Γιατί οι χιπχοπάδες δεν χάνουν επεισόδιο του Atlanta (και με το δίκιο τους)

Πιστεύεις στο χιπ χοπ; Πολύ ωραία! Τότε η φετινή άνοιξη θα είναι για σένα μια πολύ θετική περίοδος, καθώς φέρνει εννέα φρέσκα επεισόδια του Atlanta. Όσοι παρακολούθησαν την πρώτη σεζόν γνωρίζουν: Ο Donald Glover παραδίδει μια γνήσια ενδοσκόπηση στα μυστικά μιας από τις πιο ενδιαφέρουσες μητροπόλεις της σύγχρονης ραπ κουλτούρας. Της Ατλάντα, για τους μύστες Traplanda. Ίσως είναι το ωραιότερο τηλεοπτικό σόου που προβλήθηκε εδώ και καιρό, άμεσο και μαγικό σε σύλληψη.

Μια σειρά για επίδοξους spokesperson της μαύρης κοινότητας που μπορεί να μην έχουν γνωρίσει αυτοπροσώπως τον διάβολο του ρατσισμού αλλά διανύουν ένα κάποιο ταξίδι στην αμερικανική φυλετική κόλαση, ταυτόχρονα ιλαρό και κυνικό, το Atlanta σκιαγραφεί τον αγώνα των πρωταγωνιστών του ενάντια στον κανιβαλισμό της μοντέρνας σόου μπίζνες και την απληστία της εποχής. Σαρκαστικό και ανελέητα δηλητηριώδες, το σίριαλ πλέκει την ιστορία του βασισμένο στα κοινωνικά αδιέξοδα ενός τετραγώνου με εφαπτόμενες γωνίες.

Ο Donald Glover είναι ο Earn Marks, ένας χαρισματικός του απόκληρος του Πρίνσετον ο οποίος στρέφεται στο μανατζεριλίκι, σε μια προσπάθεια να βελτιώσει τις ενδεείς συνθήκες της ζωής του. Ο Brian Tyree Henry είναι ο Paper Boi, ξάδερφος του Earn και ανερχόμενος ράπερ με προφανή δυσκολία διάκρισης ανάμεσα στην πραγματική ζωή και το επιθετικό κήρυγμα της προβοκατόρικης ρίμας του. Ο Lakeith Stanfield υποδύεται τον Darius, δεξί χέρι, βαποράκι του Paper Boi και μαστούρι ολκής, ενώ η Zazie Beetz ερμηνεύει τον ρόλο της Vanessa, περιστασιακής μνηστής του Earn και μητέρας του παιδιού του. Υπακούοντας στο σενάριο ενός υποδειγματικού ρεαλισμού, το κουαρτέτο περιφέρεται στα μπαρ και τα κλαμπ, τα στούντιο και τις έδρες των start-ups, στους τεκέδες και σε όσα συνθέτουν το πορτρέτο της καθημερινής Ατλάντα.

Η επιδερμικότητα του σημερινού χιπ χοπ, οι μανιερισμοί του σύγχρονου ραπ αντεργκράουντ, οι προεκτάσεις των social media στην ανθρώπινη συνδιαλλαγή, η περίπου απενοχοποιημένη χρήση ουσιών σε κάθε περίσταση, η απάθεια της αμερικανικής κοινωνίας απέναντι στην οπλοκατοχή, οι απεικονίσεις της φτώχειας, τα τρικ, οι αρπαχτές και οι παραισθήσεις μεγαλείου των νεαρών που προσπαθούν να ξεφύγουν από τα ασφυκτικά όριά της, οι σχέσεις, η συντροφικότητα και οι απόπειρες καταξίωσης σε ένα νωθρό σύστημα, πολιορκημένο από τη φάμπρικα των προμότερ, είναι ορισμένες μονάχα από τις θεματικές του σίριαλ το οποίο απέσπασε Χρυσές Σφαίρες, Emmy και συσπειρώνει εκατομμύρια θεατών.

Η μουσική διαδραματίζει αναμενόμενα κεντρικό ρόλο στη σειρά. Το trap είναι ολόκληρη κουλτούρα και η Ατλάντα η πρωτεύουσά του, ορίζοντας τον ρυθμό σε ολόκληρη την επικράτεια, από το Μαϊάμι ως τη Νέα Υόρκη. Future, Jeezy, Jay Critch & Rich the Kid, 2 Chainz, και όλα τα μεγάλα ονόματα της σκηνής που ανέδειξε τους Migos και τον 21 Savage φιγουράρουν στο σάουντρακ του σόου. Αυτό που δεσπόζει προπάντων ωστόσο είναι ο ανεπιτήδευτος ρεαλισμός. Τα παιδιά του Atlanta είναι κανονικά παιδιά. Με σάχλες, βρισιές, πλάκες, υπερβολές, εγωισμούς, αγωνίες. Με μηδαμινό γκλάμουρ και απολύτως politically incorrect στάση απέναντι στα πράγματα. Είναι ένα κοινωνικό οικοσύστημα που έχει πολλά να πει παρά τη μακρινή προέλευσή του. Είμαστε όλοι κουρασμένοι από τον 21^ο αιώνα. Γι’ αυτό βλέπουμε Atlanta με τις ώρες.