Ομαδική έκθεση «sleepwalking» των Εύα Ανδρονικίδου, Σάμι Σοφία Κουκουλίνη και Ηλιάνα Φαφούτη

Η αίθουσα τέχνης Artshot - Sophia Gaitani παρουσιάζει την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου, 19:30 - 22:30 έως τo Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026,  την ομαδική έκθεση του ΣΤ’ εργαστηρίου Ζωγραφικής της ΑΣΚΤ σε επιμέλεια των Γιώργου Καζάζη και Παναγιώτη Σιάγκρη με τίτλο «sleepwalking» των Εύα Ανδρονικίδου, Σάμι Σοφία Κουκουλίνη και Ηλιάνα Φαφούτη.

 «Η παρούσα έκθεση συγκροτείται ως μια χαρτογράφηση εσωτερικών καταστάσεων: χώρων, μορφών, εικόνων και αφηγήσεων που δεν ανήκουν πλήρως ούτε στο πραγματικό ούτε στο φαντασιακό, αλλά αναδύονται στο μεταίχμιο του συνειδητού και του ασυνείδητου.

Οι τρεις ζωγραφικές πρακτικές, παρότι διακριτές ως προς τα μορφολογικά και αφηγηματικά τους εργαλεία, συναντώνται σε μια κοινή αφετηρία: την ανάγκη να δοθεί μορφή σε αυτό που διαφεύγει του ελέγχου, σε ό,τι επανέρχεται ως ίχνος, όνειρο, ή αίσθηση ανοικειότητας.

Εδώ ο χώρος δεν λειτουργεί ως σταθερό σκηνικό αλλά ως φορέας μνήμης και εμπειρίας. Πρόκειται για χώρους μετέωρους, αμφίσημους, που κινούνται ανάμεσα στο φως και τη σκιά, στο παρόν και την ανάμνηση, στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Η ζωγραφική αρθρώνεται μέσα από αποσπασματικές αφηγήσεις, οι οποίες δεν αναπαριστούν κυριολεκτικά ένα γεγονός, αλλά το επανασυνθέτουν ως αίσθηση. Το ανοίκειο έτσι δεν προκύπτει από το εξωτικό ή το απειλητικό, αλλά από τη διατάραξη του οικείου: ο θεατής αναγνωρίζει τον χώρο, χωρίς να μπορεί να τον κατοικήσει πλήρως.

Κοινό χαρακτηριστικό και των τριών εικαστικών είναι ότι στρέφονται στο όνειρο και τη φαντασία ως μηχανισμούς διαφυγής και ταυτόχρονα εγκλωβισμού. Αντλώντας από την αισθητική των παιδικών παραμυθιών και των φανταστικών κόσμων, τα έργα τους πραγματεύονται την ανθρώπινη ανάγκη για έλεγχο απέναντι στην απρόβλεπτη φύση της πραγματικότητας. Η φυγή προς το φαντασιακό λειτουργεί ως καταφύγιο ασφάλειας, αλλά και ως συνθήκη απομόνωσης. Το παιγνιώδες στοιχείο συνυπάρχει με μια υπόγεια αίσθηση ανησυχίας, αποκαλύπτοντας τη διττή φύση του ονείρου: ως υπόσχεση προστασίας και ως πεδίο παγίδευσης.

Συνολικά, η έκθεση προτείνει τη ζωγραφική ως πεδίο διαμεσολάβησης ανάμεσα στο προσωπικό βίωμα και τη συλλογική εμπειρία. Το ασυνείδητο δεν αναπαρίσταται, αλλά λειτουργεί ως δομική αρχή της εικόνας, καθορίζοντας τον τρόπο με τον οποίο ο χώρος, το όνειρο και η μνήμη συγκροτούνται ζωγραφικά. Ο θεατής καλείται να προσεγγίσει τα έργα αποδεχόμενος την αμφισημία ως ουσιώδες στοιχείο της πρόσληψης.»

-Κωνσταντίνος Θ. Σπυρόπουλος, Ιστορικός Τέχνης

Εγκαίνια Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 19:30 - 22:30

Καλλιτεχνική επιμέλεια Γιώργος Καζάζης και Παναγιώτης Σιάγκρης