Ο Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ γράφει για το Σχέδιο Β (ή Σχέδιο Χ) στο blog του Γιάνη Βαρουφάκη και αναφέρει ότι ήταν πλάνο αντίδρασης σε περίπτωση που οι Ευρωπαίοι εξωθούσαν την Ελλάδα εκτός ευρώ.
Όπως γράφει χαρακτηριστικά ο Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ «ήταν τον Μάρτιο του 2015 όταν ο Γιάνης Βαρουφάκης ζήτησε τη συνδρομή του σε ένα "εύθραυστο εγχείρημα".
Επρόκειτο, συμπληρώνει για «την προετοιμασία ενός προκαταρκτικού έκτακτου σχεδίου, κατ' εντολή του πρωθυπουργού, σε περίπτωση που η Ελλάδα εξαναγκαζόταν να εγκαταλείψει το ευρώ».
Όπως μεταδίδει η "Καθημερινή" στη συνέχεια ο Τζειμς Γκάλμπρεϊθ αναφέρει ότι «αναγκαστικά θα έπρεπε να προετοιμαστούν για το χειρότερο» καθώς ναι μεν ήταν αναμενόμενο ότι τα γεγονότα θα κορυφώνονταν στο τέλος Ιουνίου, ωστόσο ήταν ακόμα άγνωστο τι μορφή θα έπαιρνε αυτή η κλιμάκωση.
«Ηταν απαραίτητο να προετοιμαστούμε για το χειρότερο. Μαζί με μια μικρή ομάδα εργαστήκαμε για περίπου έξι εβδομάδες πάνω στο σχέδιο αυτό και καταθέσαμε ένα υπόμνημα με την ονομασία “Plan Χ”, τις πρώτες ημέρες του Μαΐου», εξηγεί ο καθηγητής και συνεχίζει:
«Η δουλειά μας επικεντρώθηκε στην οικονομική και νομική εξειδίκευση των μελών της ομάδας, την ακαδημαϊκή βιβλιογραφία για τη μετάβαση σε ένα άλλο νόμισμα, τις ιδιωτικές συζητήσεις με έμπιστους ειδικούς αλλά και τη συγκέντρωση πληροφοριών για την οικονομική και κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα».
Οπως προσθέτει μάλιστα ο Τζειμς Γκάλμπρεϊθ «είχε γίνει προσπάθεια για ένα περίγραμμα των μέτρων που ίσως θα έπρεπε να ληφθούν αλλά και των προβλημάτων που θα προέκυπταν». Παράλληλα, επισημαίνει ότι «όλοι είχαν πλήρη επίγνωση των δυσκολιών που η Ελλάδα θα αντιμετώπιζε αν αναγκαζόταν να βγει από το ευρώ αλλά και των κινδύνων που θα ακολουθούσαν αν γινόταν γνωστό το σχέδιο μας. Αυτός ήταν και ο λόγος που δουλέψαμε όσο το δυνατόν πιο διακριτικά και κυρίως μακριά από την Αθήνα».
Εξάλλου, ο Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ διευκρινίζει ότι «η ευρύτερη ελληνική κυβέρνηση – έξω από το υπουργείο Οικονομικών αλλά και μέσα σε αυτό- δεν είχε εμπλακεί σε αυτό το εγχείρημα».
Στη συνέχεια του κειμένου περιγράφει τα θέματα που θα προέκυπταν σε περίπτωση μιας αναγκαστικής εξόδου από την ευρωζώνη. Αυτά ήταν μεταξύ άλλων «η νομική σχέση με την Ε.Ε., η δημιουργία και διαχείριση μιας νέας κεντρικής τράπεζας, μια πιθανή εξωτερική βοήθεια για το νέο νόμισμα και η χρήση των καταθέσεων στις τράπεζες και του ιδιωτικού χρέους για τη διατήρηση βασικών αγαθών όπως τρόφιμα, καύσιμα και φάρμακα».
Μάλιστα ο Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ αναγνωρίζει ότι δεν ήταν εφικτό να υπολογιστούν με ακρίβεια όλες οι παράμετροι του εγχειρήματος στον επιθυμητό βαθμό, καθώς οι δυνατότητες ήταν περιορισμένες. «Δεν ήταν ο στόχος μας να κάνουμε συστάσεις και για αυτό δεν κάναμε καμία. Προετοιμαζόμασταν για ένα σενάριο που όλοι ελπίζαμε ότι θα αποφεύγαμε», λέει χαρακτηριστικά.
Σε ότι αφορά την κατάληξη του σχεδίου, και τις συνομιλίες ανάμεσα στον τότε υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη και τον Αλέξη Τσίπρα, γράφει ότι ο τελευταίος ήταν εκείνος που έλαβε την απόφαση.
«Στο τέλος ο Γιάνης Βαρουφάκης συζήτησε το περιεχόμενο της δουλειάς που είχαμε κάνει, με τον πρωθυπουργό, και εκείνος, όπως όλοι γνωρίζουν, πήρε την τελική απόφαση. Αυτή ήταν μια απόφαση που εναπόκειτο στον πρωθυπουργό», περιγράφει και καταλήγει λέγοντας ότι ο ίδιος έφυγε από την Ελλάδα στις 7 Ιουλίου με ανάμεικτα συναισθήματα.
«Από τη μια μεριά ευχόμουν για ένα καλύτερο αποτέλεσμα για τον ελληνικό λαό, για μια ισχυρότερη ώθηση από τους φίλους της Ελλάδας και για λίγη ευελιξία από τους πιστωτές, κάτι που δεν συνέβη ποτέ. Από την άλλη πλευρά ένιωθα χαρούμενος που προσέφερα τις υπηρεσίες μου για έναν καλό σκοπό έχοντας τη βεβαιότητα ότι ο φίλος μου, Γιάνης Βαρουφάκης, είχε φέρει εις πέρας με άριστο τρόπο τα καθήκοντά του», καταλήγει.
Η τραγωδία της έγινε το αποστωμωτικό επιχείρημα για κάθε αντιπολιτευόμενο λόγο και όχι μόνον κατά της κυβερνητικής ολιγωρίας αλλά και κατά των ψηφοφόρων της, κατά της ιστορίας! Και αυτή πρέπει να ξαναγραφτεί.
17°
