Φυσικά και είχα ακουστά το animasyros,αφού εκτός από τα media, έχουν ταξιδέψει στη Σύρο για να το παρακολουθήσουν και πολλοί από τους φίλους μου. Οι εντυπώσεις ήταν πάντα θετικές, όλοι συζητούσαν για μια όμορφη εμπειρία και φυσικά τα animation ήταν εξαιρετικά. Έχοντας μεγάλη περιέργεια, αποφάσισα φέτος να το παρακολουθήσω κι εγώ από κοντά.
Φτάσαμε στην Ερμούπολη Παρασκευή βράδυ. Ο καιρός δεν θέλησε να φανεί συνεργάσιμος και οι βοριάδες μας ανάγκασαν να φορέσουμε τα μπουφάν μας τη στιγμή που κατεβήκαμε στο λιμάνι. Αν και η Σύρος απέχει μόλις 4 ώρες από το λιμάνι του Πειραιά, οι δυνατοί άνεμοι έκαναν το ταξίδι αρκετά δυσάρεστο και έτσι η νύχτα μας βρήκε στο ξενοδοχείο να κοιμόμαστε από νωρίς. Τόσο το καλύτερο για να ξυπνήσεις νωρίς την επόμενη ημέρα και να... αδράξεις την ημέρα η οποία ήταν πλήρης από προβολές animation σε διάφορα σημεία του νησιού, ομιλίες, παρουσιάσεις, παράλληλες εκθέσεις και δρώμενα.
Κάθε γωνιά και τέχνη
Η Ερμούπολη είναι από μόνη της πολύ όμορφη και αρχοντική. Αν της προσθέσεις και ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ animation της Ευρώπης, προφανώς και ο συνδυασμός «φυσάει». Η ημέρα μας άρχισε με την ομιλία του Tomm Moore, σκηνοθέτη των ταινιών κινουμένων σχεδίων «Song of the Sea» αλλά και «The Breadwinner» που αναμένεται να κυκλοφορήσει σε λίγες εβδομάδες, ο οποίος μας μυεί στην βιομηχανία του animation, στις δυσκολίες και τις ευχάριστες στιγμές, στους λόγους που οδηγούν κάποιον να επιλέξει αυτό το είδος και στη σημασία των animation μικρού μήκους.
Το μεσημέρι μας βρήκε στην πλατεία Μιαούλη, να χαζεύουμε την ζωντανή δημιουργία του πίνακα του Van Gogh «Σταροχώραφα με κοράκια» από ζωγράφους της ελληνικής εικαστικής ομάδας της ταινίας «Loving Vincent». Οι τρεις καλλιτέχνες «ζωντάνεψαν» τον πίνακα σε έναν μεγάλης κλίμακας καμβά που στήθηκε μπροστά στο δημαρχείο.
Απέναντι από το θέατρο Απόλλων, σημείο αναφοράς του Φεστιβάλ τα τελευταία 10 χρόνια, έγιναν τα αποκαλυπτήρια του γλυπτού «animaspyros». Η χαρακτηριστική μασκότ του Φεστιβάλ σχεδιάστηκε το 2008 από τον Πέτρο Χριστούλια και αναπτύχθηκε σε τρισδιάστατη φιγούρα από τον Κωνσταντίνο Πέτρου, ενώ φιλοτεχνήθηκε από τους γλύπτες Γιώργο Κοντονικολάου, Χρήστο Μπληγιάννο και Ηλία Σιψά από το Β’ Eργαστήριο Γλυπτικής του Καθ. Γιώργου Λάππα, με επιμέλεια της Καθ. Αφροδίτης Λίτη της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.
Μόλις άρχισε να νυχτώνει, χωθήκαμε ξανά στην αίθουσα του θεάτρου Απόλλων για να παρακολουθήσουμε animation της σειράς «EVRÓPI: 28 αφηγήσεις κινουμένων σχεδίων για την Ευρώπη» και αμέσως μετά στον κινηματογράφο Παλλάς για την ταινία «Loving Vincent», η οποία κέρδισε το Βραβείο Κοινού του Διαγωνιστικού Τμήματος Μεγάλου Μήκους.
