Onigiri

Τα onigiri μπορεί να τα βρει κανείς παντού: Στα ράφια των σούπερ μάρκετ, στα konbini (konbiniensu sutoa), στις τσέπες των μαθητών και τους χαρτοφύλακες των σοβαρών επιχειρηματιών. Δεν λείπουν από κανένα πικ-νικ, από τις εκδρομές, τα κυλικεία θεάτρων και κινηματογράφων. Δεν λείπουν ακόμη και από φοιτητικά φεστιβάλ!

Είναι πυραμιδοειδείς ή οβάλ κεφτέδες ρυζιού, τυλιγμένοι εν μέρει με αποξηραμένο φύκι,τηγανητό τόφου ή τίποτα. Στην κλασσική τους μορφή είναι σκέτοι, σε κάποιες περιπτώσεις περιέχουν λαχανικά ή χαβιάρι, σε άλλες πάστα από ψάρι ή φύκια. Το ρύζι είναι βρασμένο χωρίς βούτυρο ή λάδι και δεν προστίθεται σως σε αυτό. Πολλοί ξεκινάνε τη μέρα τους με αυτά, άλλοι έχουν ένα στην τσάντα τους για παν ενδεχόμενο.

Το γεγονός πως είναι από τα πιο αγαπημένα σνακ μικρών και μεγάλων δεν είναι τυχαίο. Έχουν ποικιλία, είναι υγιεινά, νόστιμα, φτιάχνονται εύκολα. Ακόμη και αν βαριέται κανείς να τα φτιάξει μπορεί να τα αγοράσεο οπουδήποτε. Ενα onigiri κοστίζει περίπου 100 yen ή 1 ευρώ.

Στον πρόσφατο σεισμό,το τσουνάμι και την πυρηνική κρίση που ακολούθησε, τα onigiri έγιναν συγκινητική ένδειξη αλληλεγγύης μεταξύ των πολιτών. Το Τόκιο δεν ήταν στο επίκεντρο της κρίσης, η έλλειψη ηλεκτρικού ρεύματος όμως, καθώς και οι υπόλοιπες συνέπειες του τσουνάμι προκάλεσαν προβλήματα στη λειτουργία του μετρό, ενώ πολλά εστιατόρια παρέμειναν κλειστά. Ο κόσμος που ξέμεινε στο δρόμο προσπαθώντας να γυρίσει σπίτι λοιπόν, ήρθε αντιμέτωπος με μια συγκινητική έκπληξη: Πολλοί κάτοικοι της πρωτεύουσας έφτιαξαν onigiri στο σπίτι τους (ένα τυπικό ιαπωνικό σπίτι έχει τεράστια καβάτζα ρυζιού) και τα μοίρασαν σε αγνώστους στο δρόμο. Όμορφες στιγμές, για τις οποίες παραμόνευαν τα διεθνή μέσα...