Χθές το πρωί, οι άνθρωποι του Κέντρου Ξένου Τύπου μας είχαν κανονίσει να πάμε στο «Newseum», ένα μουσείο ειδησεογραφίας της Ουάσιγκτον, του οποίου το πιο ενδιαφέρον έκθεμα είναι η κεραία των πάλαι ποτέ «δίδυμων πύργων». Επειδή την είχα δει όταν ήταν ακόμα πάνω στα συντρίμια τους, το 2001, αλλά και γενικότερα δεν είμαι ο «τύπος των Μουσείων», αποφάσισα να ξεκόψω μόνος μου από το γκρουπ και να κάνω κάτι πιο ενδιαφέρον: Μια βόλτα στην κακόφημη περιοχή Southeast και συγκεκριμένα στο ghetto της Ανακόστια.
Είναι σχεδόν αδύνατο να το πιστέψεις: Στην περιοχή ακριβώς πίσω από το Λευκό Οίκο, το Καπιτώλιο και τα θεώρατα, επιβλητικά και απαστάπτοντα κτίρια της Αμερικάνικης πρωτεύουσας, υπάρχει ένα από τα σκληρότερα ghettos της χώρας. Με πάνω από 220 εγκλήματα την τελευταία χρονιά, τεράστιο πρόβλημα σκληρών ναρκωτικών, πιστολίδια, ληστείες, κλοπές. Ο πληθυσμός είναι 98% αφροαμερικάνοι, σε μια συνοικία που πρωτοφτιάχτηκε για να στεγάσει ιρλανδούς εργάτες που δούλευαν στην περιοχή, αλλά στα ‘50s μετατράπηκε σε κακόφημη γειτονιά – και παραμένει έτσι μέχρι σήμερα.
Παλιά, μισοκατεστραμμένα σπίτια. Βρώμικα εστιατόρια, με το πορτραίτο του Ομπάμα στον τοίχο, όπως στα «κόκκινα καφενεία» είχαν παλιά τον Μάρξ. Άστεγοι, junkies, αλκοολικοί στις γωνίες. Ένα σουβλατζίδικο, στο άσχετο. Εκκλησίες που κάθε Δευτέρα έχουν διαγωνισμό rap μουσικής και τζαμιά για τους μουσουλμάνους της περιοχής, που είναι αρκετοί. Λασπωμένες αυλές και αλάνες, σαράβαλα και μάντρες με συρματοπλέγματα, σκουπίδια και γενική εικόνα φτώχιας και εξαθλίωσης. Έκανα πρώτα μια αναγνωριστική κατόπτευση του χώρου και μετά έβγαλα το iPhone και άρχισα να τραβάω φωτογραφίες και βίντεο, για να αποτυπώσω την κατάσταση. Και αυτό που προέκυψε είναι ότι η περίφημη «Αλλαγή» του Ομπάμα δεν έχει φτάσει ακόμα ούτε καν στην πίσω αυλή του σπιτιού του...
Ωστόσο, η «Ελπίδα» παραμένει. Οι περισσότεροι που μίλησα, μου είπαν περίπου το ίδιο πράγμα. Ο Μπούλα, ένας μουσουλμάνος πλανώδιος πωλητής σαπουνιών και αρωματικών, είπε ότι «είναι νωρίς ακόμα, ο πρόεδρος έχει να λύσει πολύ σοβαρότερα προβλήματα, πριν ασχοληθεί με την Ανακόστια». Γνώρισα και μια παρέα τριών – τεσσάρων ηλικιωμένων, που δεν μ’ άφησαν να τους βγάλω φωτογραφία: «Εδώ είναι ghetto, δεν βγάζουμε φωτογραφίες» μου είπε ένας από αυτούς – φαίνονται αμυδρά πίσω από την ταμπέλα Drug Free Zone, στις φωτό του slideshow που ακολουθεί. Υποστήριξαν ότι «ο Ομπάμα δεν πρόκειται να μας λύσει τα προβλήματα, ωστόσο η εκλογή του έδωσε θάρρος σε όλους μας, ότι όλα είναι πιθανά». Δυό πιτσιρικάδες, ο Μελ και ο Τάιρον, που τους πέτυχα μέσα σε ένα εστιατόριο της κακιάς ώρας μου είπαν ότι «δεν έχει αλλάξει τίποτα, αλλά είναι ωραίο το συναίσθημα να ξέρεις ότι ένας “αδελφός” μένει στο Λευκό Οίκο».
Ε, κάτι είναι κι' αυτό, έτσι;...
Δες το video που ακολουθεί, με την ξενάγηση σε ένα κομμάτι της κεντρικής οδού της Ανακόστια.
Στα links που ακολουθούν Α) ένα πολύ καλό άρθρο του Guardian μετά την ορκωμοσία του Οbama, το οποίο είχα διαβάσει τότε και μου είχε κινήσει την προσοχή για τη συγκεκριμένη γειτονιά και Β) στοιχεία για την εγκληματικότητα στην περιοχή Anacostia.
Ιστορίες Αμερικανών που πίστεψαν την εικόνα της Ρωσίας ως καταφύγιο συντηρητικών αξιών και ανακάλυψαν τις δυσκολίες της καθημερινής ζωής υπό τον Πούτιν.
17°
