Ενήλικοι στην αίθουσα

Ο Γαβράς ξέρει τα μυστικά του πετυχημένου πολιτικού θρίλερ («Ζ», «Κατάσταση πολιορκίας») και με τη συνδρομή του Γιώργου Αρβανίτη στην κλειστοφοβική φωτογραφία κατασκευάζει ένα χρήσιμο από πολλές απόψεις φιλμ που διαβάζεται σαν ένα αγωνιώδες ντοκιμαντέρ μυθοπλασίας γύρω από τα γεγονότα που μας καθήλωσαν εκείνο το επτάμηνο του 2015. Εξ ορισμού –αφού το σενάριο βασίζεται στο βιβλίο του Βαρουφάκη– το φιλμ είναι ένα είδος αγιογραφίας για τον αμφιλεγόμενο οικονομολόγο (ανατριχιαστικά πειστικός ο Λούλης) αλλά ευτυχώς δεν είναι μόνο αυτό. Έντονοι διάλογοι, τα αιχμηρά σημεία μιας εκβιαστικής διαπραγμάτευσης και κυρίως το συναισθηματικό φορτίο που κουβαλά η κάμερα εισβάλλοντας στις κλειστές πόρτες του Eurogroup, αποκαλύπτουν σε μεγάλο βαθμό την συνολική εικόνα της διαλυμένης - ενωμένης Ευρώπης που βρήκε στο πρόσωπο της Ελλάδας τον ένοχο της σύγχρονης πολιτικο-οικονομικής κρίσης.  Ο Γαβράς καταφέρνει σε ένα ζόρικο θέμα (τι πιο αντικινηματογραφικό από τις κουβέντες πολιτικών και οικονομολόγων σε ένα κλειστό δωμάτιο;) να βγάλει λαγούς από το καπέλο. Μπορεί να μην ευτυχεί σε όλες τις αφηγηματικές επιλογές του –η φολκλόρ μουσική Ντεσπλά, η σκηνή με τον ξιφία κ.ά.– αλλά έχει την ορθή κρίση και την αποφασιστικότητα να ψάξει με κάθε μέσο την εύρεση της αλήθειας. Έστω, της δικής του αλήθειας.