«Αγγέλα» στο θέατρο Κάμιρος

Μετεμφυλιακή Ελλάδα του 50'. Η Αγγέλα, 17 χρονών, έρχεται μόνη απ' την επαρχεία στην Αθήνα για να δουλέψει υπηρέτρια. Στο σπίτι που ζητάει δουλειά, έχει μόλις αυτοκτονήσει η προηγούμενη υπηρέτρια. Μαζί με τη θέση της παίρνει και το όνομά της : «θα σε φωνάζουμε όπως συνηθίσαμε ως τώρα: Τασία». Ο Λάμπρος, αδελφός της Τασίας, επιστρέφει από ναύτης και ψάχνει να βρει την αλήθεια για την νεκρή αδερφή του. Αυτοκτόνησε ή την «αυτοκτόνησαν»; Ήταν πόρνη όπως λένε οι φήμες ή όχι; Η Αγγέλα και ο Λάμπρος, ζευγάρι πια, ψάχνουν τη λύση στο μυστήριο.

Στο έργο του Γ. Σεβαστίκογλου δεν βλέπουμε καθόλου τα αφεντικά, μα μονάχα τις υπηρέτριες στις ταράτσες και στις εξόδους τους. Μέσα από την καθημερινότητα της εργατικής τάξης της εποχής φανερώνονται όλοι οι μηχανισμοί εξάρτησης και εξουσίας που επιστρατεύουμε οι άνθρωποι ώστε να επιβιώσουμε σε ακραία δυσμενείς και τρομοκρατικές συνθήκες ζωής.

Η επιστροφή σε ένα τέτοιο έργο και η συνομιλία της Αθήνας του τώρα με την Αθήνα του τότε δεν στοχεύει σε κάποια νοσταλγική αναπόληση. Η παράσταση ερευνά τη σχέση Αφέντη – Δούλου και  πώς αυτή μπορεί παράδοξα να υπάρχει ακόμα και ανάμεσα σε συνάδελφους της ίδιας τάξης, όπως και το ενδεχόμενο να έχει μείνει αναλλοίωτος ο πυρήνας της σχέσης αυτής μέχρι και σήμερα, κρυμμένος πίσω από λέξεις όπως freelancer, HR, σύμβαση αορίστου, εξαρτημένη σχέση εργασίας, καταλήγοντας στο διαχρονικό ερώτημα που γεννιέται στους ανθρώπους όταν η ζωή τους μετατρέπεται σε αγώνα επιβίωσης: Μόνος μου ή με τους άλλους;