Ηχοχρωμίες Ι - “A” Trio

Το “A” Trio είναι το παλαιότερο σχήμα ελεύθερου αυτοσχεδιασμού του Λιβάνου. Δημιουργήθηκε το 2002 από τους Mazen Kerbaj, Sharif Sehnaoui και Raed Yassin, αρχικά με σκοπό μία και μοναδική συναυλία στο πλαίσιο της δεύτερης έκδοσης του φεστιβάλ πειραματικής μουσικής Irtijal στη Βηρυτό. Μετά τη συναυλία, οι τρεις μουσικοί ηχογράφησαν τον πρώτο δίσκο free jazz που κυκλοφόρησε στον αραβικό κόσμο (A - La CDthèque Productions, 2003).

Με την πάροδο του χρόνου, η μουσική τους απομακρύνθηκε από τις τζαζ ρίζες της και εξελίχθηκε σε μια προσέγγιση βασισμένη στην ηχητική υφή - εστιάζοντας όχι στη μελωδία ή τον ρυθμό, αλλά στην κατασκευή σύνθετων ηχητικών επιφανειών μέσω παρατεταμένων τεχνικών παιξίματος, προετοιμασμένων οργάνων και μικροηχητικών λεπτομερειών που διαμορφώνουν έναν πολυεπίπεδο και ενίοτε αφηρημένο ηχητικό κόσμο. Μετά από χρόνια συνεργασίας ως τρίο αλλά και διάφορα άλλα σχήματα, οι τρεις τους διαμόρφωσαν έναν χαρακτηριστικό ήχο που έχει περιγραφεί με αγάπη ως «textural swing». Δημιουργικοί και ακουστικοί, λιτοί αλλά γεμάτοι δύναμη, οι ζωντανές τους εμφανίσεις είναι παιχνιδιάρικες και βασίζονται έντονα και στη σκηνική παρουσία.

Η συμμετοχή του “A” Trio στο φετινό μουσικό πρόγραμμα του Ιδρύματος Θεοχαράκη αναδεικνύει τη βαθιά και δυναμική σχέση ανάμεσα στη μουσική και την εικαστική χειρονομία. Με ευαισθησία αλλά και με τόλμη στον ηχητικό πειραματισμό, το τρίο μετατρέπει κάθε live performance σε μια ανοιχτή συνομιλία με τον χώρο, αντιμετωπίζοντάς τον όχι ως απλό πλαίσιο, αλλά ως ενεργό συνομιλητή, αναδεικνύοντας τη δυνατότητα του ήχου να λειτουργήσει όπως το χρώμα: ως χειρονομία, ενέργεια και μορφή.

Τρομπέτα: Mazen Kerbaj

Ακουστική κιθάρα: Sharif Sehnaoui

Κοντραμπάσο: Raed Yassin

«Ηχοχρωμίες»: Νέα σειρά συναυλιών σε επιμέλεια Λορέντας Ράμου, Σταύρου Γασπαράτου και Μιχάλη Παρασκάκη.

Όπως υποστηρίζει ο Alex Ross, ο πολιτιστικός κριτικός και ιστορικός της μουσικής, στο έργο του «The Rest is Noise: Listening to the 20th Century», η ιστορία της σύγχρονης μουσικής είναι άρρηκτα δεμένη με τις ποικίλες και σύνθετες αφηγήσεις της σύγχρονης ζωής – τις δυσαρμονίες και τις συγκρούσεις της, τις επιθυμίες, τις ρήξεις και τις επαναπροσεγγίσεις της. Οι «Ηχοχρωμίες», η νέα μουσική σειρά του Ιδρύματος Θεοχαράκη για το φθινόπωρο του 2025 και την άνοιξη του 2026, προσπαθεί να εκφράσει την ουσία του συλλογισμού του Ross, επιλέγοντας όχι απλώς την επαναφήγηση του μουσικού κανόνα, αλλά την ενεργή εμπλοκή με το παρόν και τις πολλαπλές υφές και εκφάνσεις του σύγχρονου ήχου.

