ΣτΕ: Οριστικά έκπτωτος ο Ψωμιάδης από Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας

Οριστικά έκπτωτος κηρύσσεται ο Παναγιώτης Ψωμιάδης από το αξίωμα του περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας, με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Πέντε χρόνια μετά το δικαστικό αγώνα που ξεκίνησε ο κ. Ψωμιάδης προκειμένου να ακυρώσει ουσιαστικά και τυπικά την απομάκρυνσή του από τη θέση του περιφερειάρχη, το ΣτΕ ήρθε να «σφραγίσει» τη σχετική απόφαση του γενικού γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης που εκδόθηκε τον Ιανουάριο του 2013.

Ειδικότερα, το Γ΄ Τμήμα του ΣτΕ, με την υπ΄ αριθμ. 965/2018 απόφασή του απέρριψε προσφυγή του κ. Ψωμιάδη με την οποία ζητούσε να κηρυχθεί αντισυνταγματική και μη νόμιμη η απόφαση να εκπέσει του αξιώματός του, κρίνοντας ότι εκδόθηκε «βάσει αντικειμενικών προϋποθέσεων».

Το ΣτΕ απέρριψε ως αβάσιμους όλους τους ισχυρισμούς του κ. Ψωμιάδη, κρίνοντας ότι η προσβαλόμενη απόφαση του γ.γ. είναι συνταγματική και νόμιμη.

Σύμφωνα με την κρίση της Δικαιοσύνης, η παράβαση καθήκοντος ανάγεται στο ότι ο κ. Ψωμιάδης καθ’ υπέρβαση της διακριτικής ευχέρειας της εξουσίας του ως νομάρχη Θεσσαλονίκης, μείωσε σε 5.000 ευρώ πρόστιμα των 89.000 ευρώ, τα οποία είχαν επιβληθεί σε βάρος πρατηριούχου υγρών καυσίμων, που φέρεται ότι νόθευσε καύσιμα. Το 2009 για αυτήν την υπόθεση καταδίκασε τον κ. Ψωμιάδη σε ποινή φυλάκισης ενός έτους με τριετή αναστολή για παράβαση καθήκοντος.  Η εφετειακή απόφαση έγινε αμετάκλητη με την υπ΄ αριθμ. 1495/2012 απόφαση του Αρείου Πάγου.

Το ΣτΕ επισημαίνει ότι ο γ.γ. εξέδωσε την προσβαλόμενη απόφασή του καθώς ο κ. Ψωμιάδης  ωφέλησε παράνομα τον πρατηριούχο και έβλαψε εξίσου παράνομα τα οικονομικά συμφέροντα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Θεσσαλονίκης, ενώ από την ποινική απόφαση προκύπτει αυτοθρόως τόσο η οικονομική βλάβη της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης, όσο  και η αντίστοιχη βλάβη της περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Οι σύμβουλοι Επικρατείας επισημαίνουν  ότι η επίμαχη απόφαση του γ.γ. δεν παραβίασε το συνταγματικό δικαίωμα της προηγουμένης ακροάσεως (άρθρο 20 Συντάγματος), καθώς δεν έχει  εφαρμογή σε περιπτώσεις δυσμενών διοικητικών πράξεων οι οποίες εκδίδονται βάσει αντικειμενικών προϋποθέσεων.