Το «αντίο» του Σταύρου Θεοδωράκη στον φίλο και συνάδελφο Γιώργο Γεωργιάδη

Την Δευτέρα στο Περιστέρι η κηδεία του δημοσιογράφου - πολεμικού ανταποκριτή

13.11.2016, 09:46
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

ATHENS VOICE Wellness Festival 2026 | Αθλητικό Πάρκο του Φωκιανού

Health & Fitness ATHENS VOICE Wellness Festival 2026: Μια μέρα γεμάτη κίνηση, ενέργεια και ευεξία στην καρδιά της Αθήνας

A.V. Team

Μητρότητα και γονεϊκότητα: Πώς βάζουμε σωστά όρια στα παιδιά; Η ασφάλεια, η αυτονομία και η θετική διαπαιδαγώγηση

Κοινωνια Όρια στα παιδιά: Πότε η απόφαση ανήκει στους γονείς;

Παναγιώτα Στρίκου

Ελλαδα Ιμαρέτ: Η Άννα Τζούμα Μισσιριάν μας ξεναγεί στο σήμα-κατατεθέν της Καβάλας

Μανίνα Ζουμπουλάκη

Με ένα προσωπικό μήνυμα στο Facebook αποχαιρέτησε ο επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρος Θεοδωράκης, τον συνάδελφο και φίλο του Γιώργο Γεωργιάδη. Ο δημοσιογράφος και πολεμικός ανταποκριτής πέθανε σε ηλικία 62 ετών έπειτα από μάχη με τον καρκίνο.

Η ανάρτηση του Σταύρου Θεοδωράκη στο Facebook:

«Πού πας ρε Γιώργο; Πού πας; Ρε φιλαράκι είχαμε τόσα να πούμε ακόμη και εσύ έφυγες. Θα μου πεις, θα τα λέγαμε; Με τόσα που έχουμε μπλέξει, θα τα λέγαμε; Μπορεί και όχι. Αλλά ήξερα ότι είσαι εκεί και εσύ ήξερες ότι είμαι εδώ. Θα άπλωνα το χέρι και θα σε ακουμπούσα.

Ένα τηλεφώνημα. Μια σπρωξιά. Σαν αυτές που δίναμε στους διαδρόμους της Πρώτης. Αστειευόμασταν όταν έσκαγε θέμα. «Εγώ πάω». «Όχι εγώ». Εμείς βέβαια γελάγαμε γιατί κάθε φορά κάποιοι την πάταγαν και νόμιζαν ότι όντως σπρωχνόμασταν ποιος θα πάει πρώτος. Αλλά εμείς πηγαίναμε μαζί, στα Εξάρχεια, στον Ασπρόπυργο, στο Λαύριο…

Έγραφες εσύ και έβαζες και τη δική μου υπογραφή. Ή έγραφα εγώ και έβαζα και τη δική σου. Ή μας έπαιρνες τηλέφωνο από έξω, από τα αληθινά μέτωπα, και μας υπαγόρευες. Ακούγαμε τη φωνή σου μαζί με τις βόμβες που έσκαγαν δίπλα σου. Ήσουν μάλαμα φίλε. Και κάποιοι εκεί έξω πρέπει να ξέρουν ότι η δημοσιογραφία εκτός από «αλήτες, ρουφιάνους» βγάζει και Γεωργιάδηδες.

Σε αγαπώ ρε φίλε. Και δεν θα στο συγχωρέσω ποτέ.

Μου έδωσες αυτή τη φωτογραφία, μαζί με άλλες, και μου είπες «δες τι βρήκα! πάρε να την έχεις κι εσύ». Και δεν μου είπες ότι δεν θα τις βλέπαμε πια μαζί. Ένας τρελάρας ήσουνα που δεν ήθελες ποτέ να στεναχωρείς κανέναν. Γειά σου φίλε μου».