Τρία χρόνια η χώρα ταλαιπωρείται από το «ξυλόλιο» και έπρεπε να παρέμβει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για να βάλει ένα τέλος. Τέλος το οποίο προφανώς και θα αμφισβητηθεί από πολλούς
Η υπόθεση του ξυλολίου στα Τέμπη, η έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και ο ρόλος των θεωριών συνωμοσίας στον πολιτικό διάλογο.
Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) αποφάσισε να θέσει στο αρχείο την έρευνα σχετικά με τις καταγγελίες για το άγνωστο και πιθανό παράνομο φορτίο στα Τέμπη. Το λεγόμενο και ξυλόλιο για τους περισσότερους, που δήθεν μετέφεραν λαθραία οι ολιγάρχες φίλοι του Κ. Μητσοτάκη. Ή κατά άλλους καύσιμα για νατοϊκά drones στην Ουκρανία. Το απίθανο αυτό παραμύθι που κατασκεύασαν αγύρτες πολιτικοί, όχι απλά για να θίξουν την κυβέρνηση, αλλά για να σπείρουν τον πανικό στην κοινωνία. Και το κατάφεραν μιας και από το 2023 μέχρι σήμερα αυτό το παράνομο φορτίο ήταν η αιχμή του δόρατος των τερατολόγων.
Και από κοντά δεκάδες έμποροι του θανάτου, δημοσιογράφοι, νομικοί, «επιστήμονες» και «πραγματογνώμονες», αδίστακτοι έμποροι του πόνου, που ζωγράφιζαν σε πανελλήνια μετάδοση δεξαμενές παράνομων καυσίμων πάνω σε τρένα. Και όλοι μαζί να ουρλιάζουν για βαγόνια που εξαϋλώθηκαν και μπαζώματα που δήθεν ήθελαν να αποκρύψουν τα παράνομα καύσιμα. Και από κοντά και ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ, ένας κρατικός φορέας, μια δημόσια υπηρεσία του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών να ομιλεί για κάποιο άγνωστο εύφλεκτο υλικό. Το παραμύθι του «δεν έχω οξυγόνο» στημένο άτσαλα ήταν ικανό να παρασύρει την πλειοψηφία των πολιτών αυτής της χώρας και να την βγάλει στους δρόμους, καταπίνοντας αμάσητα ότι της πρόσφεραν οι έμποροι του θανάτου.
Διότι δεν τους άγγιξε ούτε μια στιγμή το δράμα των οικογενειών που έχασαν δικά τους πρόσωπα, ούτε καν ο ίδιος ο φρικτός θάνατος στα Τέμπη. Για όλους αυτούς προείχε η ζημιά που όλα αυτά επέφεραν στην κυβέρνηση. Η πτώση των δημοσκοπικών ποσοστών της ΝΔ και η άνοδος των ποσοστών κάθε παραμυθά. Σε σημείο μάλιστα, η κοινή γνώμη να μην ασχολείται με τις συνθήκες του ατυχήματος, με τον σταθμάρχη που έβαλε τα δύο τρένα σε τροχιά σύγκρουσης και τους άλλους που την είχαν κοπανήσει από το σταθμαρχείο. Αλλά με το παράνομο φορτίο που προκάλεσε την λεγόμενη «πυρόσφαιρα», λες και ήταν αυτό που προκάλεσε τη σύγκρουση και τους θανάτους.
Και σαν να μην έφτανε αυτό το δηλητήριο, είχαμε και τη δημιουργία κόμματος που στήθηκε πάνω στο ατύχημα. Το οποίο στις πρώτες δημοσκοπήσεις εμφανίζονταν στη δεύτερη θέση, με τις φήμες να οργιάζουν ότι πήγαινε για την πρωτιά. Για να επιβάλει επιτέλους τη δικαιοσύνη σαυτόν τον τόπο. Και πονηροί πολιτικοί της Αριστεράς κυκλοφορούσαν την χαροκαμένη μάνα στην Ευρώπη για να δυσφημεί τη χώρα, μέχρι που αυτή κατάλαβε τα έξυπνα και έκανε δικό της κόμμα, αλλά δεξιάς απόχρωσης. Και τους χάλασε το γλυκό. Αλήθεια πως μπορείς να έχεις χάσει το παιδί σου σε ένα φρικτό ατύχημα και μετά να κάνεις πολιτικό κόμμα και να εμφανίζεσαι στις τηλεοράσεις και στα θέατρα, διεκδικώντας τι; Και ο σταθμάρχης πάντα στο απυρόβλητο. Και στη δίκη που θα βρει τους ενόχους και θα αποδώσει δικαιοσύνη να μην εμφανίζεται κανείς.