Το πρωί της Κυριακής παρακολουθήσαμε το αφιέρωμα στα ΑμεΑ «Ability», με πολύ συγκινητικά animation μικρού μήκους που αγγίζουν με ευαισθησία την έννοια του σεβασμού στη διαφορετικότητα. Μάλιστα, κάποιες από αυτές τις ταινίες έχουν δημιουργηθεί από ΑμεΑ, ακόμα και από την ίδια τη Σύρο.
Η έκπληξη όμως ήταν η παρουσία μιας ομάδας δημιουργών και επαγγελματιών του κινηματογράφου από το Λος Άντζελες, οι οποίοι παρουσίασαν το επενδυτικό σχέδιο που αφορά τη δημιουργία Σχολής Κινηματογράφου και Κινηματογραφικών Στούντιο στο νησί. Συγκεκριμένα, ο βραβευμένος σκηνοθέτης και σεναριογράφος Steven Bernstein, ο δημιουργός animation Martin Meunier, από τους βασικούς συντελεστές της ταινίας animation «Coraline», ο σκηνογράφος της ταινίας «Τιτανικός» Charles Lee και η παραγωγός Caroline Rodney βρέθηκαν στη σκηνή του Θεάτρου Απόλλων, για να παρουσιάσουν το επενδυτικό σχέδιο σε εμάς τους δημοσιογράφους και το κοινό του Φεστιβάλ.
Ο Steven Bernstein δήλωσε πως η δημιουργία της Σχολής Κινηματογράφου στη Σύρο έχει ως στόχο να στηρίξει και να αναδείξει ακόμη περισσότερο τον ελληνικό κινηματογράφο. Εκτός από τμήμα σκηνοθεσίας και διεύθυνσης φωτογραφίας, η Σχολή θα περιλαμβάνει και τμήμα animation. Στη Σχολή θα διδάσκουν διεθνείς επαγγελματίες οι οποίοι θα ενώσουν τη γνώση τους με Έλληνες δημιουργούς. Όσον αφορά τη δημιουργία των κινηματογραφικών στούντιο, στόχος είναι να αποτελέσουν από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη. «Θα είναι ένα ελληνικό στούντιο διεθνούς εμβέλειας, από Έλληνες για Έλληνες, με τον ελληνικό πολιτισμό και την κινηματογραφική ιστορία της χώρας στο επίκεντρο».
Ο Martin Meunier από την άλλη αναφέρθηκε στη δημιουργική δύναμη του ευρωπαϊκού animation, την ποιότητα, την ευρηματικότητα και το ταλέντο των ευρωπαίων δημιουργών αλλά και την προοπτική να δημιουργηθεί ένα νέο «είδος», που θα αξιοποιεί παλιές τεχνικές animation, που έχουν ξεχαστεί. Κλείνοντας, πέταξε και το κοπλιμέντο του λέγοντας ότι «πολλά φεστιβάλ γίνονται σε διάφορα μέρη του κόσμου, λίγα όμως πραγματοποιούνται σε ένα τόσο ωραίο μέρος όσο η Σύρος!»
Παρότι η γραφή του Μπραντ Άντερσεν διαθέτει τη συνέπεια και την ειλικρίνεια που απαιτεί η διαχείριση ενός τόσο λεπτού ζητήματος, οριακά αποφεύγει τη μετατροπή του σε μελό
Η Βίλμα Μενίκη είναι σκηνοθέτρια με μακρύ αγώνα πίσω της στο φεμινιστικό κίνημα. Το νέο της ντοκιμαντέρ είναι μια ακόμα προσπάθειά της ώστε να γίνει ο κόσμος πιο ασφαλής για τις γυναίκες.
17°
