Το τρίτο πρόγραμμα διάσωσης της ελληνικής οικονομίας και η παραμονή της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι οι δύο μεγαλύτεροι κίνδυνοι για την ΕΕ, σύμφωνα με έγκριτο αρθρογράφο του Reuters Χιούγκο Ντίξον. Σύμφωνα με τον Βρετανό αυτοί οι δύο κίνδυνοι μπορεί να συγκρουστούν αυτό το καλοκαίρι και ό,τι σήμερα θεωρείται ελληνικό πρόβλημα δεν αποκλείεται αύριο να είναι και βρετανικό. Ο κ. Ντίξον εκτιμά ότι είναι επιτακτική ανάγκη να επιλυθεί διαμάχη Αθήνας-ΔΝΤ άμεσα.
«Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Ένωση διαφωνούν για την αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος. Κάτι που φάνηκε εμφατικά μετά τη διαρροή των WikiLeaks και του διαλόγου δύο αξιωματούχων του ΔΝΤ. Εάν αυτή η διαμάχη δεν επιλυθεί άμεσα η Ελλάδα κινδυνεύει να ξεμείνει από ρευστό τον Ιούλιο. Η αίσθηση της κρίσης θα μπορούσε να αυξηθεί, σε μια στιγμή που το Ηνωμένο Βασίλειο θα αποφασίσει στις 23 Ιουνίου αν θα παραμείνει στην ΕΕ ή θα αποχωρήσει», γράφει ο Χιούγκο Ντίξον και συνεχίζει: «Η Βρετανία δεν αποτελεί μέλος της ζώνης του ευρώ και δεν χρειάζεται να συμβάλει στις διασώσεις της Ελλάδας, έτσι, λογικά, δεν θα μπορούσε να υπάρξει σύνδεση των δύο θεμάτων. Ωστόσο, οι Βρετανοί ευρωσκεπτικιστές θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν το γεγονός ότι η Ελλάδα ξαναβρίσκεται στο χείλος της χρεοκοπίας για να πείσουν το κοινό τους ότι η Βρετανία πρέπει να αποστασιοποιηθεί από την ΕΕ. Ήδη εκμεταλλεύονται με επιτυχία την προσφυγική κρίση για την ευόδωση του ίδιου στόχου χωρίς καν η Βρετανία να ανήκει στις χώρες της συνθήκης Σένγκεν».
Ο Βρετανός δημοσιογράφος εκτιμά ότι αν όλα είχαν πάει σύμφωνα με το πρόγραμμα, η πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος της Ελλάδας θα είχε ήδη ολοκληρωθεί, η Ελλάδα θα είχε λάβει τα επιπλέον χρήματα που χρειάζεται, οι πιστωτές της θα είχαν συμφωνήσει σε μια αναδιάρθρωση του χρέους της και η ΕΚΤ θα είχε συμπεριλάβει τα ελληνικά ομόλογα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, με αποτέλεσμα τη μείωση των αποδόσεων των ομολόγων. «Το πιο σημαντικό θα ήταν ότι οι ελληνικές τράπεζες θα μπορούσαν να δανειστούν χρήματα με αρνητικά επιτόκια από την ΕΚΤ και όλα αυτά θα είχαν θέσει την ελληνική οικονομία στον δρόμο της ανάκαμψης», σημειώνει.
«Όμως, αυτό το ρόδινο σενάριο δεν έλαβε σάρκα και οστά, κάτι που οφείλεται εν μέρει στην αριστερή κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, η οποία επέδειξε αργούς ρυθμούς στο να φέρει προτάσεις για να επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% το 2018, αλλά και στο θέμα της πώλησης των μη εξυπηρετούμενων δανείων, ώστε αυτές να επικεντρωθούν σε νέο δανεισμό», υποστηρίζει ο Ντίξον. Υπογραμμίζει, όμως, ότι το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η Ελλάδα, αλλά το γεγονός ότι ΔΝΤ και Κομισιόνείναι στα… μαχαίρια σχετικά με το τι χρειάζεται να γίνει.
«Το ΔΝΤ εκτιμά ότι αν δεν ληφθούν νέα μέτρα, η Ελλάδα θα έχει πρωτογενές πλεόνασμα 1% το 2018, ενώ η Κομισιόν εκτιμά ότι θα καταγραφεί πλεόνασμα περί το 0,5%. Ως εκ τούτου, το ΔΝΤ εκτιμά ότι η Αθήνα πρέπει να λάβει δημοσιονομικά μέτρα ίσα με το 4,5% του ΑΕΠ προκειμένου να επιτύχει τον στόχο του 3,5% το 2018, ενώ η Κομισιόν ότι αρκεί το 3%».
Σύμφωνα με το άρθρο του Χιούγκο Ντίξον ένας τρόπος για να αρθεί το αδιέξοδο θα ήταν η αποχώρηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου από το ελληνικό πρόγραμμα, «όπως άλλωστε επιθυμεί και η ελληνική κυβέρνηση».
«Ο Τσίπρας, όμως, θα δυσκολευθεί να ξεφορτωθεί το ΔΝΤ, διότι η Γερμανία επιμένει για τη συμμετοχή του Ταμείου στο πρόγραμμα. Ακόμη κι αν η Άνγκελα Μέρκελ, άλλαζε στάση, το γερμανικό κοινοβούλιο, η Bundestag, δεν θα ήταν θετικό σε μια τέτοια ιδέα. Ίσως η Γερμανίδα καγκελάριος να αποφασίσει ποια τακτική θα ακολουθήσει μέσα στις επόμενες εβδομάδες. Σε αυτή την περίπτωση, ο κίνδυνος ενός Grexit μπορεί να εξουδετερωθεί πριν από το δημοψήφισμα για τη Βρετανία, ή ενδεχομένως να βρεθεί κάποιος τρόπος που θα σταματήσει την Ελλάδα από το να καεί τον Ιούλιο και να αναβληθούν οι πραγματικές αποφάσεις για μετά το δημοψήφισμα στη Βρετανία». «Αν όχι», καταλήγει ο Χιούγκο Ντίξον, «οι δύο κίνδυνοι αυτοί θα μπορούσαν να έρθουν σε φρικτή σύγκρουση…».
17°
