Ρενέ Ρεβάχ, Plaseabo

Η Ρενέ Ρεβάχ πραγματοποιεί έκθεση φωτογραφίας με τίτλο “Plaseabo” και διαπραγματεύεται την σχέση του υποσυνείδητου με το βυθό.

«Tον λένε Βυθό, αλλά μοιάζει με Ανύψωση σε έναν Κοινό Ψυχικό Τόπο. Μια "χώρα" όπου οι υπόκωφοι ήχοι, τα πλάσματα, τα υπόγεια ρεύματα, έρχονται να επικοινωνήσουν με σενα τα αιώνια μυστικά που μας ενώνουν όλους.

Τα όντα, η χλωρίδα, τα βράχια, τα ορυκτά, εμένα...

Καθώς με χαϊδεύει το φως που διαθλάται, σχηματίζει γεωμετρικούς καταρράκτες που λούζουν έναν κόσμο, που μοιάζει με αυτόν που αναγνωρίζω μέσα μου. Έναν κόσμο που με ακολουθεί και στον ύπνο μου και με δένει μαζί του ένας υγρός ασημένιος "μίτος". Και εγώ γίνομαι η Αριάδνη του, ψάχνοντας όλο και πιο βαθειά μέσα του, όλο και πιό "ψηλα" μέσα μου. Τον φοβάμαι όσο την απόλυτη ελευθερία και βρίσκω αντίδοτο στην αρμονία, τη γαλήνη, σ’ αυτό το αέναο παιχνίδι Σκιάς και Φωτός που θέλουν τόσο πολύ να αγαπηθούν. Δελφίνια, αστερίες, χελώνες, κοχύλια, φώκιες, μικρά και μεγάλα, άγρια και ήμερα, ακίνητα και ταχύτατα πλάσματα του βυθού, σας ευχαριστώ για όλα τα μοιράσματά σας, για την άηχη γλώσσα σας, που μιλά κατευθείαν στα πιό βαθιά υποσυνείδητά μου κομμάτια.

Εύχομαι οι είκονες των ματιών μου, που έγιναν "εκθέματα" να μπορέσουν να μεταφέρουν αυτό που είστε και είμαστε στον Κοινό Παγκόσμιο Βαθύ Κόσμο, που μοιάζει με ατελείωτο Ουρανό και αγαπημένη Γη συγχρόνως».