Προσκαλώντας τη Λορέντα Ράμου, τον Σταύρο Γασπαράτο και τον Μιχάλη Παρασκάκη να συν-επιμεληθούν τη συγκεκριμένη μουσική σειρά, επιδιώκουμε μια διαφορετική και πρωτότυπη προσέγγιση, όπου μια ενιαία οπτική συγκροτείται μέσα από τρεις ετερόκλητες, αλλά εν τέλει συμπληρωματικές επιμελητικές προσεγγίσεις. Η συνεργασία με την επιμελητική ομάδα βασίστηκε σε μια απλή αλλά ουσιαστική παραδοχή: ότι η κλίμακα και η φυσική παρουσία του κτιρίου μπορούν να αξιοποιηθούν, ώστε να δημιουργηθεί μια κοινή και οικεία εμπειρία. Ένα πλαίσιο όπου καλλιτέχνες της σύγχρονης μουσικής (ακουστικής, ηλεκτρονικής, αυτοσχεδιαστικής) και της performance μπαίνουν σε διάλογο με τον χώρο και το κοινό. Καθιστώντας την έννοια της οικειότητας βασικό στοιχείο του νέου σχεδιασμού του Ιδρύματος στο σύνολο των προγραμμάτων του, ενθαρρύνουμε μια πιο «ήσυχη» και ουσιαστική μορφή προσέγγισης, που απαιτεί μια βαθιά και προσεκτική ακρόαση. Η μουσική σειρά «Ηχοχρωμίες» δεν νοείται μόνο ως μια σειρά συναυλιών, αλλά ως μια ανοιχτή και διαρκώς εξελισσόμενη πρόταση.

Η επιμελητική προσέγγιση του προγράμματος γεννήθηκε από την επιθυμία να εμβαθύνουμε στη σχέση μουσικής και εικαστικών τεχνών – μια σχέση οργανική, ιδιαίτερα για το Ίδρυμα Θεοχαράκη, όπου ο εικαστικός άξονας παραμένει στην καρδιά των δράσεών του. Ειδικά για την περίοδο 2025-2026, αρκετές από τις συναυλίες σχετίζονται με διάφορους τρόπους με την παράλληλη έκθεση για τις γυναίκες εικαστικούς από τον αραβικό κόσμο, μέσα στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η Όπυ Ζούνη. Ταυτόχρονα,, καθοριστικό ρόλο έπαιξε η ίδια η αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του κτιρίου του Ιδρύματος: η πολλαπλότητα των χώρων του, η έντονη παρουσία της υλικότητας και της μορφής, αλλά και η οικειότητα που εκπέμπει. Το πρόγραμμα αντλεί έμπνευση από αυτήν τη δυναμική — από τη δυνατότητα του ήχου να συνομιλήσει όχι μόνο με την εικόνα, αλλά και με τον ίδιο τον χώρο. Στο επίκεντρο βρίσκεται και η ζωντανή, επιτελεστική διάσταση της μουσικής: ο τρόπος που το σώμα, η πράξη και η ακρόαση συνυπάρχουν σε ένα καλλιτεχνικό γεγονός όπου η μουσική δεν παρουσιάζεται απλώς, αλλά βιώνεται.

Επόμενες συναυλίες:

17 Φεβρουαρίου 2026 στις 20:30

«Among Echoes»

Κρίστια Μιχαήλ - φωνή

Αλέξης Μαστιχιάδης - κλάβικορντ, ηλεκτρονικά

17 Μαρτίου 2026 στις 20:30

«Paul Klee: από τον Bach στο Bauhaus»

Φαίδων Μηλιάδης - βιολί

Θοδωρής Ιωσηφίδης – πιάνο

21 Απριλίου 2026 στις 20:00

«Fury»

Aktapha Ensemble