για τη χώρα μας. Εγώ την έχω ονομάσει με κάποια πίκρα «Χαμένη Δεκαετία». Η ATHENS VOICE ωστόσο ενηλικιώθηκε αυτή τη δεκαετία. Είναι πια 17 χρονών, σε λίγες μέρες, η ζωή της θα εκτείνεται σε τρεις δεκαετίες. Έχουν περάσει πολλές εβδομάδες από εκείνο το μακρινό πια 2003. Όμως σ’ αυτή την ταραγμένη εποχή που όλοι φοβισμένοι ψάχνουν ταυτότητες για να αγκιστρωθούν και να ξεχωρίσουν, το αρχικό συμβόλαιο προς τους αναγνώστες μας παραμένει ισχυρό: Θέλουμε να είμαστε πολίτες όχι οπαδοί, θέλουμε γύρω μας αγάπη όχι μίσος προς τους άλλους, μπορούμε να έχουμε ανοχή στις διαφορετικές ταυτότητες και προβάλλουμε για τον εαυτό μας μια ταυτότητα που ενώνει και δεν χωρίζει. Αυτή των Αθηναίων πολιτών, των κατοίκων αυτής της πόλης.
Το μίσος, ο φθόνος, η μισαλλοδοξία είναι απέναντί μας. Η βλακεία, επίσης. Οι βεβαιότητες και ο αυταρχισμός που εκπέμπουν ιεροκήρυκες και κομισάριοι είναι περασμένης εποχής κατάλοιπα. Ο κυνισμός των βολεμένων δεν μας αρέσει. Δεν κάνουμε πολιτική με την αγοραία έννοια που συνήθως ορίζεται, κάνουμε τη δουλειά μας. Προσπαθούμε να κατανοήσουμε τον κόσμο, να τον εξηγήσουμε και να πούμε τις ιστορίες του σ’ αυτούς που μας διαβάζουν.
Η Φωνή της Αθήνας είναι μια ζωντανή, νεανική και δυναμική κοινότητα που δεν αποκλείει κανέναν εκτός από τους θιασώτες της βίας και του διχαστικού λόγου.
Το 2003 το σύνθημά μας ήταν «progressive urban culture». Οι λέξεις έχουν φθαρεί παρά πολύ σ’ αυτά τα χρόνια. Πολλές φορές έγιναν το αντίθετό τους. Εμείς πρέπει να υπερασπιζόμαστε τη σημασία των λέξεων. Οτιδήποτε είναι αληθινά προοδευτικό και όχι δήθεν.
Λέμε ιστορίες από μια μπερδεμένη εποχή, περιγράφουμε μια ταραγμένη πόλη, ζούμε επικίνδυνα αλλά συναρπαστικά χρόνια. Ξεκινάει η χρονιά των Δύο. Ίσως είναι σημάδι ότι θα έχει λιγότερη μοναξιά και περισσότερη κατανόηση. Ευχαριστούμε που είσαστε μαζί μας στις πτήσεις μας. Σας ευχόμαστε καλό ταξίδι, καλή χρονιά, καλή νέα δεκαετία.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
