To Post της ημέρας: Βασίλης Σταματίου

Διαβάζω έρευνες επί ερευνών στις οποίες τα Ελληνόπουλα βγαίνουν διαρκώς πάτοι στην κατανόηση κειμένου, στα μαθηματικά, την γλωσσική επάρκεια, την ανάλυση και σύνθεση, εν τέλει σε όλους σχεδόν τους τομείς της μάθησης. Πολλά μπορούν να ειπωθούν για τις αιτίες αυτής της σταθερής υστέρησης, που γενικά αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα στο σύστημα της παιδείας, το βέβαιο είναι όμως ότι αυτά τα παιδιά στη συνέχεια γίνονται ενήλικοι με χαμηλή ικανότητα στοχασμού και κρίσης, μειωμένη αντίληψη, ελάχιστα γνωστικά εφόδια και ανταγωνιστικά διανοητικά εργαλεία. Με δύο λόγια, άνθρωποι εν πολλοίς κενοί και κουτοί, που παρά ταύτα πιστεύουν ακράδαντα ότι είναι πάρα πολύ έξυπνοι και ικανοί να απαντήσουν σε όλα τα ζητήματα με attitude αυθεντίας, καθώς ανάμεσα σε άλλα έχουν απωλέσει και την ικανότητα της αυτοκρισίας.

Πιστεύω λοιπόν πως καθώς ο κόσμος γίνεται ολοένα πιό σύνθετος και πολυπαραγοντικός και οι πολίτες καλούνται να βρουν νέες λύσεις σε δύσκολα νέα προβλήματα, αναδύεται όλο και περισσότερο ως σημαντικό εμπόδιο η αποθάρρυνση και συνακόλουθη παρακμή της ευφυίας στην Ελλάδα, που ξεκινάει από το σπίτι και το σχολείο και παράγει στρατιές βλακών, όπως ακριβώς το περιβάλλον σε συγκεκριμένες χώρες της Ασίας παράγει στρατιές έξυπνων ανθρώπων, ως αποτέλεσμα ενός συστήματος που προάγει και ανταμείβει την ευφυία. Σε αυτές τις χώρες η συλλογική ευφυία ανεβαίνει από γενιά σε γενιά, στην Ελλάδα πιθανολογώ πως σταθερά μειώνεται.

«Οι συζητήσεις στο Facebook τα τελευταία αρκετά χρόνια και τώρα τελευταία με το θέμα του τσιγάρου, δείχνουν ότι πέραν της τυπικής μόρφωσης ή του χιούμορ ή και του καλού γούστου που μπορεί να διαθέτουν κάποιοι άνθρωποι, όταν έρχεται η ώρα να πάρουν θέση απέναντι σε λιγάκι πιό σύνθετα θέματα η ικανότητα τους να αναλύσουν τις σχέσεις αιτιότητας και να χρησιμοποιήσουν λειτουργικά τον ορυμαγδό πληροφοριών που τους παρέχεται είναι συχνότατα παιδικού επιπέδου, στην καλύτερη περίπτωση. Μιλάμε λοιπόν γιά μία χώρα με κενό μυαλού, κάτι που κατ' εμέ είναι (συν)υπεύθυνο γιά την αντικοινωνική στάση και την ροπή στην απειθαρχία που όλοι βιώνουμε. Σε μία εποχή που οι χώρες με τις υψηλότερες επιδόσεις σε όλα τα επίπεδα χαρακτηρίζονται από τέλεια οργάνωση, υπακοή στους κανόνες και δεσμευτικά γιά όλους κοινωνικά συμβόλαια, οι Ελληνες πιθανότατα απλώς δεν είναι αρκετά έξυπνοι γιά να το καταλάβουν, κι ας είναι τόσο απλό που το καταλαβαίνουν όλοι οι υπόλοιποι. Είμαστε μάλλον υπερβολικά χαζοί γιά τη νέα εποχή και το ότι φθίνουμε με τέτοιους ρυθμούς είναι προφανώς απόλυτα συμβατό με την δαρβινική θεωρία. Προσεχώς απολιθώματα, όχι μόνο μεταφορικά (όπως τώρα) αλλά και κυριολεκτικά».