Η μάχη της ακακίας στο Μεταξουργείο (εικόνες)

Με επιστολή της η ηθοποιός και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Άννα Βαγενά καταγγέλλει την Υπηρεσία Πρασίνου του 3ου Διαμερίσματος του Δήμου Αθηναίων πως κατακρεούργησε εν μέσω άνοιξης τις ακακίες που στέκουν χρόνια τώρα στην οδό Κεραμεικού στο Μεταξουργείο, δημιουργώντας μια μικρή στοά από φυλλώματα μέσα στο τσιμέντο της πόλης.

Η κα Βαγενά επισημαίνει ότι παρόλο που ο Αντιδήμαρχος Πρασίνου του Δήμου Αθηναίων, κ. Γιώργος Αποστολόπουλος συμφωνούσε μαζί της στο ότι δεν θα έπρεπε με πρόσχημα τη δημόσια ασφάλεια να κατακρεουργηθούν τα δέντρα, η Υπηρεσία Πρασίνου του 3ου Διαμερίσματος απλά αδιαφόρησε και την Παρασκευή κλάδεψε και ξερά και χλωρά κλαδιά.

Παρατίθεται η επιστολή της κυρίας Βαγενά, καθώς και φωτογραφικό υλικό από την επιχείρηση της Υπηρεσίας την περασμένη Παρασκευή:

Τις τελευταίες μέρες έδωσα κυριολεκτικά μια μάχη - θα μπορούσε να ονομαστεί «η μάχη της ακακίας» - στη γειτονιά όπου μένω στην Αθήνα, στο Μεταξουργείο, στην οδό Κεραμεικού.

Η οδός Κεραμεικού είναι από τους πιο όμορφους δρόμους του κέντρου της Αθήνας. Αρχίζει από την οδό Μενάνδρου και καταλήγει στο Γκάζι, στην Ιερά Οδό. Το μεγαλύτερο στολίδι αυτού του δρόμου είναι οι ακακίες του, δέντρα πολλών ετών, που δημιουργούν μία όμορφη στοά από φυλλώματα, μια πραγματική όαση τους καυτούς μήνες του καλοκαιριού.

Σύμφωνα, όμως, με την Υπηρεσία Πρασίνου του 3ου Διαμερίσματος του Δήμου Αθηναίων, τα δέντρα αυτά έπρεπε, στην κυριολεξία, να κατακρεουργηθούν για να μην αποτελούν κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια. Μάταια προσπάθησα να τους πείσω ότι πρέπει να σεβαστούν την ιδιαιτερότητα αυτού του δρόμου και ότι υπάρχει και τρόπος να ελαφρώσουν τα δέντρα χωρίς αυτά να κλαδευτούν με τον πιο βάναυσο τρόπο. Παρόλο που - και προς τιμήν του - ο Αντιδήμαρχος Πρασίνου του Δήμου Αθηναίων, κ. Γιώργος Αποστολόπουλος ήταν της ίδιας γνώμης με εμένα, δεν καταφέραμε τελικά να πείσουμε τους υπεύθυνους του 3ου Διαμερίσματος του Δήμου.

Σήμερα, 18/03/2016, από το πρωί «κλαδεύουν» τις ακακίες της οδού Κεραμεικού κόβοντας ξερά και χλωρά κλαδιά, τα οποία μόλις είχαν αρχίσει να πετούν φυλλαράκια και σε λίγες μέρες θα άνθιζαν σκορπώντας το υπέροχο άρωμα της ανθισμένης ακακίας.

Τους παρακάλεσα θερμά, έφθασα στο σημείο να κλαίω σχεδόν παρακαλώντας τους, να λυπηθούν αυτά τα καταπράσινα κλαδιά. Η υπηρεσία ήταν άτεγκτη. Η βλακεία και η κακή πρόθεση είναι ανίκητες.

Πραγματικά λυπάμαι πολύ, γιατί διαπιστώνω για ακόμα μία φορά ότι η μεγάλη πληγή αυτού του τόπου είναι ένας δυσκίνητος, σκουριασμένος και πολλές φορές κακοπροαίρετος δημοτικός και κρατικός μηχανισμός.