Ο εχθρός μου

Τι είναι αυτό που κάνει μια ταινία επίκαιρη; Τωρινή; Αναγκαία; Το ότι μιλά για κάτι που συμβαίνει γύρω μας, ή που μας αφορά, λίγο-πολύ όλους; Πιθανότατα ναι. Όμως το καινούργιο φιλμ του Γιώργου Τσεμπερόπουλου, ο οποίος κλείνει μια μάλλον μακρινή απουσία από το σινεμά, κάνει κάτι ακόμη πιο ενδιαφέρον. Συλλαμβάνει με ακρίβεια όχι μια κατάσταση ή μια αίσθηση στην κοινωνία γύρω μας, μα κυρίως την αμηχανία μας απέναντι σε μια καθημερινότητα που μοιάζει πια να έχει εξοκείλει από την κανονικότητά της. Για τον ήρωα της ταινίας, ένα μεσήλικα γεωπόνο με μια τακτοποιημένη ζωή και μια αγαπημένη οικογένεια, η αφορμή για το δικό του «ναυάγιο» θα είναι η εισβολή μιας ομάδας διαρρηκτών στο σπίτι, που θα γκρεμίσει κάθε αίσθηση ασφάλειας και θα τον φέρει στα άκρα της λογικής και της νόμιμης συμπεριφοράς. Όμως το φιλμ του Τσεμπερόπουλου δεν είναι απλά μια ιστορία αυτοδικίας και οργής, μια καταγραφή της ολοένα κι αυξανόμενης πόλωσης μιας κοινωνίας στο χείλος του γκρεμού, μα κάτι πιο ενδιαφέρον, μια προς τα μέσα εξερεύνηση του τρόπου που «το έξω» σε κάνει να χάνεις την εσωτερική σου ισορροπία, το πώς ο φόβος και η οργή δίνουν υπόσταση σε σκιές, το πώς όταν κρατάς ένα όπλο είναι σχεδόν σίγουρο πως θα το χρησιμοποιήσεις. Ο Τσεμπερόπουλος στήνει πάνω σε μια απλή ιστορία μια ταινία που σε κάνει πρωτίστως να αναρωτηθείς για τη δική σου στάση, ένα ηθικής αγωνίας θρίλερ που λειτουργεί αποτελεσματικά, δίχως διδακτισμό κι απλοϊκές ηθικολογίες. Και κυρίως, παρά τις όποιες επιμέρους αδυναμίες της, η ταινία κατορθώνει να σε εμπλέκει απόλυτα, να κεντρίζει το ενδιαφέρον σου ως το τέλος και ευτυχώς να μην προσφέρει εύκολες απαντήσεις και ένα βολικό φινάλε λίγο πριν ανάψουν τα φώτα.

• ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γιώργος Τσεμπερόπουλος
• ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μανώλης Μαυροματάκης, Μαρία Ζορμπά, Αδριανή Καβαλιέρου, Γιώργος Γάλλος