Το βιβλιοπωλείο Λεμόνι και οι εκδόσεις Πατάκη σας προσκαλούν την Τετάρτη 4 Ιουνίου στις 20:00 σε μια συνάντηση με τα εξής βιβλία της Μαρίας Μαυρικάκη:
- Γιάννης Μπουτάρης (σε συνεργασία με τη Μαρία Μαυρικάκη), «Εξήντα χρόνια Τρύγος»
«Σκυμμένος πάνω από ημερολόγια τρύγου και παλιές φωτογραφίες, αναπολώ τη διαδρομή μου σε αμπελώνες και κελάρια, σε δάση και καταφύγια άγριων ζώων σε ταβέρνες και ρεστοράν για να πουλήσω κρασιά, σε μπαρ και μπουζούκια, σε ομάδες Ανώνυμων Αλκοολικών, σε ατελείωτα ταξίδια..."
Με τη χαρακτηριστική ευθύτητα του, ο Γιάννης Μπουτάρης ανιστορεί την προδιαγεγραμμένη -λόγω οικογενειακής παράδοσης- ενασχόλησή του με τα κρασιά, τη συλλογική του δράση, τις καινοτομίες και τις συγκρούσεις που σημάδεψαν τον κλάδο στην Ελλάδα από τη μεταπολεμική περίοδο ως τις μέρες μας. Περιγράφει το τέρας του αλκοολισμού που κατάφερε να νικήσει και τη βοήθεια που αξιώθηκε να δώσει σε άλλους εξαρτημένους.
Πολιτικές θέσεις και αμφιλεγόμενα στοιχεία της συμπεριφοράς του, τα οποία έχουν διχάσει τον δημόσιο διάλογο, ξεπηδούν στην αφήγησή του πλάι σε σπαράγματα από έντονες οικογενειακές στιγμές και αποτυπώνουν τη θυμοσοφία, το χάρισμα, τις αντιφάσεις και τελικά τον απολογισμό του οινοποιού κυρ Γιάννη.
Εξήντα χρόνια τρύγος δεν του αρκούν. Η αφήγησή του ολοκληρώνεται με το απραγματοποίητο, μέχρι στιγμής, όραμά του»
- Μαρία Μαυρικάκη, «Εξαρτάται- Μια ιστορία ζωής δίπλα στην εξάρτηση»
«Δεν ήμασταν παιδιά εγκαταλειμμένα ή κακοποιημένα, γόνοι διαλυμένης οικογένειας, ούτε τίποτα πλουσιόπαιδα, που από την ευμάρεια οδηγούνται στην πλήξη και στους πειραματισμούς με τα διάφορα. Κοντολογίς, δεν ανταποκρινόμασταν σε κανένα από τα στερεότυπα που περιγράφονται ως οικογενειακό περιβάλλον των εξαρτημένων. Συνηθισμένοι άνθρωποι οι γονείς μας, τα παιδικά μας χρόνια χορτάτα από παιχνίδι στους χωματόδρομους της γειτονιάς. Στα εμβληματικά 60s εσύ, εγώ στα 70s, της μεταπολίτευσης καημένη γενιά. Αργότερα κατάλαβα πως αυτό που σου (μας) συνέβη μπορεί να συμβεί στον καθένα".
Τι σημαίνει να έχεις στο στενό σου περιβάλλον έναν άνθρωπο παγιδευμένο στις ουσίες; Επτά διαφορετικές φωνές απαντούν, περιγράφοντας τα συναισθήματα που προκαλεί στους γύρω του ο γιος, ο αδερφός, ο φίλος, ο σύντροφος, ο εραστής που εξαρτάται. Ηχεί όμως και η δική του φωνή. Μια αφήγηση για το ακόρεστο του ελλείμματος, τις προσπάθειες θεραπείας και τις υποτροπές, τη μελαγχολία, τις ενοχές και τη συγχώρεση, μια ιστορία συνεξάρτησης, που αποτυπώνει γυμνή την αλήθεια της κάθε πλευράς».