Ο πολιτικός φανατισμός είναι χαρακτηριστικό αυτής της χώρας, της πατρίδας μας της Ελλάδας. Και γι αυτό η συνεργασία κομμάτων ή πολιτικών αντιμαχόμενων παρατάξεων θεωρείται προδοσία. Διότι προέχει η σύγκρουση και το ίδιον συμφέρον και όχι το συμφέρον του τόπου, ούτε φυσικά της αλήθειας. Διότι ο καθένας έχει τη δική του αλήθεια, ανάλογα με το χρώμα της παράταξης που υπηρετεί και προκειμένου να την κάνει και αλήθεια της πλειοψηφίας μπορεί να μετέρχεται κάθε μέσου, θεμιτού και αθέμιτου. Και από κοντά τα ΜΜΕ είναι πρόθυμα να δώσουν βήμα και να προβάλουν εξαντλητικά όποιους διατυπώνουν την πιο εξωφρενική θεωρία, αρκεί να έχει δράκους. Δράκους πολλούς ώστε να παραλύουν με το δηλητήριό τους κάθε έλλογο όν και να το μετατρέπουν σε υποχείριο τους.
Τρία χρόνια η χώρα ταλαιπωρείται από το «ξυλόλιο» και έπρεπε να παρέμβει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για να βάλει ένα τέλος. Τέλος το οποίο προφανώς και θα αμφισβητηθεί από πολλούς. Διότι το παραμύθι επέφερε πολιτικά αποτελέσματα και η αγυρτεία έχει γλυκαθεί. Πηγαίνοντας προς τις επόμενες εκλογές όλο και κάτι άλλο θα σκαρφιστούν προκειμένου να κρατήσουν στην επικαιρότητα τις θεωρίες συνομωσίας και να μεταφέρουν τον προεκλογικό διάλογο στο δικό τους γήπεδο, εκεί που τους βολεύει.
Και αυτό είναι που τρομάζει τους νουνεχείς πολίτες. Και δικαιολογημένα φοβούνται ακόμα και μια δολιοφθορά από εξωτερικούς παράγοντες που θα ήθελαν να παρέμβουν στις εκλογές και να διαμορφώσουν το αποτέλεσμα που τους συμφέρει, αυτό που διευκολύνει τα σχέδιά τους. Αν ο λαός αυτός κατάπιε ένα τόσο χοντρό παραμύθι μπορεί να καταπιεί τα πάντα. Αρκεί κάποιος να του τα σερβίρει καταλλήλως. Έτσι όμως δεν πάμε πουθενά. Απλώς κυνηγάμε την ουρά μας, αναδεικνύουμε σε ηγέτες άτομα αμφιβόλου ηθικής αλλά και νοημοσύνης και μεταφέρουμε τον δημόσιο πολιτικό διάλογο σε εξωφρενικές ανοησίες. Μόνο για τις εντυπώσεις, ποτέ για την ουσία. Και το τραγικό είναι ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν τσίμπησαν μόνο οι λαϊκιστές αλλά όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης προσδοκώντας εφήμερα πολιτικά οφέλη.
Οι ορθολογιστές πολιτικοί, ανεξαρτήτως χρώματος, έχουν μεγάλη ευθύνη. Μεγαλύτερη από ποτέ. Πρέπει να κρατήσουν τον πολιτικό διάλογο στα πραγματικά προβλήματα αυτού του τόπου. Στην αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, στον εκσυγχρονισμό του πρωτογενή τομέα που καρκινοβατεί, στην αναμόρφωση της τεχνικής εκπαίδευσης, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στις άμεσες τεχνολογικές επενδύσεις, στις ισχυρές συμμαχίες και φυσικά στην αμυντική ικανότητα της πατρίδας, μιας και γύρω μας τα λιοντάρια κάνουν πάρτι. Ο λαός μας πρέπει επιτέλους να απομονώσει τους τερατολόγους – λαϊκιστές, τα έργα των οποίων βίωσε πρόσφατα, όταν γλύτωσε την χρεοκοπία, κυριολεκτικά στο χιλιοστό. Διότι δεν θα είμαστε πάντα τόσο τυχεροί.
17°
